Επιστολές

Φοίτηση στη Σχολή Μωραΐτη

Επιστολή στα «ΝΕΑ» έστειλαν οι Γιάννα Τσαρουχά και Μιχάλης Χαλδαίος, γονείς του Παναγιώτη Χαλδαίου, μαθητή που συμμετείχε στο ρεπορτάζ «Χαρισματικά παιδιά με πολύ ταλέντο και δίψα για γνώση», που δημοσιεύθηκε στα «ΝΕΑ» στις 4/2/2012.

Γράφουν:

«Θα θέλαμε να διευκρινίσουμε και να συμπληρώσουμε τα εξής σε αυτά που ανέφερε ο γιος μας ότι «…έβρισκα το σχολείο πολύ βαρετό», «…Δεν μπορώ να πω ότι στο σχολείο διδάχθηκα κάτι καινούργιο… τουλάχιστον στα Μαθηματικά», αναφερόταν στην προηγούμενη φοίτησή του σε δημόσιο δημοτικό σχολείο.

Ο γιος μας Παναγιώτης από την Α’ Γυμνασίου φοιτά με υποτροφία στη Σχολή Μωραΐτη, που ως γνωστό είναι ένα σχολείο πρότυπο και ίσως είναι το μοναδικό στην Ελλάδα που υποστηρίζει τα χαρισματικά παιδιά. Τόσο ο ίδιος ο Παναγιώτης όσο και εμείς οι γονείς του, έχουμε διαπιστώσει πόσο ωφελήθηκε και ωφελείται από τα εκπαιδευτικά καινοτόμα προγράμματα, την ποιότητα των διδασκόντων και τις παρεμφερείς δραστηριότητες που προσφέρει αυτό το σχολείο.

Είναι γεγονός ότι για την τελική επιλογή του σχολείου που θα φοιτούσε ο γιος μας (με το χάρισμα που διέθετε) αποτέλεσε το διαχρονικό όνομα που έχει αποκτήσει η Σχολή Μωραΐτη, καθώς και το πλήθος των επιτυχημένων ανθρώπων που αποφοίτησαν από το σχολείο αυτό και μερικοί εξ αυτών αποτελούν και τον στενό μας κοινωνικό περίγυρο.

Θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε τους ιδιοκτήτες και τους καθηγητές του σχολείου που φοιτά ο Παναγιώτης για όσα του έχουν προσφέρει και εξακολουθούν να του προσφέρουν, ώστε να αξιοποιεί τις ιδιαίτερες ικανότητες που έχει».

Οι καθυστερήσεις στις συντάξεις

Χρήστος Τσαγκαρίδης

ΑΘΗΝΑ

Αντιμετωπίζω εσχάτως ένα μικρό πρόβλημα. Είμαι από 14 μηνών συνταξιούχος, χωρίς… σύνταξη! Σχήμα οξύμωρον; Ουχί, αλλά νεοελληνική πραγματικότητα, ήτοι διαδοχική ασφάλιση. Το πρόβλημα μου είναι πράγματι μικρό, αντικειμενικώς, διότι υπάρχουν άλλοι, δυστυχέστεροι εμού, που έχουν υποβάλει παραίτηση από το Δημόσιο εδώ και 15 ή 20 ή και 24 μήνες κι ακόμα σύνταξη δεν είδαν!

Υποκειμενικώς, όμως, είναι μέγα. Τα δανεικά των φίλων εξαντλήθηκαν, ομού μετά της υπομονής των. Και τώρα; Τι κάνουμε; Η υπόθεση κολλάει στο ΙΚΑ, που το έχει πλακώσει τσουνάμι παραιτήσεων δημοσίων υπαλλήλων, οι οποίοι κάποτε είχαν δουλέψει και στον ιδιωτικό τομέα και έχουν κάποια ένσημα. Και ενώ θα ανέμενε κανείς απλοποίηση της γραφειοκρατίας και αύξηση του ενασχολούμενου με το αντικείμενο προσωπικού, συμβαίνει το αντίθετο!

