[Προβολείς] Η παντομίμα της απελπισίας

Ωραία που ανησυχούσε ο Αρχιεπίσκοπος για το ενδεχόμενο «κοινωνικής ανάφλεξης» κατηγορώντας τον Πρωθυπουργό για «φονικές συνταγές»! Είχαμε κολλήσει στην ανηφόρα πίσω από έναν γερανό και μια εγώ, μια το χειρόφρενο και μια ο ταξιτζής αναστενάζαμε εναλλάξ και υποδεχόμαστε κάθε λέξη που ακούγαμε από το ραδιοφωνάκι κουνώντας δεξιά – αριστερά τα κεφάλια μας. Μετά μας πήρε η κατηφόρα και η ερημιά των τόπων και λίγο πριν τον Περιφερειακό του Γαλατσίου ακούσαμε πρώτα κάτι λίγα από το νέο γουέστερν σπαγκέτι του Μίκη Θεοδωράκη. Στο καπάκι παρακολουθήσαμε την μπαρόκ όπερα του Γιώργου Παπανδρέου προς την Κοινοβουλευτική Ομάδα. Στα πόσα μπιζαρίσματα εγκαταλείπει τη σκηνή ο τραγουδιστής;

Χωρίς να ανταλλάξουμε κουβέντα, σχολιάζαμε με δυσεξήγητους βρυχηθμούς. Η κούρσα ήταν δύσκολη, ο δρόμος ολισθηρός αλλά η ανάγκη για εκμυστηρεύσεις ήταν τόσο πιεστική, που άνετα μας έβγαζε μέχρι Θήβα κι ακόμα μακρύτερα. Πότε θα μου ξανατύχει, σκέφτηκα, κάποιος ψυχικά πιο ισοπεδωμένος από μένα; Να δεις που στο τέλος θα μου δώσει και απόδειξη.

Στα μουγκά τον πλήρωσα, στα μουγκά μού έδωσε τα ρέστα και στα μουγκά κάθησα στον καναπέ εκπλήσσοντας τους οικείους μου που έβλεπαν ειδήσεις στην τηλεόραση. Υπό συνήθεις συνθήκες, κάτι τέτοιες στιγμές κανονικά κατεβάζω καντήλια. Χτες το βράδυ κατέβασα ρολά.