Οι μαρτυρίες

Θόδωρος Ιωαννίδης

κάτοικος Ορμενίου

«Πρόλαβα να σώσω μόνο τον σκύλο»

Την τελευταία στιγμή κι ενώ το νερό είχε πλημμυρίσει το σπίτι του, ο Θόδωρος Ιωαννίδης σώθηκε από τα παγωμένα νερά του Εβρου που είχαν πλημμυρίσει το Ορμένιο. «Επεσα να κοιμηθώ το βράδυ και τα ξημερώματα μού τηλεφώνησε ένας συγχωριανός για να με ενημερώσει ότι εκκενώνεται το χωριό. Το νερό είχε φτάσει στο κρεβάτι. Δεν μπορούσα να βγω έξω ούτε να κουβαλήσω πράγματα. Πρόλαβα μόνο να πάρω μαζί μου τον σκύλο. Οταν βγήκα στην πόρτα, ένα ερπυστριοφόρο όχημα της Πυροσβεστικής με απεγκλώβισε και σώθηκα», λέει. Ο ίδιος μετανάστευσε στη Γερμανία και επέστρεψε στο Ορμένιο πριν από 17 χρόνια. «Τέτοια καταστροφή δεν θυμάμαι. Δεν μπορώ ούτε να πλησιάσω στο σπίτι μου, είναι θαμμένο στον πάγο».

Αθανάσιος Στράκας

κάτοικος Ορμενίου

«Το νερό δεν άφησε τίποτα όρθιο»

Στην πλατεία του παγωμένου Ορμενίου ο Αθανάσιος Στράκας προσπαθούσε να σπάσει με ένα φτυάρι τα τεράστια κομμάτια πάγου που είχαν σχηματιστεί έξω από το πλημμυρισμένο μπακάλικο του ανιψιού του. «Οταν ακούσαμε ότι έσπασαν φράγμα στη Βουλγαρία, μαζέψαμε πράγματα και βάλαμε σιλικόνη στην πόρτα για να μην περάσει το νερό. Ηταν όμως τόσο μεγάλος ο όγκος που το νερό πέρασε και δεν άφησε τίποτα που να μην καταστρέψει. Μόνο το ’63 θυμάμαι τέτοια καταστροφή από τον Εβρο στο Ορμένιο», λέει. Το δικό του σπίτι είναι χτισμένο ψηλότερα και δεν το έφτασε το νερό. «Εγιναν όμως μεγάλες καταστροφές στα χωράφια. Αχρηστεύτηκαν μηχανήματα. Είχαμε σπαρμένα σιτάρια και τώρα σκεπάστηκε όλος ο κάμπος με πάγο πάχους 3 μέτρων».