«Θαυμάζω τη Θάτσερ, κι ας διαφωνώ μαζί της»

Η Μέριλ Στριπ, μία από τις δημοκρατικές φωνές στην ελίτ του Χόλιγουντ, η οποία κατατάσσει τον εαυτό της στην Αριστερά, δηλώνει τον θαυμασμό της για τη Μάργκαρετ Θάτσερ. Το συνειδητοποίησε ύστερα από ώρες προετοιμασίας για τον ρόλο της Σιδηράς Κυρίας στην ομώνυμη ταινία που φαίνεται να τίθεται στις υποψηφιότητες για Οσκαρ (σύμφωνα με το δημοσίευμα της εφημερίδας «Guardian»).

«Την είχα προσέξει από την εποχή που ασχολήθηκε με τα πολιτικά πράγματα, αν και η πολιτική της δεν ήταν δημοφιλής στους κύκλους μου. Ωστόσο ο κόσμος ήταν εντυπωσιασμένος από το γεγονός ότι μία γυναίκα έγινε ηγέτις» είπε η Μέριλ Στριπ στο Radio Times. Εξήγησε δε ότι στα χρόνια που η ίδια ήταν φοιτήτρια στο κολέγιο τα επαγγέλματα που δέχονταν γυναίκες σε ηγετικές θέσεις ήταν πολύ λίγα. Καθώς επίσης λίγες ήταν εκείνες που έμπαιναν στη νομική σχολή και ήταν αδιανόητο να ονειρευτούν την επιτελική θέση σε μία εταιρεία.

«Μπορούσες να γίνεις επικεφαλής μιας εταιρείας, αν σε καθοδηγούσαν. Μπορεί και διευθύντρια ενός περιοδικού, φτάνει να ήταν γυναικείο. Σε αυτόν τον διαμορφωμένο κόσμο λοιπόν μπήκε η Μάργκαρετ Θάτσερ και έφτασε στην κορυφή. Αυτό είναι εκπληκτικό» συμπλήρωσε η ηθοποιός η οποία έκανε εκστρατεία για να χτιστεί το Εθνικό Μουσείο Ιστορίας των Γυναικών στην Ουάσιγκτον. Μάλιστα όταν συνάντησε έναν επενδυτή γι’ αυτό το σχέδιό της του απάντησε με μια φράση της Θάτσερ: «Αν θέλετε κάτι να συζητηθεί, ρωτήστε έναν άνδρα. Αν θέλετε κάτι να γίνει, ρωτήστε μια γυναίκα».

Το να υποδυθεί την πρώην πρωθυπουργό ήταν η αρχή της μεταστροφής των απόψεών της. «Οποια και αν είναι η τοποθέτησή σας για την πολιτική της που δεν άρεσε σε πολλούς, η κλίμακα της επίδρασής της και το γεγονός ότι έκανε έργα είναι εξαιρετικά. Το απόθεμα διανοητικής και σωματικής ενέργειας που χρειάστηκε για να ζήσει κάθε μέρα ως αρχηγός της κυβέρνησης είναι εντυπωσιακό. Θαυμάζω το γεγονός ότι για 10½ χρόνια ήταν στο 10 της Ντάουνινγκ Στριτ. Μπορεί να μη συμφωνώ με την πολιτική της, αυτό όμως δεν μπορώ να το παραβλέψω».

Η Μέριλ Στριπ που με τη «Σιδηρά Κυρία» ίσως και να αποκτήσει το τρίτο της Οσκαρ παρατηρεί ότι το οπλοστάσιο της Θάτσερ για την αντιμετώπιση των αντιπάλων της ήταν η φωνή και οι τρόποι της. «Ο τρόπος που στεκόταν και καθόταν, η κίνηση που έκανε για να σταυρώσει τα πόδια της, τα κοσμήματα που φορούσε ή πώς τοποθετούσε το κεφάλι της για να σχολιάσει κάτι ήταν πράγματα σημαντικά. Γι’ αυτό και προσπάθησα να τα οικειοποιηθώ ώς έναν βαθμό, επειδή ο κόσμος αντιδρούσε σε αυτές τις λεπτομέρειες της συμπεριφοράς της».