Η γραφειοκρατία μεν παραμένει άκαμπτη, ανελέητη, αδιάφορη ενώπιον του γεγονότος ότι το ζήτημα αφορά την επιβίωση χιλιάδων ανθρώπων, που δεν έχουν άλλα πλην της συντάξεως μέσα προς το ζην, το δε προσωπικό μειώθηκε σε μια επίδειξη σαδισμού προς τους κακότυχους… ασφαλισμένους αλλά και προς τους εναπομείναντες υπαλλήλους, χειριστές των φακέλων μας.

Οι τελευταίοι αξίζουν, το δίχως άλλο, δημόσιο έπαινο και συγχαρητήρια (οι υπάλληλοι εννοείται στη διαδοχική ασφάλιση του ΙΚΑ στο Μεταξουργείο). Δουλεύουν «του σκοτωμού», με υπερένταση και αυταπάρνηση, για να τα βγάλουν πέρα με το βουνό που τους πλάκωσε και τ’ ακούνε κι από πάνω από τον κοσμάκη, που μη έχοντας μπροστά του τους υπευθύνους γι’ αυτή την τριτοκοσμική κατάσταση, ξεσπάει στους υπαλλήλους, που κάθε μέρα γυρίζουν στα σπίτια τους πτώματα από την κούραση.

Αυτά τα διαπίστωσα ο ίδιος επιτόπου, βλέποντας τις χωρίς νόημα αντεγκλήσεις μεταξύ των αγανακτισμένων ασφαλισμένων και των ταλαίπωρων υπαλλήλων, που προσπαθούν εις μάτην να εξηγήσουν τα ανεξήγητα.

Το πράγμα δεν πάει άλλο. Κάποιος ας ευαισθητοποιηθεί επιτέλους. Με αέρα κοπανιστό δεν ζει κανένας. Αν δεν είναι σε θέση οι αρμόδιοι του ΙΚΑ να βρουν λύση στο πρόβλημα, ας αναθέσουν το έργο σε δύο τάξεις δημοτικού σχολείου. Είμαι απολύτως βέβαιος ότι η άμιλλα μεταξύ των παιδιών και η φαντασία τους – φαντασία θέλει η δουλειά και όχι φτηνιάρικες δικαιολογίες – θα φέρουν λαμπρά αποτελέσματα. Είναι πολύ κακή ιδέα να οδηγείς τους ανθρώπους στην οδό Απογνώσεως.

Η καταπολέμηση της φοροδιαφυγής

Ε. Ευαγγελίδης

ΝΕΑ ΙΩΝΙΑ

Πρόσφατα αξιωματούχοι της γερμανικής κυβέρνησης κατηγόρησαν την ελληνική κυβέρνηση ότι δύο φορές προσφέρθηκαν (οι Γερμανοί) να παράσχουν στην Ελλάδα τεχνογνωσία για την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής και οι έλληνες αρμόδιοι ουδόλως ενδιαφέρθηκαν. Γιατί;

Παλαιότερα επίσης γερμανοί αξιωματούχοι διερωτώντο γιατί οι έλληνες ομόλογοί τους δεν επιδίωξαν τη δέσμευση καταθέσεων μεγαλοκαταθετών σε ξένες τράπεζες για τον έλεγχο της φοροδιαφυγής και οι τελευταίοι δεν το έπραξαν ή τουλάχιστον δεν έκαναν γνωστό αν και πώς ενήργησαν.

Περαιτέρω, κατ’ επανάληψη ο φιλέλληνας ευρωβουλευτής των Οικολόγων Ντανιέλ Κον-Μπετίτ παρότρυνε την ελληνική κυβέρνηση να ζητήσει στοιχεία από τις ευρωπαϊκές τράπεζες για τις καταθέσεις Ελλήνων μεγαλοκαταθετών για τον ίδιο σκοπό. Επιπλέον υποστήριξε δημοσίως στο Ευρωκοινοβούλιο και αλλού ότι η Ευρωπαϊκή Ενωση οφείλει να στηρίξει την ασφάλεια των συνόρων της Ελλάδας προκειμένου αυτή να ανακουφιστεί από τις τεράστιες στρατιωτικές δαπάνες.

