[Προβολείς] Puttana industriale

Την περίφημη σεξοκωμωδία της Λίνας Βερτμίλερ «Η κυρία και ο ναύτης» θυμήθηκα προχθές βράδυ, βλέποντας από τα δελτία τον Στρος Καν να τα χώνει στις τράπεζες για τον οικονομικό στραγγαλισμό της Ελλάδας και να κατηγορεί τη Μέρκελ για πολιτική ανικανότητα και δολιοφθορά του ευγενικού ευρωπαϊκού ιδεώδους.

Τι λιγότερο έχει δηλαδή ο Ντομινίκ του 2011 από τον καραβόγατο Τζιανκάρλο Τζιανίνι του 1974, τότε που σωφρόνιζε την παμπλουτίδου Μαριάντζελα Μελάτο αποκαλώντας την puttana industriale; Η φάση έχει πολλές αναλογίες αλλά και πολλές δυσαναλογίες, εξαρτάται με ποιο τρόπο την εξετάζει κανείς.

Αν φέρ’ ειπείν, αφήσουμε στην άκρη τις πραγματολογικές διαφορές και επιτρέψουμε στο φαντασιακό να κάνει τις μπερδεψοδουλειές του, τότε σίγουρα θα αναγνωρίσουμε το ίδιο περίπου στυλ συνουσίας. Ενας αλητάμπουρας, ένας λιμπερτίνος του κερατά, ένας αποδιοπομπαίος τράγος της εξουσίας, ένας σεξομανής με τη βούλα που δεν έχει πια τίποτα να χάσει, χρίζει ερωτική θεραπαινίδα του την κυρία με το ταγεράκι και την κάνει να μετανιώσει για όλα τα δεινά που συσσώρευσε η ιταλική άρχουσα τάξη στο προλεταριάτο της εποχής. Αντίο παλιέ γερο-σάτυρε. Ησουν για μας μια κάποια λύσις.