[Ανορθόδοξα] O Αρμανσμπεργκ στη Βουλή

Αν η Ευρώπη ήταν Ομοσπονδία στις εκλογές της 6ης Μαΐου το δίλημμα του έλληνα ψηφοφόρου θα έχανε κάτι από τον σημερινό ηρωισμό του. Δεν θα είχε να διαλέξει ανάμεσα σε αυτοδυναμία και αλλεπάλληλες εκλογές, ανάμεσα σε κυβέρνηση και ακυβερνησία, ανάμεσα στην ταπεινή διαχείριση του χρέους και την οριστική διαγραφή του διά της εξόδου από το χρέος. Αν η Ευρώπη ήταν Ομοσπονδία ο έλληνας ψηφοφόρος θα είχε λόγο για τη Μέρκελ, αν ήταν υποψήφια πρόεδρος της Ομοσπονδίας, και ο Γερμανός για την Αρια Αγάτσα, αν ήταν υποψήφια υπουργός Οικονομίας της Ομοσπονδίας. Πρόεδρος της Βουλής μπορεί να ήταν ο Αρμστρονγκ – ελληνική μετάφραση του αντιβασιλέα Αρμανσμπεργκ από τον κ. Σπηλιωτόπουλο – και όχι ο κ. Πετσάλνικος, ο οποίος ενδέχεται να είχε εκλεγεί στο Νότιο Τιρόλο. Κι αυτός ο λαός που ζει κοντά στον Βόρειο Πόλο και, αν δεν κάνω λάθος, λέγονται Φινλανδοί – ποιοι είναι αυτοί στο κάτω κάτω; – δεν θα τολμούσαν να μιλούν τόσο απαξιωτικά για τους Ελληνες. Θα τους στέλναμε τον κ. Τσίπρα για να τους εξηγήσει τι εστί πρόοδος. Αν η Ευρώπη ήταν Ομοσπονδία στις εκλογές της 6ης Μαΐου θα είχαμε να επιλέξουμε ανάμεσα στο γαλλικό και το γερμανικό κόμμα. Και μη βιαστείτε να μιλήσετε για εθνική μειοδοσία διότι, ως γνωστόν, αυτά τα επάνδρωσαν πριν από δύο αιώνες οι ήρωες της εθνικής παλιγγενεσίας. Και ο πρώτος κυβερνήτης μας είχε διαπρέψει ως υπουργός Εξωτερικών του Τσάρου. Τον δολοφονήσαμε, θα μου πείτε, έχει όμως και η Ιστορία τα στραβά της. Αν η Ευρώπη ήταν Ομοσπονδία μπορεί να μη γίνονταν εκλογές στις 6 Μαΐου και η δημοκρατία μας να έμενε αλύτρωτη. Και όλοι αυτοί οι επίλεκτοι που στριμώχνονται τώρα για να διεκδικήσουν το δελτίο σίτισης από το δημόσιο βήμα θα έπρεπε να βρουν και κάτι να μας πουν, για την Ελλάδα, για την Ευρώπη, για το παρόν και το μέλλον.

Ευτυχώς όμως η Ευρώπη δεν είναι Ομοσπονδία και έτσι μπόρεσα να απολαύσω τον κ. Αβραμόπουλο να πολυβολεί από φρεγάτα του στόλου μας και να απαγγέλλει αμέσως μετά στην κάμερα πως αυτό αποδεικνύει ότι την άμυνα της χώρας την κρατούν χέρια στιβαρά – ή κάπως έτσι τέλος πάντων. Και στο κάτω κάτω, αν η Ευρώπη ήταν Ομοσπονδία και χρειαζόμουν υποτίτλους για να καταλάβω τι απαγγέλλει ο υπουργός Αμυνας της χώρας μου δεν θα άλλαζαν και πολλά. Στην απαγγελία το ύφος μετράει περισσότερο από τις πολιτικές θέσεις. Δεν έχετε παρά να συγκρίνετε το ύφος του μειλίχιου εκδημοκρατισμού των ηθών μας που έχει επιβάλει ο κ. Κουβέλης, κατανοητό άμα τη εμφανίσει, με τις ακατανόητες τοποθετήσεις της ΔΗΜΑΡ. Διότι, όσο το σκέφτομαι, δεν θα με πείραζε ουδόλως να χρειαζόμουν υποτίτλους για να καταλάβω τι μου λένε οι υποψήφιοι βουλευτές μου. Ισως έτσι να διέσωζα και κάτι από λογική και το αίσθημα των ελληνικών που από δήλωση σε δήλωση και από θέση σε θέση πνίγεται στις λαδιές και τις σάλτσες.

Ομως μη με παίρνετε στα σοβαρά. Ολα αυτά τα λέω γιατί οι μέρες περνούν και δεν χτύπησε το τηλέφωνό μου να μου ζητήσουν να ενταχθώ σε κανέναν συνδυασμό. Με παρηγορεί μόνο ότι έχω αλλάξει κινητό και δεν μπορούν να με βρουν.