Στα 48 εκατομμύρια οι διαβητικοί στην Ευρώπη το 2030

Διακοπή του καπνίσματος, σωματική άσκηση, απώλεια βάρους για τους υπέρβαρους και μεσογειακή διατροφή: η αλλαγή ζωής είναι το «Α» και το «Ω» για την αντιμετώπιση του διαβήτη, σύμφωνα με τους επιστήμονες.

Άλλωστε όπως υπογραμμίζουν οι ειδικοί, η στροφή των Ελλήνων σε ένα πιο ανθυγιεινό λάιφ στάιλ, αλλά και η γήρανση του πληθυσμού είναι οι δύο πήγές του «κακού» που οδήγησαν στην σταδιακή αύξηση των ασθενών στην χώρα μας.

Στην Ευρώπη, περισσότεροι από 33 εκατομμύρια άνθρωποι πάσχουν από σακχαρώδη διαβήτη, αριθμός που εκτιμάται ότι θα φθάσει τα 48 εκατομμύρια έως το 2030. Στην Ελλάδα, ο αριθμός των πασχόντων αγγίζει το 1 εκατομμύριο, εκ των οποίων το 10% πάσχει από σακχαρώδη διαβήτη τύπου Ι (ινσουλινοεξαρτώμενοι), ενώ το 90% από διαβήτη τύπου ΙΙ.

Οι γιατροί προειδοποιούν ότι για να αντιστραφεί αυτή η αυξανόμενη τάση απαιτείται συνεχής και αποτελεσματική πολιτική δημόσιας υγείας και αλλαγές στις καθημερινές μας συνήθειες.

Τις παραπάνω επισημάνσεις έκαναν σε συνέντευξη Τύπου ο κος Αντώνης Π. Λέπουρας, διευθυντής της Β’ Παθολογικής Κλινικής και του Διαβητολογικού Τμήματος του Ιατρικού Κέντρου Αθηνών (Κλινική Ψυχικού), και μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Ελληνικής Διαβητολογικής Εταιρείας, και η κυρία Αθανασία Καρούνου, πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Σωματείων – Συλλόγων Ατόμων με Σακχαρώδη Διαβήτη (Π.Ο.Σ.Σ.Α.Σ.ΔΙΑ.).

Το νέο Ταμείο βάζει εμπόδια στους ασθενείς

Η Πανελλήνια Ομοσπονδία, όπως υπογράμμισε η κ. Καρούνου, στηρίζει τις προσπάθειες της πολιτείας, που έχουν στόχο τον έλεγχο των δαπανών των ασφαλιστικών ταμείων και των νοσοκομείων, διευκρίνισε ωστόσο ότι «τα μέτρα δεν πρέπει αποβούν σε βάρος της υγείας των πασχόντων».

Επιπλέον, η κ. Καρούνου επισήμανε τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν καθημερινά οι πάσχοντες από διαβήτη, μετά την λειτουργία του Εθνικού Οργανισμού Παροχής Υπηρεσιών Υγείας (ΕΟΠΥΥ), εκ των οποίων τα κυριότερα είναι τα εξής:

* Ο μικρός αριθμός ιδιωτών Παθολόγων– Ενδοκρινολόγων που είναι συμβεβλημένοι: δεν ξεπερνούν τους 1. 127

* Η μη ένταξη των αναλώσιμων υλικών (ταινίες, βελόνες, σκαρφιστήρες) στην ηλεκτρονική συνταγογράφηση, με αποτέλεσμα την μεγάλη ταλαιπωρία των ασθενών.

* Η επιβάρυνση των ατόμων με σακχαρώδη διαβήτη με 15% επί του κόστους των εξετάσεων, στις οποίες υποβάλλονται ανά τακτά χρονικά διαστήματα.

* Η συμμετοχή ύψους 25% στα αναλώσιμα (το ίδιο ισχύει και για τα αντιδιαβητικά δισκία)

* Η μη διασφάλιση του ελέγχου από την Πολιτεία για την ποιότητα και καταλληλότητα των συνταγογραφούμενων ιατροτεχνολογικών προϊόντων και συγκεκριμένα του ειδικού θεραπευτικού υποδήματος διαβήτη.