Τι απαντούν σε όλα αυτά οι αρμόδιοι συμπατριώτες μας; Εως πότε θα πληρώνουν και για πόσο θα αντέξουν τα μόνιμα υποζύγια των φορολογικών βαρών (μισθωτοί, συνταξιούχοι), ενώ οι «έξυπνοι» φοροφυγάδες «θα πίνουν εις υγείαν των κορόιδων»;

Η προσφορά της Γερμανίας

Μαρία Σιάμπου

ΙΛΙΣΙΑ

Ειλικρινά, δεν μπορώ να καταλάβω τη συμπεριφορά και τις ακραίες αντιδράσεις ορισμένων ατόμων, που αισχρολογούν, υβρίζουν και φέρονται απρεπώς σε πολιτικά πρόσωπα όλων των κομμάτων (είτε ευθύνονται είτε όχι). Πού αποσκοπεί, πλέον, αυτή η απαράδεκτη συμπεριφορά (έστω και δικαιολογημένη); Μήπως έτσι θα βελτιωθεί η οικονομική μας κατάσταση;

Μήπως θα έπρεπε να είναι όλοι πιο συγκρατημένοι και σε αυτή τη δύσκολη στιγμή να συμπαρασταθούμε στην κυβέρνηση, που δίνει έναν αγώνα για να βγάλει τη χώρα από τη στενωπό στην οποία την έφεραν οι προηγούμενες κυβερνήσεις αλλά και η κακή οικονομική κατάσταση της Ευρώπης;

Ορισμένοι πάνε παραπέρα και «μετά ή άνευ αναισθητικού» εκφράζουν αντιγερμανικό μένος, ταυτίζοντας την απεχθή ναζιστική περίοδο της χώρας με έναν ολόκληρο λαό που πρόσφερε πολλά στην επιστήμη και τον πολιτισμό. Με το ίδιο σκεπτικό, πρέπει να υβρίζουμε την Ιταλία (εποχής Μουσολίνι) ή την Ισπανία (εποχής Φράνκο) και – γιατί όχι; – και την Ελλάδα (εποχής δικτατορίας).

Ξεχνούν ή ίσως αγνοούν ότι Γερμανοί ήταν γνωστοί πνευματικοί άνδρες και μάλιστα φιλέλληνες όπως οι Goethe, Hoelderlin, Heine, Brecht, η Γερμανική Αρχαιολογική Σχολή και ο Schlieman έκαναν ανασκαφές στην Τροία, τις Μυκήνες, τον Ορχομενό και αλλού, ενώ Γερμανοί αρχιτέκτονες και ρυμοτόμοι έζησαν και εργάστηκαν εδώ και εκπόνησαν μέρος του ρυμοτομικού σχεδίου της Αθήνας και έκτισαν ωραία κλασικά κτίρια σε Αθήνα, Σύρο κ.α. όπως οι Ziller, Klenze, Doerpfeld.

Μάλιστα στη γνωστή Σχολή του Μονάχου φοίτησαν οι επιφανείς έλληνες ζωγράφοι Γύζης, Λύτρας, Ιακωβίδης. Γερμανοί ήταν οι γνωστοί ψυχολόγοι Freud και Fromm, οι ιδρυτές του επιστημονικού σοσιαλισμού Marx και Engels, η επαναστάτρια Rosa Luxemburg και οι μουσικοσυνθέτες Beethoven, Wagner, Brahms, Mendelssohn, Orff και Strauss, ο ζωγράφος Klimt και ο γνωστός φιλόσοφος Schopenhauer.

Γερμανοί ήταν και οι πρωτεργάτες των επιστημών Von Braun, Oppenheimer και Gutemberg, οι φιλόσοφοι Nietzsche, Hegel, Lassale, Schelling και Feuerbach. Με Νομπέλ πολλά τίμησαν τη χώρα τους οι T. Mann, Hesse, Boell, Plauck, Schweitzer, Heisenberg, Roentgen (ακτίνες Χ) και Bayer (ιδρυτής φαρμακοβιομηχανίας).

Πλήθος Ελλήνων επιστημόνων και καθηγητών πανεπιστημίου σπούδασε στη Γερμανία. Μπορεί, λοιπόν, ένα «αγκάθι» στην Ιστορία μιας χώρας να διαγράψει αιώνες προσφοράς στην ανθρωπότητα;