[Στην ανάπαυλα] Δίσεκτον έτος, δίσεκτοι καιροί

Τι την θέλω κι εγώ την πληροφόρηση, αφού το βλέπω. Με χαλάει. Δεν ήταν έτσι πάντα. Οχι ότι μου ‘φτιαχνε και τη ζωή. Αλλά τη θεωρούσα σαν μέρος μιας σύγχρονης πραγματικότητας. Αυτό το «πραγματικότητα» τώρα έχει ξεφύγει. Και μαζί μ’ αυτό κι εγώ. Εχω ξεφύγει για τα καλά. Δεν μπορώ να συνθέσω με όλα αυτά που δέχεται ο εγκέφαλος κανενός είδους «πραγματικότητα». Η τελική εικόνα είναι ένας ασυνάρτητος εφιάλτης. Ενα παζλ από αυγά, σκατά και χώματα. Πριν ανοίξω την εφημερίδα, την τηλεόραση, το λάπτοπ, αρχίζουν να τρέχουν στο σπίτι από μόνες τους, σαν τρελές, οι πληροφορίες. Από πού μπαίνουν; Ποιος μου τις στέλνει και δεν μπορώ να τις φέρω βόλτα; Δεν μαζεύονται από πουθενά.

Και δεν είναι μόνο ιθαγενές, είναι και παγκόσμιο το Ασυνάρτητο.

… Ο υπουργός (μη) Προστασίας του Πολίτη, κύριος Παπουτσής, μια μέρα μετά την τοποθέτηση βόμβας στο Μετρό παραιτείται για να βάλει υποψηφιότητα για αρχηγός κόμματος.

Στην Τεχεράνη ο γιος του Ολιβερ Στόουν, ονόματι Σον, ασπάζεται εκεί που κάθεται τον ισλαμισμό και τώρα τον φωνάζουν Αλι.

Στα ελληνικά μεσημεριανά έχουν άλλο νταλγκά: «Κοίτα πόσο μοιάζει η Ντόρα που πάει Γιουροβίζιον με την Κάρλα Μπρούνι».

Στη Μόσχα, λίγο πριν από τις εκλογές, ο Πούτιν αποκαλύπτει σχέδιο Τσετσένων που θα τον τίναζε στον αέρα. Αντ’ αυτού, στον αέρα εκτινάχθηκε η δημοτικότητά του και θα ξαναβγεί πρόεδρος με διαφορά.

Στη Συγγρού, ο κύριος Σαμαράς αρχίζει τα τελευταία του διαγγέλματα στον ελληνικό λαό με τη φράση «Με ξέρετε…». Βεβαίως σας ξέρουμε, αγαπητέ κύριε. Είστε αυτός που έφυγε από τη Νέα Δημοκρατία, σύστησε ένα καινούργιο κόμμα «Από ‘δώ να σας συστήσω την Πόλαν». Οχι δεν είναι κυπριακή διάλεκτος όπως λένε «την Πόλαν, την Λόλαν». Είναι αρκτικόλεξο. ΠΟΛΑΝ. Που σημαίνει Πολιτική Ανοιξη που θα κάνει την υπέρβαση και μια ωραία τρύπα στο νερό. Επειδή όμως φαλίρισε γρήγορα το μαγαζί, το ‘κλεισε και γύρισε πίσω στη ΝΔ και της έγινε αρχηγός. Σαν τέτοιος λοιπόν διέγραψε την Ντόρα που ψήφισε ΝΑΙ στο Μνημόνιο και καμιά εικοσαριά που ψήφισαν ΟΧΙ στο Μνημόνιο. Αυτός δεν είστε; Αρα έχετε δίκιο. Σας ξέρουμε. Και απ’ την καλή και απ’ την ανάποδη.

Στη Βουλή, τώρα, ψάχνουνε ποιος είναι αυτός που πήρε το εκατομμύριο και το ‘στειλε να σπουδάσει στο εξωτερικό. Στο οποίο εξωτερικό θριαμβεύει λέει η Κιμ Καρντάσιαν. Απροπό, ποια είναι η Κιμ Καρντάσιαν; Και γιατί ξέρω εγώ το όνομά της;

Στην Ελλάδα, για να επανέλθουμε, οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι η πλειοψηφία θέλει το ευρώ αλλά θα ψηφίσει τα κόμματα που είναι εναντίον του Ευρωπαϊκού Συνασπισμού.

Τέλος (;) ένα αίτημα κάνει τον γύρο του κόσμου. «Doste mia efkairia sto Ellada». Doste, καλέ κύριε. Να συχωρεθούν τα πεθαμένα σας.

Μ’ αρέσει που κοιτάγαμε κάποτε, δεν πάει και πολύς καιρός, τον κάθε Πακιστανό αφ’ υψηλού. Εχει ο καιρός γυρίσματα. Να που τώρα γίναμε εμείς ο Πακιστανός μας.

Κι η εκδίκηση αυτή τη φορά είναι πολύ ζεστή. Καίει. Τσουρουφλίζει.

Ολοι μας, με μια πατσαβούρα ο καθένας στο χέρι, να καθαρίζουμε στα φανάρια τα τζάμια μιας αυτοκίνητης Ευρώπης.

Doste, καλοί μου κύριοι. Doste, να συχωρεθούν τα πεθαμένα μας (όνειρα).