Αξίζει τα λεφτά του

Ενας Δαβίδ που υπογράφει μεγάλες νίκες.

Αυτός είναι ο Νταβίντ Φουστέρ. Ο μέσος του Ολυμπιακού, αν δούμε το πόσο κοστίζει και τι προσφέρει, είναι ίσως η καλύτερη μεταγραφή του Ερνέστο Βαλβέρδε. Δεν είναι ακριβοθώρητος, προκαλεί ελάχιστα εκτός του γηπέδου, η συμπεριφορά του δεν παραπέμπει σε κακομαθημένο σταρ, ενώ ακόμη και αν μείνει στον πάγκο δεν πρόκειται να σηκώσει το μπαϊράκι της επανάστασης. Ναι, ο Φουστέρ ήρθε ως… μετεξέλιξη του Οσκαρ και αποδείχθηκε πως στη δεύτερη θητεία του στο Λιμάνι ο Βαλβέρδε έκανε καλύτερες επιλογές. Σαφώς και ο έρωτας με τους Ισπανούς παραμένει – μοιάζει με τον βήχα και δεν κόβεται. Αλλά ο Φουστέρ βάζει γκολ και μάλιστα πολύ κρίσιμα. Γκολ-πρόκριση στη Μόσχα με τη Ρούμπιν, γκολ πολύ σημαντικό χθες στο Χάρκοβο. Το σύγχρονο ποδόσφαιρο έχει ανάγκη τέτοιους ποδοσφαιριστές. Να βγαίνουν από πίσω, να παίζουν παντού γύρω από τον άξονα, να καλύπτουν χώρους και να παίζουν ρόλο κρυφού κυνηγού. Διότι ο Φουστέρ χωρίς να κάνει κάτι τέλεια, κάνει πολλά παίρνοντας καλό βαθμό και όταν έρχεται από τη δεύτερη γραμμή είναι άκρως επικίνδυνος.

Στο Χάρκοβο μάθαμε και άλλα για τον Ολυμπιακό του Βαλβέρδε. Η άσπρη εμφάνιση φέρνει γούρι και τύχη (νίκες σε Μασσαλία, Μόσχα, Ουκρανία), αλλά η τύχη βοηθά τους ικανούς. Ο Ολυμπιακός δεν κουβαλά πλέον το κόμπλεξ της Ευρώπης. Είναι μια σταθερή και αξιόπιστη ομάδα, στέκεται παντού καλά, στα ματς μακριά από το Νέο Φάληρο δεν χρειάζεται αριθμομηχανή που μετρά γκολ. Με όπλο την άμυνα που φέρνει τους τίτλους και τις επιτυχίες, ο Ολυμπιακός προχωρά. Πού θα φτάσει; Ουδείς γνωρίζει. Αλλά μόνο και μόνο για τις απανωτές χαρές που μοσιράζει αυτή η ομάδα, αξίζει το χειροκρότημα όλων. Μέσα σε τρεις διοργανώσεις, με βλέψεις μεγάλες και στις τρεις. Λίγο το ‘χετε; Δεν είναι. Και για όσους αμφιβάλλουν, ας δουν πόσο λίγες ομάδες διεκδικούν ταυτόχρονα τόσο πολλά στο ευρωπαϊκό στερέωμα.