Μίκης και Γλέζος, Γκλέτσος και αντίσταση

Εξω από το Ιδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης βρίσκεται παρκαρισμένο ένα μαύρο αυτοκίνητο. Το μισό είναι καλυμμένο με τη γαλανόλευκη και από τα ηχεία του ακούγεται στη διαπασών «Τη Ρωμιοσύνη μην την κλαις». Η είσοδος είναι γεμάτη από τους θαυμαστές του Μίκη Θεοδωράκη. Επώνυμους, όπως ο Απόστολος Γκλέτσος με χακί μπουφάν εκστρατείας και ο Στέλιος Παπαθεμελής, και ανώνυμους, όπως μια ξανθιά κυρία που με πάθος ρητορεύει: «Κανονικά πρέπει να γίνει επανάσταση».

Κάποιοι κυκλοφορούν με ελληνικές σημαίες στα χέρια. Ολοι έχουν δώσει το «παρών» για να μάθουν για την ΕΛΑΔΑ, ήτοι την Ενιαία Λαϊκή Δημοκρατική Αντίσταση, το κίνημα που εμπνεύστηκαν o Θεοδωράκης, o Μανώλης Γλέζος και ο συνταγματολόγος Γιώργος Κασιμάτης. Ανάμεσά τους και ο πρώην βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Παναγιώτης Κουρουμπλής που κατέφθασε με τη βουλευτική Mercedes του. Επάνω, στην αίθουσα της εκδήλωσης, οι ταξιθέτες είναι πολύ αυστηροί και δεν επιτρέπουν την είσοδο χωρίς πρόσκληση. Οι άτυχοι θα αναγκαστούν να παρακολουθήσουν από προτζέκτορα. Υπάρχουν κάποιοι μικροί καβγάδες για τις θέσεις.

Μισή ώρα μετά την προκαθορισμένη ώρα έναρξης, ο Μ. Γλέζος και ο Γ. Κασιμάτης κάθονται στο πάνελ. Τότε μπαίνει και ο Μίκης. Περπατώντας αργά με τη βοήθεια του μπαστουνιού του και υποβασταζόμενος φθάνει στη θέση του, ενώ ακούγονται θερμά χειροκροτήματα. Ο Μ. Γλέζος θα πάρει πρώτος τον λόγο εξηγώντας τους δύο στόχους τους: «Αλληλεγγύη και αντίσταση. Ζητάμε φιλαλληλία και αντίσταση στο κατεστημένο και σε όποιον μας κάνει επίθεση». Συμπληρώνει εμφατικά ότι η ΕΛΑΔΑ «δεν διεκδικεί εκλογές ως εκλογικό σχήμα». Αλλά δεν λέει όχι σε βοήθεια από τα κόμματα. «Θέλουμε την ενίσχυσή τους, αλλά όχι καθοδήγηση».

το προσκλητηριο. Σύμφωνα με την άποψη του Μίκη, «χωρίς να υπάρχει ουσιαστικά πρόβλημα η χώρα οδηγήθηκε σε οικονομική κρίση για να εισαχθεί στο ΔΝΤ και έτσι να μπει η αυτοκρατορία του χρήματος στην Ευρώπη». Οσο η ώρα περνά αναπολεί όλο και πιο πολύ το αγωνιστικό παρελθόν του. «Απέναντι σε αυτό το σύστημα και στους ξένους δορυφόρους πρέπει να είμαστε αμείλικτοι και επιθετικοί. Πρέπει να προετοιμαζόμαστε για την τελική σύγκρουση κάθε μέρα». Και αναλύει τους λόγους για τους οποίους φρονεί ότι το όπλο πρέπει να βρίσκεται παρά πόδα. «Χθες μας είπαν ξεκάθαρα να πουλήσουμε φθηνά κτίρια, νησιά και μουσεία. Την Ακρόπολη την αξιολογούν 1 δισεκατομμύριο». Το κοινό από κάτω ρωτάει συνεχώς: «Πώς; Πώς;». Ανάμεσά τους και ο δήμαρχος Στυλίδας Απόστολος Γκλέτσος, ο οποίος ζητεί επίμονα το «διά ταύτα». Ο συνταγματολόγος Γ. Κασιμάτης, ως γνώστης του Διεθνούς Δικαίου, θα προτείνει η χώρα να ακολουθήσει το παράδειγμα του Ισημερινού (να ορίσει μονομερώς ότι δεν αναγνωρίζει και δεν πληρώνει το δημόσιο χρέος). Ο Απόστολος Γκλέτσος συνεχίζει να μην είναι ικανοποιημένος και μια κυρία έξω από την αίθουσα φωνάζει: «Πες τα, Γκλέτσο». Κάποιοι θεωρούν ότι δεν έχει γίνει σαφές τι ακριβώς θα κάνει αυτό το κίνημα. Ο Μίκης Θεοδωράκης θα απαντήσει στον «Αποστόλη», όπως αποκαλεί τρυφερά τον Γκλέτσο: «Είσαι ζωηρός, είσαι ωραίος και είσαι ό,τι πρέπει γι’ αυτό που θα κάνουμε τώρα, αλλά πρώτα πρέπει να δούμε τον συσχετισμό δυνάμεων». Δηλώνει βέβαιος ότι «όλοι αυτοί, τρόικα, Μνημόνιο, δωσίλογοι, υποτακτικοί, πουλημένοι, όλοι θα πάνε στη θάλασσα. Και θα είμαστε εμείς τα παλικάρια – εγώ, ο Μανώλης και ο Γκλέτσος. Θα είμαστε μπροστά όταν θα τους πετάξουμε». Και θα κλείσει με μια παράκληση: «Βοηθήστε μας! Δεν έχουμε πολύ χρόνο ο Μανώλης κι εγώ. Εβδομήντα χρόνια πολεμάμε».