«Το Κύπελλο πέρναγε από γενιά σε γενιά»

«Πήρα την απόφαση όπως αποφασίζει κάποιος να πάρει ένα πικρό φάρμακο», είπε ο Σπύρος Λούης στα «ΝΕΑ». «Το κειμήλιο δεν έφυγε από το σπίτι ποτέ. Πέρναγε από χέρι σε χέρι και από γενιά σε γενιά. Υπάρχουν λόγοι σήμερα που με αναγκάζουν να εκποιώ ένα τέτοιο αντικείμενο. Πήρα την απόφαση πριν από δύο χρόνια και μέσω γνωστών ενημέρωσα διάφορους οίκους (ανάμεσά τους και τον Κρίστις) ότι το πουλάω. Αυτοί ενδιαφέρθηκαν, το εκτίμησαν και μετά ήλθα σε επαφή με το ελληνικό κράτος για να ολοκληρωθεί η διαδικασία και να βγει στο σφυρί», περιγράφει ο ίδιος με μια δόση πικρίας.

Και η λέξη «πικρία» εδώ έχει ένα επιπλέον νόημα αφού ο ίδιος είχε επιχειρήσει να πουλήσει (σε πολύ χαμηλότερη τιμή από αυτή που το εκτίμησε ο Κρίστις, όπως ισχυρίζεται στα «ΝΕΑ») το Κύπελλο στο ελληνικό κράτος. «Αρχικά είχε ξεκινήσει μια πολύ καλή προσπάθεια από τον πρώην δήμαρχο Μαραθώνα κ. Ζαγάρη να πάρει το Κύπελλο και να το εντάξει στο μουσείο του δήμου του. Στη συνέχεια υπήρξαν προσπάθειες από τον ΣΕΓΑΣ και άλλους, όπως ο Κώστας Παναγόπουλος της Οργανωτικής Επιτροπής των Αγώνων. Κατ’ επανάληψη ενόχλησα τον υπουργό Πολιτισμού, αλλά λεφτά δεν υπήρχαν. Ο οίκος Κρίστις είχε θέσει προθεσμία μέχρι το τέλος Ιανουαρίου και έπειτα από αίτηση που έκανα στο υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού στις 8 Φεβρουαρίου πήρα την άδεια να πουλήσω το ασημένιο Κύπελλο του παππού μου», συμπληρώνει ο Σπύρος Λούης.

Η δημοπρασία και το γεγονός πως βγαίνει στο σφυρί ένα ιστορικό τρόπαιο πυροδότησαν και αντιδράσεις. Οπως του δημάρχου Αμαρουσίου Γιώργου Πατούλη. «Είμαστε συνδεδεμένοι συναισθηματικά με τον Σπύρο Λούη. Μόλις μάθαμε το νέο της δημοπρασίας, κινητοποιηθήκαμε άμεσα ως δήμος. Προσωπικά έκανα ενέργειες και έστειλα επιστολές σε φίλους επιχειρηματίες στο Λονδίνο να ανοίξουμε έναν λογαριασμό και να αγοράσουμε εμείς το Κύπελλο», πρόσθεσε μιλώντας στα «ΝΕΑ» ο κ. Πατούλης.