Δίκτυο

Δεν συμφωνεί

με την υπογραφή

Δεν έχει υπογράψει κανένα πολιτικό κείμενο για την κοινωνία και τη δημοκρατία, υποστηρίζει η συγγραφέας Ρέα Γαλανάκη, η οποία είδε το όνομά της στις υπογραφές κειμένου σε «άπαξ φύλλο της εφημερίδας “Ελευθεροτυπία” με τον τίτλο “Οι εργαζόμενοι”». Οπου, όπως αναφέρει σε επιστολή της προς «ΤΑ ΝΕΑ», «130 σοβαροί διανοούμενοι υπογράφουν ένα σημαντικό, κατά τη γνώμη μου, πολιτικό κείμενο “Για την υπεράσπιση της κοινωνίας και της δημοκρατίας”. Ανεξαρτήτως του εάν συμφωνώ ή όχι, το όνομά μου υπήρχε στον κατάλογο χωρίς την έγκρισή μου. Η προσωπική μου στάση εδώ και αρκετό καιρό είναι να μην υπογράφω κανένα πολιτικό κείμενο, μολονότι αγωνιώ εξίσου βαθιά για όσα συμβαίνουν».

Χ.

Απλήρωτοι μουσικοί

Είναι γνωστό το πρόβλημα που έχουν στις ημέρες μας οι δημιουργοί να δισκογραφήσουν τη δουλειά τους. Πολλοί – κυρίως από τη νεότερη γενιά – καταφεύγουν στο σύστημα DIY (do it yourself), κοινώς κάνουν τα πάντα με τα χεράκια τους. Οι παλαιότεροι όμως είχαν μάθει αλλιώς. Είχαν συνηθίσει σε ένα σύστημα δισκογραφικών ηθών που εκ των πραγμάτων φαίνεται να καταρρέει μέρα με τη μέρα. Ο Παντελής Θαλασσινός, λόγου χάρη, μη βρίσκοντας άλλο τρόπο να αντιδράσει στην «υποβάθμιση» και «απαξίωση» (όπως μας γράφει) του έργου του από την εταιρεία Music Box με την οποία συνεργαζόταν μέχρι τώρα (όμιλος Modern Times), καταγγέλλει τα ιδιωτικά συμφωνητικά που είχε υπογράψει μαζί της και της απαγορεύει οιαδήποτε πράξη εκμετάλλευσης δικών του έργων. Οι λόγοι που αναφέρει είναι πολλοί. Αποκορύφωμα, όμως, όπως λέει, είναι το ότι, ενώ η εταιρεία ανέλαβε την ηχογράφηση του τελευταίου του δίσκου, άφησε το στούντιο και τους μουσικούς που συμμετείχαν απλήρωτους, με αποτέλεσμα να μη βγει ο δίσκος στις γιορτές του 2011. Επίσης, έμεινε ανασφάλιστος στο ΙΚΑ το 2012. Ολα αυτά και άλλα πολλά (όπως το ότι τα τελευταία δύο χρόνια δεν υπήρχαν τα CD του στα Metropolis) τον οδήγησαν στην καταγγελία του συμβολαίου του.

Τι να πούμε τώρα… Σε έναν χώρο που καταρρέει, άντε να βρουν οι μουσικοί τα δίκια τους.

Χ.Π.

Ας μιλήσουμε για βωξίτες

Το «όχι» έγινε «ναι» προχθές το βράδυ στο Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο. Το «όχι» του Δεκεμβρίου – οριακό σε ψήφους, είναι η αλήθεια – για τη λειτουργία των εγκαταστάσεων επεξεργασίας και αποθήκευσης βωξίτη, καθώς και των αποβαθρών φόρτωσης – εκφόρτωσης της εταιρείας S&B Βιομηχανικά Ορυκτά ΑΕ στην Ιτέα, τώρα έγινε «ναι». Με άλλα λόγια, τον Δεκέμβριο τα μέλη του ΚΑΣ έκριναν ότι η συγκεκριμένη δραστηριότητα θα έβλαπτε το δελφικό τοπίο. Γιατί άλλαξαν γνώμη; Πείστηκαν από τα επιχειρήματα ότι ο βωξίτης δεν είναι τοξικό πέτρωμα, δεν ρυπαίνει το έδαφος και τη θάλασσα, ενώ οι εκπομπές σκόνης και θορύβου που παράγονται στην περιοχή είναι κάτω από τα αποδεκτά όρια; Οι κάτοικοι ωστόσο υποστηρίζουν ότι το φυσικό περιβάλλον και το δελφικό τοπίο υποβαθμίζονται σοβαρά από τις εγκαταστάσεις που λειτουργούν από το 1936, καθώς βρίσκονται εντός της ζώνης Β του αρχαιολογικού χώρου των Δελφών και του δικτύου Natura 2000. Το ΚΑΣ ωστόσο ζητεί από την εταιρεία να λάβει μέτρα για την αποτροπή της διασποράς της σκόνης, την ασφαλή κυκλοφορία οχημάτων στον άξονα Ιτέας – Γαλαξιδίου, τον συνεχή καθαρισμό του οδοστρώματος, την παρακολούθηση για τυχόν εντοπισμό αρχαιοτήτων και τον καθαρισμό σε τακτά διαστήματα του περιβάλλοντος χώρου. Εξάλλου, ύστερα από πέντε χρόνια θα επιστρέψει για να ελέγξει αν έχουν εφαρμοστεί τα μέτρα.

Μ.Α.