Ενας Βαλεντίνος που πίνει… ρακές

Αν ο άγιος του έρωτα Βαλεντίνος, που γιορτάζει σήμερα, είναι ξενόφερτος, η Κρήτη διεκδικεί να γίνει πατρίδα του δικού μας ερωτικού αγίου, του Υάκινθου. Του οποίου το όποιο μάρκετινγκ (αν έχει) αποφεύγει τις καρδούλες, τα γλυκά και τα ανθοπωλεία και προτείνει περισσότερο… περπάτημα.

Ο Λουδοβίκος των Ανωγείων, εμπνευστής και πρωτεργάτης της αναβίωσης της γιορτής των Υακινθείων, αφιερωμένων στον Αγιο Υάκινθο, στα Ανώγεια της Κρήτης προτείνει: «Η απάντησή μας σε όλο αυτό το εμπορευματοποιημένο πράγμα της γιορτής του Αγίου Βαλεντίνου είναι ο δικός μας άγιος του έρωτα, ο Υάκινθος. Εμείς αντί να στείλουμε λουλούδια, προτείνουμε να πάρουν όλοι το κορίτσι τους απ’ το χέρι, να βγουν έξω στη φύση και να κόψουν τα λουλούδια κατευθείαν από την… πηγή».

Ούτε συζήτηση, ποιο είναι το καλύτερο από τα δύο. Αναφανδόν Υάκινθος (τουλάχιστον από την πλευρά τη γυναικεία). Παρότι αν ασχοληθεί κανείς με το θέμα αυτής της εορτής θα φτάσει σιγά σιγά και στα αρχαία Υακίνθεια των Αμυκλών (έξω από τη Σπάρτη), που πήραν το όνομά τους από τον μύθο του ωραίου Υάκινθου. Ο Υάκινθος ήταν ο πανέμορφος ερωμένος του θεού Απόλλωνα και του θεού Ζέφυρου και οι δύο θεοί συναγωνίζονταν ποιος θα κερδίσει την εύνοιά του. Μια μέρα καθώς ο Απόλλωνας μάθαινε στον Υάκινθο δισκοβολία, του ξέφυγε ο δίσκος και τον χτύπησε. Από το αίμα του ο Απόλλωνας έπλασε το λουλούδι.

Ας αφήσουμε όμως την αρχαιότητα (είναι πολύ μακριά άλλωστε) και ας ψάξουμε στην ορθόδοξη παράδοσή μας, να δώσουμε μια απάντηση στον Βαλεντίνο, που είναι «παιδί» καθολικών ηθών. Ο Υάκινθος ήταν ένα εικοσάχρονος νέος που μαρτύρησε για την πίστη του στις 3 Ιουλίου 98 επί αυτοκράτορα Τραϊανού.

Ο Αγιος Υάκινθος, «μορφή σεμνή, δίχως τη γνώση μιας μακρόβιας εμπειρίας, αλλά φλεγόμενος από τη φωτιά του ανίκητου, αποφάσισε να πεθάνει όρθιος, χωρίς δισταγμό», διαβάζουμε στην επίσημη ιστοσελίδα των Υακινθείων και αμέσως αντιλαμβανόμαστε ότι υπάρχει το παράδοξο πως ο «δικός» μας άγιος του έρωτα ήταν τόσο νέος που ούτε καν θα είχε προλάβει να τον γνωρίσει.

«Είναι εκείνος που πεθαίνει για τα αισθήματά του. Για εκείνο που πιστεύει», λέει ο Λουδοβίκος. «Αλλωστε η δική μας γιορτή (τα Υακίνθεια) είναι αφιερωμένη σε όσους πονούν για μια αγάπη που είχαν και έχασαν. Ή για εκείνους που την ψάχνουν ακόμα. Γιατί ο ερωτευμένος δεν έχει ανάγκη από γιορτές και πανηγύρια, δωράκια και λουλούδια. Ο έρωτας είναι από μόνος του γιορτή, η ίδια η άνοιξη».

Η άνοιξη στα Ανώγεια πάντως έχει δικές της μυρωδιές και χρώματα και ο τροβαδούρος Λουδοβίκος σκέφτηκε ότι καλό θα ήταν να έχει η περιοχή έναν άγιο για τα αισθήματα. «Ναι το σκεφτόμασταν και το συζητούσαμε τακτικά. Και σιγά σιγά δημιουργήθηκε η ιδέα να φτιάξουμε αρχικά ένα ναό. Η πρότασή μας να χτιστεί ο Αγιος Υάκινθος σε υψόμετρο 1200 έγινε δεκτή τότε από τον μητροπολίτη Ρεθύμνου Ανθιμο, τα χρήματα τα μαζέψαμε από χορηγούς, όλοι βοηθήσαμε κι έτσι αποκτήσαμε ένα εκκλησάκι κόσμημα».

Σε σχήμα κρητικού μιτάτου ο Αγιος Υάκινθος είναι πέτρινος και κυκλικός, (τον σχεδίασε και τον έφτιαξε ο αρχιτέκτονας Σταύρος Βιδάλης). Γρήγορα έγινε το σύμβολο της περιοχής αλλά και της γιορτής των Υακινθείων που γεννήθηκαν το 1998 με αφιέρωμα στον «Μεγάλο Ερωτικό» του Μάνου Χατζιδάκι. Με πρωτεργάτη τον Λουδοβίκο των Ανωγείων και μια ομάδα ανθρώπων από την περιοχή που συνέστησαν πολιτιστικό σύλλογο, τα Υακίνθεια καθιερώθηκαν όλα αυτά τα χρόνια ως ένα από τα πιο σοβαρά καλοκαιρινά φεστιβάλ της περιφέρειας, όπου με επίκεντρο τη μουσική αναβιώνει και η παράδοση της ευρύτερης περιοχής, μέσα από συναυλίες, θεατρικά δρώμενα, χορό κ.λπ.

Το βασικό όμως είναι άλλο. Αποκτήσαμε και εμείς έναν άγιο για τον έρωτα που δεν έχει καμία σχέση με παραρτήματα πολυεθνικών, ζαχαροπλάστες ή κοσμηματοπώλες. Ο δικός μας… έρωτας έχει ρακές, βουνά, πράσινο και μουσικές.