[Ανάλυση] Οικονομία: πρώτα εξήγηση, μετά ανόρθωση

Καθώς πηγαίνουμε προς τις εκλογές θα πληθαίνουν οι διακηρύξεις για ανόρθωση της ελληνικής οικονομίας. Από κοντά και οι υποσχέσεις για μελλοντική διόρθωση των απανωτών ισοπεδωτικών περικοπών που έγιναν σε συνταξιούχους, ανέργους και μισθωτούς, χωρίς καμία μελέτη αν το άξιζαν και καμία πρόνοια αν το άντεχαν. Είτε εξαντλητικά εργαζόμενος στον ιδιωτικό τομέα είτε προεκλογικά διορισμένος από το κόμμα, ίδια και ίσως χειρότερη μεταχείριση. Είτε συνταξιούχος του ΙΚΑ με όλα τα ένσημα είτε χαριστικά σύνταξη στα 50, ίδια και πιο άδικη περικοπή. Από σήμερα οι απολυμένοι στον ιδιωτικό τομέα υφίστανται νέες περικοπές στα επιδόματα ανεργίας επειδή τα σχέδια μείωσης πλεονάζοντος προσωπικού και άχρηστων οργανισμών κατέληξαν σε φιάσκο για να μη θιγούν τα πελατειακά κεκτημένα.

Πριν ξεκινήσει λοιπόν η προεκλογική ρητορική της «ανόρθωσης και αποκατάστασης», θα ήταν προτιμότερο να δοθούν εξηγήσεις πώς και γιατί συνέβησαν όλα αυτά τα τελευταία δύο χρόνια. Μόνο αν εξηγηθεί πειστικά με ποια πολιτικά κριτήρια επικράτησε η λογική της ισοπέδωσης και της μονομέρειας, μπορεί ο πολίτης να πειστεί ότι δεν θα επαναληφθεί με την ίδια ευκολία και ίσως πιο αμείλικτα προσεχώς.

Ανάλογη πολιτική εφαρμόστηκε στους φόρους, οι οποίοι επιβάλλονταν διαρκώς στους ίδιους. Πρέπει και εδώ να εξηγηθεί γιατί δεν απέδωσαν οι πολυδιαφημισμένες ιδέες αντιμετώπισης φοροφυγάδων και γιατί ο φορολογικός μηχανισμός έμεινε επί ένα χρόνο χωρίς πολιτική εποπτεία, όταν υποτίθεται ότι εκεί θα δινόταν η μεγάλη μάχη για την αποκατάσταση της δημοσιονομικής ισορροπίας; Ηταν επιλογή, ήταν ατυχία, ήταν αβλεψία και γιατί δεν επισημάνθηκε έγκαιρα για να αντιμετωπιστεί όσο υπήρχε ακόμη χρόνος, το 2010;

Η τρίτη και μεγαλύτερη εξήγηση που απαιτείται είναι γιατί η σπουδή που επιδεικνύεται τώρα – πολύ σωστά μεν αλλά και πολύ αργοπορημένα – για την ανάπτυξη δεν είχε εκδηλωθεί από το 2009; Τα χρήματα του ΕΣΠΑ και της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων που λέγεται ότι θα δοθούν, ήταν από τότε διαθέσιμα. Γιατί δεν διεκδικήθηκαν από νωρίς ώστε η οικονομία να είχε περιορίσει τη βαθιά ύφεση και να είχε μειώσει κάπως τις απολύσεις και το κλείσιμο τόσων επιχειρήσεων; Ηταν άραγε επιλογή να βαθύνει η ύφεση ώστε να περάσουν τα μέτρα ή απλώς άγνοια για το τι συνέπειες έχουν τα ισοπεδωτικά προγράμματα λιτότητας; Μόνο αν υπάρξει επαρκής εξήγηση για το πώς αφέθηκε και κατέρρευσε η οικονομία έστω και κατόπιν εορτής, μπορεί μετά να γίνει αξιόπιστη η πρόταση ανόρθωσής της.