Κατάσχεται όπως είναι επιπλωμένο (για ψύλλου πήδημα)
Αγαπητή κυρία Αθηναίου, καλησπέρα
Είπα να σας γράψω για να σας πω το παράπονό μου για κάτι απίστευτο που μου συνέβη, με δράστη τον περίφημο Δήμο Πειραιά.
Ξαφνικά, μέσα στην κρίση και την ώρα που καίγεται ο τόπος, κάποιοι στον Δήμο μας ανακάλυψαν τρόπο για να βγάλουν χρήματα που προφανώς δεν έχουν πλέον οι υπηρεσίες του. Και βρήκαν κάποιες – υποτίθεται – παλιέε οφειλές από κλήσεις της Δημοτικής Αστυνομίας Πειραιά για παράνομη στάθμευση. Πολύ παλιές. Εντεκα χρόνων, από το 2001.
Ανακάλυψαν λοιπόν ότι «τους» χρωστάω 420 ευρώ από τις κλήσεις. Και τι μου έστειλαν, στον Θεό σας (και στον Θεό τους). Ενα κατασχετήριο δύο μικρών ακινήτων που έχω στο όνομά μου, μια πολύ μικρή ισόγεια αποθήκη – πάρκινγκ (ίσα που χωράει το αυτοκίνητό μου) και ένα μικρό διαμέρισμα. Τα εκτίμησαν, όπως αναφέρουν στο χαρτί που παρέδωσε κλητήρας τους στο σπίτι μου, για 100.000 ευρώ (!) και θα τα κατασχέσουν για τα 420 ευρώ που ανακάλυψαν ότι «τους» χρωστάω έντεκα χρόνια μετά και δίχως να μου έχουν στείλει κανένα άλλο χαρτί στο μεταξύ.
Αν για 420 ευρώ από κλήσεις τόσων ετών αποφασίζει ο κάθε δήμος να κατάσχει όποια ακίνητα έχουμε (ούτε καν το αυτοκίνητο), σκεφθείτε τι θα δούμε από εδώ και πέρα. Ντροπή!
Αν. Γιαλούρος, δημότης Πειραιά (τρομάρα μου)
Δεν είναι ντροπή, αγαπητέ Αν. Είναι απλώς το «κανονικό» που συμβαίνει στην Ελλάδα. Οταν άλλοτε γιοι ταχυδρόμων, άλλοτε άφραγκοι σύντροφοι «πνευματικών» συμβολαιογράφων και λοιποί «πεντακάθαροι» πολιτικοί βρίσκονται ως διά μαγείας με ένα κάρο πανάκριβα ακίνητα ακόμη και σε αιγιαλούς – τι σύμπτωση: αφού θητεύσουν σε υψηλούς κυβερνητικούς θώκους! – κανείς δεν σπεύδει ούτε καν να τους ζητήσει τα ρέστα. Οταν ένας κουλουρτζής, φερ’ ειπείν, πουλήσει ένα κουλουράκι δίχως να κόψει απόδειξη ή αν ανακαλύψουν μια κλήση δέκα και πλέον ετών σε βάρος οποιουδήποτε ξεκινούν με την κατάσχεση και σε λίγο θα καταλήγουν στα… ισόβια δεσμά. Στην Ελλαδάρα ζούμε, όχι σε κανένα ευνομούμενο κράτος.
Η επανάσταση του παντεσπανιού
Κυρία Αθηναίου, σας χαιρετώ.
Μήπως θα μπορούσατε, σας παρακαλώ, να μου λύσετε εσείς μιαν απορία; Γιατί γίνεται τόση μεγάλη φασαρία από την πλευρά των γιατρών για τα θέματα της δραστικής ουσίας και των γενόσημων φαρμάκων; Χρησιμοποιούνται σε όλο τον κόσμο και δεν έχουν αναφερθεί προβλήματα – αυτό είναι γεγονός. Γιατί λοιπόν τα πολεμάνε αφήνοντας αιχμές για την αποτελεσματικότητά τους; Μήπως επειδή φοβούνται ότι θα χάσουν τα τυχερά από τις φαρμακευτικές εταιρείες όταν δεν θα μπορούν να συνταγογραφούν τα ακριβά φάρμακά τους;
Με εκτίμηση και χαιρετισμούς,
Αντώνης Σερέτης
Μα μόνο στην Ελλαδάρα, αγαπητέ Αντώνη, οι επαναστάσεις γίνονται όχι για το δίκαιο αλλά για το μπαχτσίσι, το μέσον και τα υπερβολικά «κεκτημένα». Μόνο στην Ελλαδάρα, φερ’ ειπείν, διαμαρτύρονται οι ΔΕΗτζήδες επειδή τους κόβουν επίδομα βρεφονηπιακού σταθμού 620 ευρώ – περισσότερα από όσα δηλαδή παίρνουν πλέον πολλοί από τους συνταξιούχους!