Ενας σουρεαλιστής καταγράφει τον παλμό της εποχής του

Αισθησιακά γυναικεία γυμνά και πορτρέτα. Αγάλματα, άνδρες με καπέλα, ερωτικά συμπλέγματα, μυθολογικές μορφές και στιγμιότυπα της καθημερινότητας συνυπάρχουν με τριαντάφυλλα, βέλη, κοινότοπες εικόνες και στερεότυπα της μαζικής κουλτούρας και της κατανάλωσης. Είναι ο κόσμος που εδώ και μισό και πλέον αιώνα «έχτισε» με τους καμβάδες του ένας από τους σημαντικότερους εκπροσώπους της γενιάς του ’60, ο Χρίστος Καράς. Και ο οποίος ξεδιπλώνεται μέσα από 70 χαρακτηριστικά έργα του στην αναδρομική έκθεσή του που επιμελείται ο Τάκης Μαυρωτάς και φιλοξενείται από απόψε στο Ιδρυμα Θεοχαράκη.

«Τέχνη είναι η αποκλειστική ικανότητα να σχολιάζεις και να καταγράφεις την πεμπτουσία της εποχής σου», έλεγε σε παλιότερη συνέντευξή του στα «ΝΕΑ» ο βραβευμένος από την Ακαδημία Αθηνών καλλιτέχνης, ο οποίος στα 55 χρόνια της ενεργού εικαστικής του δράσης ακολούθησε διαφορετικά μονοπάτια. Ξεκίνησε από την αφηρημένη τέχνη αλλά οι εικαστικές αναζητήσεις τού έδειξαν τον δρόμο προς τον εξπρεσιονισμό και στη συνέχεια τον σουρεαλισμό. Σήμερα πλέον, αν τον ρωτούσε κανείς τι θα έγραφε στην καλλιτεχνική του ταυτότητα, απαντά: «Σουρεαλιστής που αγκαλιάζει τη μεταφυσική και την τέχνη της σιωπής».

Με την αγωνία να συλλάβει τον παλμό της εποχής, ο Χρίστος Καράς κατάφερε να δοκιμάσει τις δυνάμεις του τόσο στο Παρίσι όσο και στη Νέα Υόρκη, αλλά τελικώς επέλεξε να επιστρέψει στην Ελλάδα καθώς «εδώ δεν αισθάνεσαι ξένος», όπως λέει ο ίδιος. Ωστόσο δεν σταμάτησε ούτε μια στιγμή να προσπαθεί να αλλάζει στυλ και να προχωρά καθώς πιστεύει ότι «προοδεύω σημαίνει ξεπερνώ κάθε φορά τον εαυτό μου, δημιουργώ σημαίνει ξεπερνάω το ήδη υπάρχον».