[Money diary] Οι διακρίσεις στη μόρφωση

Στο τελευταίο βιβλίο μου, «Ερχόμενος από αλλού: Η Λευκή Αμερική από το 1960 έως το 2010», προσπαθώ να αναλύσω τις διακρίσεις μεταξύ των επαγγελματικών και εργατικών τάξεων λευκών Αμερικανών το τελευταίο ήμισυ του αιώνα. Κάποιοι μου καταλόγισαν ότι δεν προτείνω λύσεις. Οντως, λύσεις δεν προτείνω διότι αυτές προάγουν απαραίτητα το κοινό καλό. Μια λύση που άκουσα να προτείνεται είναι η επαναφορά της υποχρεωτικότητας της στράτευσης ή η θέσπιση της υποχρεωτικής παροχής κοινωνικών υπηρεσιών, που θα έφερνε κοντά νέους από όλες τις τάξεις και θα τους υποχρέωνε να εργαστούν από κοινού για ένα σκοπό.

Εμμισθες υπηρεσίες. Η υποχρεωτική στρατιωτική ή κοινωνική θητεία, που θα γυρνούσε τον χρόνο πίσω στη δεκαετία του 1970, πιστεύω ότι θα δημιουργούσε περισσότερες διακρίσεις. Και θα εκπαίδευε εντέλει τους νέους να αντιστρατεύονται το σύστημα. Το πρόβλημα εντοπίζεται σήμερα στην ελιτίστικη απομόνωση των παιδιών της ανώτερης τάξης. Ενας τρόπος για την αντιμετώπιση του φαινομένου αυτού θα ήταν να καταργηθεί ο θεσμός της άμισθης παροχής υπηρεσιών των νέων κατά τη διάρκεια των θερινών διακοπών. Τα παιδιά της μεσαίας και της εργατικής τάξης που δυσκολεύονται να πληρώσουν τα δίδακτρά τους, δεν έχουν την πολυτέλεια της άμισθης απασχόλησης και της συσσώρευσης εμπειριών σε εταιρείες στις οποίες ίσως ουδέποτε θα μπορέσουν να εργαστούν.

Κοινωνική ισότητα. Το αίτημα της χορήγησης μισθού στους stagiers μπορεί να διατυπωθεί από τα εργατικά συνδικάτα. Επίσης ένα μέτρο θα μπορούσε να είναι η αντικατάσταση της «φυλετικής θετικής δράσης» με την «κοινωνικοοικονομική θετική δράση». Δεν μπορεί εν έτει 2012 να δίνεις προτεραιότητα στο παιδί ενός μαύρου δικηγόρου για να μπει στο κολέγιο και να αφήνεις απέξω το παιδί ενός λευκού υδραυλικού. Θα μπορούσε να αλλάξουν τα τεστ εισαγωγής στα κολέγια. Μάλλον εσφαλμένα, ο κόσμος πιστεύει ότι τις υψηλές βαθμολογίες τις συγκεντρώνουν τα παιδιά των πλούσιων οικογενειών, που έχουν τη δυνατότητα να φοιτήσουν σε ιδιωτικά σχολεία και να προετοιμαστούν κατ’ ιδίαν πληρώνοντας ακριβά προπαρασκευαστικά προγράμματα για τις εξετάσεις. Θα ρωτήσει κανείς γιατί όλα αυτά δεν τα γράφω στο βιβλίο μου. Μα διότι πιστεύω ότι δεν θα αλλάξουν και πολλά στην ισχύουσα κατάσταση. Τα παιδιά της ανώτερης εισοδηματικής τάξης θα εξακολουθήσουν να έχουν περισσότερες ευκαιρίες.