Το τάνγκο των σοφών της οικονομίας με τα γκόλντεν μπόις

Ηδη από το 2008 πολλοί κατηγόρησαν τους οικονομολόγους ότι δεν κατάφεραν να προβλέψουν την οικονομική κρίση. Τώρα στη Μεγάλη Βρετανία και αλλού γίνεται μια συζήτηση για τις υπερβολικές αμοιβές CEO’s, γκόλντεν μπόις και τραπεζιτών και κάποιοι διερωτώνται μήπως οι ακαδημαϊκοί ευθύνονται κάπως γι’ αυτές.

Ολα άρχισαν στα 1990 όταν οι Μάικλ Τζένσεν και Κέβιν Μέρφι δημοσίευσαν μια από τις πιο πολυδιαβασμένες εργασίες στο διάσημο Harvard Business Review. Το βασικό τους επιχείρημα ήταν ότι για να εξασφαλίσει μια εταιρεία την καλύτερη δυνατή απόδοση των μεγαλοστελεχών της, πρέπει να τους δίνει τα εκατομμύρια δολάρια ως μπόνους. Οι κακές γλώσσες επισημαίνουν ότι όταν οι οικονομολόγοι τα είχαν καλά με τα στελέχη εξασφάλιζαν δημοσιεύσεις στις τοπ επιθεωρήσεις, δουλειές σε μεγάλα πανεπιστήμια, αμοιβές για ομιλίες σε συνέδρια ή συμβουλευτικές υπηρεσίες σε τράπεζες κ.λπ.

Ο διευθυντής του Ινστιτούτου Νέας Οικονομικής Σκέψης Ρομπ Τζόνσον θυμάται πως κάποτε ένας διάσημος αμερικανός οικονομολόγος τού είχε πει κυνικά: «Αν ακολουθείς τη Γουόλ Στριτ, κάνεις κάθε καλοκαίρι διακοπές στη λίμνη Κόμο. Αν δεν έχεις χρηματοδότηση, το πολύ να κάνεις διακοπές στην Καλιφόρνια. Αν την πέσεις στους τραπεζίτες, καταλήγεις να οδηγείς μεταχειρισμένο αυτοκίνητο».