Ο λόγος στους αναγνώστες.
Ο Μιχ. Κουβάτσος (Επιδάμνου 16, Αθήνα) γράφει:
Η λέξη νεποτισμός είναι ιταλική και προέρχεται εκ του λατινικού nepos-otis και σημαίνει ανεψιός. Ο νεποτισμός εκφράζει πολιτική που συνίσταται στην εκ συστήματος εκχώρηση ευνοιών στο συγγενικό και το φιλικό περιβάλλον, όπου οι ισχυροί προστάτες που ασκούν εξουσία χαρίζουν δωρεές, τίτλους τιμής και ευγενείας με παροχή αξιωμάτων! Ο νεποτισμός πρωτοενεφανίσθη στην Ιταλία την περίοδο 1417-1519, επ’ ωφελεία συγκεκριμένων οικογενειών. Στην Ελλάδα, ο νεποτισμός εισήχθη από τον Ιωάννη Καποδίστρια (πρώτο κυβερνήτη του νεοελληνικού κράτους) το διάστημα που κυβέρνησε τη χώρα μας (1828-1831).
Συγκεκριμένα ο Ιω. Καποδίστριας διόρισε τον πρεσβύτερο αδελφό του Βιάρο διοικητή των Σποράδων και γενικό γραμματέα (υπουργό) των Ναυτικών. Επίσης διόρισε τον νεότερο αδελφό του Αυγουστίνο πολιτικό και στρατιωτικό διοικητή της Στερεάς Ελλάδας, χωρίς να έχει παιδεία και εμπειρία καμία, πολιτική και στρατιωτική, ούτε καν στρατιώτη. Μετά τη δολοφονία του Ιω. Καποδίστρια το 1831 στο Ναύπλιο, υπό τις γνωστές συνθήκες, από τον Κωνσταντίνο και τον Γεώργιο Μαυρομιχάλη, αδελφό και γιο του Πετρόμπεη, αντιστοίχως, ο Αυγουστίνος εξελέγη υπό της Γερουσίας πρόεδρος τριμελούς επιτροπής με μέλη τον Ι. Κωλέττη και τον Θ. Κολοκοτρώνη που άσκησαν κυβερνητική εξουσία για κάποιο διάστημα. Τα χρόνια πέρασαν και στην Ελλάδα ορίσθηκε από τις ξένες δυνάμεις ως βασιλέας των Ελλήνων (ελέω Θεού) ο Βαυαρός Οθωνας, ο οποίος άσκησε απολυταρχική εξουσία, με αποτέλεσμα να προκαλέσει δύο λαϊκές επαναστάσεις. Την 3η Σεπτεμβρίου 1843 για τον εξαναγκασμό του Οθωνα να παραχωρήσει Σύνταγμα και το 1862 όταν έγινε η έξωσή του.
Οι ξένες δυνάμεις (πάλι) επέβαλαν, το 1863, τη Δυναστεία (Γλύξμπουργκ) με πρώτο βασιλέα των Ελλήνων τον Δανό Γεώργιο Α’. Τα γεγονότα που ακολούθησαν είναι γνωστά από την Ιστορία. Ο νεποτισμός μέχρι και των ημερών μας συνεχίζεται και καθορίζει την (εκάστοτε) επιλογή των πολιτικών ανδρών που ανέρχονται (αρκετοί) στην εξουσία και καθορίζουν την τύχη της χώρας και του λαού μας. Είναι σκόπιμη μια ιστορική αναδρομή. Συγκεκριμένα ο Αλ. Ζαΐμης (πρωθυπουργός το 1926) ήταν γιος του πρώην πρωθυπουργού Θρασύβουλου Ζαΐμη, ο οποίος συμμετείχε στην κυβέρνηση του 1877 και ήταν γιος του επίσης πρωθυπουργού Ανδρέα Ζαΐμη. Στην Κυβέρνηση Συνασπισμού (Λαϊκών και Φιλελευθέρων), το 1947, ήταν υπουργός Εσωτερικών ο Πέτρος Μαυρομιχάλης, γιος του πρώην πρωθυπουργού Κυριακούλη Μαυρομιχάλη, ο οποίος ήταν με τη σειρά του αδελφός του Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη, ηγέτη της Μάνης το 1821.
Στις ημέρες μας οι γόνοι των πολιτικών οικογενειών Κ. Καραμανλή και Γεωργίου Παπανδρέου (Γέρου της Δημοκρατίας) ανήλθαν στην εξουσία (κυρίως) λόγω νεποτισμού αλλά στην άσκηση της εξουσίας, πρόσφατα και οι δύο, απέτυχαν οικτρά. Ο νεποτισμός δεν σώζει τους ανεπαρκείς.
Σχόλια
