Κεραυνός εν αιθρία το γεγονός ότι οσονούπω η ΑΕΚ πρέπει να εξηγήσει στην UEFA τα «πώς και τα γιατί» των οικονομικών της;
Κάθε άλλο. Από το περασμένο φθινόπωρο οι αρμόδιοι γνώριζαν επακριβώς ότι προτού λήξει η σεζόν θα έπρεπε να αναλύσουν τα οικονομικά στοιχεία της εταιρείας, να αποσαφηνίσουν τι θα γίνει με τις πληρωμές, να δηλώσουν τα χρέη και κυρίως να αναφέρουν τις (όποιες) πηγές εσόδων. Το αν ήταν τέλη Φεβρουαρίου ή μέσα Μαρτίου, επί της ουσίας μικρή σημασία είχε.
Αντίθετα με όλα αυτά, τι ακριβώς έκαναν όλοι οι παράγοντες; Απολύτως τίποτα! Η διοίκηση προχώρησε σε έναν άστοχο σχεδιασμό και φόρτωσε την εταιρεία με ακόμη ένα βαρύ συμβόλαιο – αυτό του Γκούντγιονσεν. Ξεφορτώθηκε τους Λατίνους, άρα γλίτωσε από τα συμβόλαιά τους, δίχως όμως να πάρει χρήματα και να μπουν κάποια ευρώ στο ταμείο.
Οι μέτοχοι, αγρόν ηγόραζον. Τα 7 εκατ. ευρώ είναι άγνωστο αν δοθούν ή πότε θα γίνει κάποια κίνηση. Ο κ. Νοτιάς παραμένει σκεπτικός ή όταν δεν το κάνει, πανηγυρίζει γιατί (λέει) έστειλε 300-400 χιλιάρικα για τις υποχρεώσεις του τμήματος. Ο κ. Παππάς επαναλαμβάνει ότι θα ρίξει ματιά ο λογιστής του στα στοιχεία και τότε θα απαντήσει στις προτάσεις, εν προκειμένω στην τοποθέτηση του Ντέμη Νικολαΐδη. Και ο άλλοτε πρόεδρος της ΠΑΕ, μαζί με τα στελέχη που τον στήριξαν παντοιοτρόπως, κάνει ανοίγματα με φόντο το επικοινωνιακό πεδίο και δίχως η ομάδα να παίρνει μια ανάσα.
Ολοι κάνουν παιχνιδάκια και αναμένουν λύση από κάποιον άλλο. Από μηχανής θεό; Ναι, η ιστορία της ΑΕΚ θυμίζει τραγωδία, βρίσκεται σε πλήρες αδιέξοδο, άρα μόνο κάτι που φαντάζει αδύνατο μπορεί να την οδηγήσει στη λύση.
Γιατί από τους πρώην, τους νυν και τους διαχρονικούς παράγοντές της, χορτάσαμε. Σωτήρες δεν υπάρχουν και η UEFA καραδοκεί για μια ποινή που ίσως στην τελική να είναι και λύση-λύτρωση.