Ο λόγος στους αναγνώστες.
Ο Δημ. Σταματέλλος (Ξενοφώντος 27, Καλλιθέα) γράφει:
Κάποτε πίστευα πως οι πολιτικοί ήταν πιο έξυπνοι από τους ανθρώπους που δεν βρίσκονται σε θώκο. Τώρα που μεγάλωσα η πείρα με δίδαξε πως οι πολιτικοί μάς ώθησαν σ’ αυτή την κατάσταση. Τα μέσα ενημέρωσης πλάθουν τους υποψήφιους πολιτικούς σαν μέση λύση, μεταξύ ανθρώπων και αγίων.
Οταν οι υποψήφιοι σ’ όλους τους χώρους αρχίζουν να βγάζουν λόγους, με μία ανεξήγητη έξαψη, παράλληλα με κινήσεις αργές και μετρημένες, βγάζουν κάτι το συγκινητικό!
Κατ’ αυτόν τον τρόπο είναι ικανοί για πραγματικούς ηρωισμούς! Ετσι σε καταφέρνουν να τους ψηφίσεις. Το μόνο όπλο που υπάρχει για να τους πολεμήσεις είναι η λογική να μην τους ξαναψηφίσεις! Αυτοί όμως τη δουλειά τους την έχουν κάνει. Τα λαμπερά κέντρα των ΜΜΕ προβάλλουν τώρα καλοντυμένους γέρους ν’ αναζητούν υπολείμματα τροφών όταν κλείνουν οι λαϊκές αγορές.
Αδιανόητες εικόνες για μερικά χρόνια μετά την διοργάνωση Ολυμπιακών Αγώνων.
Εκατοντάδες εξαθλιωμένοι μετανάστες στριμωγμένοι στα πεζοδρόμια της Αθήνας έχουν απλώσει την πραμάτεια τους και η αστυνομία τούς κυνηγάει. Πόσους να πιάσει;
Μια βόλτα στο κέντρο και διαπιστώνεις την κατάρρευση της εξουσίας και κατά συνέπεια του κράτους. Αυτοί που βολεύτηκαν από το πελατειακό κράτος με τον δικό τους και μοναδικό τρόπο βρήκαν λύσεις στα ξένα.
Στον Πειραιά τα ναυτιλιακά γραφεία που κάποτε έδιναν δουλειά σε χιλιάδες ανθρώπους τώρα παραγγέλνουν ναυαγοσωστικά μήπως μπορέσουν και σώσουν αυτά τα ναυάγια του κοινωνικού αποκλεισμού. Ενας κόσμος φοβισμένος ψάχνεται. Ποιος θα τον ηρεμήσει; Ποιος θα τον κάνει να ξαναγελάσει;
Φαινομενική πρόοδος δεκαετιών που μάζεψε τους λαούς των γειτόνων μας και έβγαλαν συντάξεις χωρίς ένσημα και οι υπηρέτριες που παντρεύτηκαν τα πλούσια αφεντικά τους. Εφεραν και τους γονείς τους και τα αδέρφια τους!
Αυτή η οικονομική κρίση διαμορφώνει βάρβαρες συνθήκες της άλλοτε ποτέ ήσυχης ζωής των Ελλήνων. Πιστεύω, με μεγάλη θλίψη και απογοήτευση, τα φαινόμενα της εξαθλίωσης θα μείνουν για πολλά χρόνια.
Η λέξη ευτυχία κλείνει μέσα της το νόημα της ζωής. Η λέξη απογοήτευση είναι η σκοτεινή άβυσσος της τρέλας. Εάν αυτές τις έννοιες τις αντικαταστήσουμε με αναμμένες λαμπάδες, αυτές πρέπει να είναι μόνιμα στη θέση του προέδρου της Βουλής, κάποιους θα φωτίσουν!