[Φαινόμενα] Τ’ αστέρια δεν γεννιούνται…

Μπορεί μια στιγμή να είναι αρκετή για να εκτινάξει ένα ταλέντο στην κορυφή της δόξας, δεν αρκεί όμως ποτέ μόνο αυτή αν δεν έχει διανύσει την κατάλληλη διαδρομή. Εμείς μπορεί ακόμη να αναρωτιόμαστε τι τους κάναμε τόσους νικητές διαφόρων τάλεντ σόου. Ποιες αντιλήψεις για τη νέα εποχή της μουσικής βιομηχανίας διαμορφώθηκαν σχετικά με τις ανάγκες που καλείται να εκφράσει; Ποιες συνήθειες διαμόρφωσαν όλοι αυτοί οι διαγωνισμοί ταλέντων στο τηλεοπτικό κοινό; Και πολύ περισσότερο πώς αλήθεια «διαβάστηκαν» οι αντιδράσεις του κοινού και η κόπωσή του από αυτού του είδους τα σόου; Αν βεβαίως «διαβάστηκαν».

Αλλά όλα αυτά αφορούν ολοκληρωμένες τηλεοπτικές βιομηχανίες που σπεύδουν να αντικαταστήσουν τα «κουρασμένα» προϊόντα για να εξασφαλίσουν συνέχεια και για να στηρίξουν την αγορά χάριν της οποίας λειτουργούν. Εξ ου και η αμερικανική τηλεοπτική παραγωγή βρίσκεται σε οργασμό, έχοντας παραμερίσει το ριάλιτι – όχι ότι καταργήθηκε – για να στραφεί σε αυτό το οποίο γνωρίζει καλύτερα από όλα να κάνει: τηλεοπτικές σειρές. Φροντίζοντας φυσικά να αξιοποιήσει σε αυτές την εμπειρία των ριάλιτι.

Για παράδειγμα, διαπιστώθηκε ότι η ατμόσφαιρα ενός διαγωνισμού ταλέντων παραμένει αγαπημένη του κοινού, παρόλο που βαρέθηκε τα «X-Factor» και τα «American Idol». Στο κλίμα αυτό βρίσκεται το νέο τηλεοπτικό χιτ που φέρνει στην παραγωγή την υπογραφή του Στίβεν Σπίλμπεργκ και έχει σε έναν από τους πρωταγωνιστικούς ρόλους μια βιτριολική Αντζέλικα Χιούστον.

Με τον τίτλο «Smash» και θέμα τη ζωή μιας νεαρής τραγουδίστριας, η οποία αντιμετωπίζει τον σκληρό ανταγωνισμό παλαιότερης, φτασμένης σταρ για τον ρόλο σε ένα μιούζικαλ για τη ζωή της Μέριλιν Μονρόε, προσφέρει έξοχες στιγμές τραγουδιστικών ερμηνειών. Με τις δυο κεντρικές ηρωίδες να αντιπαρατίθενται διαρκώς καθώς οι φωνές τους εναλλάσσονται σε παράλληλη ερμηνεία μερικών από τα καλύτερα τραγούδια της σειράς. Οι εσωτερικές συγκρούσεις και τα συναισθήματα των ανθρώπων που βρίσκονται στον χώρο της δόξας, οι σκληρές μάχες της ισχυρής προσωπικότητας ενός νέου ταλέντου που ανταγωνίζεται την εμπειρία και τα στερεότυπα του παλαιοτέρου με τα δικά του όπλα και ο κυνισμός της σόουμπιζνες συνθέτουν μια συναρπαστική ιστορία. Αλλά το πιο συγκλονιστικό της χαρακτηριστικό είναι ότι όντως φέρνει «αντιμέτωπες» μια παλαιότερη, φτασμένη δόξα του Μπρόντουγεϊ, τη Μέγκαν Χίλι (Megan Hilly), με μια φιναλίστ του «American Idol», εξαιρετική τραγουδίστρια και ταυτοχρόνως μοντέλο, ηθοποιό και μουσικό, την πανέμορφη Κάθριν Μακφί (Katharine McPhee). Η πρώτη με φιγούρα που παραπέμπει στην εικόνα της Μονρόε, εξαιρετικά χυμώδης, αν και σε ηλικία που η βιομηχανία της σόουμπιζνες θεωρεί «απαγορευτική». Αλλωστε, όταν οι παραγωγοί που ετοιμάζουν το μιούζικαλ και την έχουν ξεχωρίσει ως πιθανή ερμηνεύτρια του κεντρικού ρόλου, όταν ανακαλύπτουν το νέο μεγάλο ταλέντο, τη Μακφί, δεν διστάζουν να της πουν ότι «είναι μάλλον μεγάλη για να πάρει τον ρόλο».

«Χρειάζεται μόνο μια στιγμή για να γίνεις αστέρι», ακούμε να λέει η Αντζέλικα Χιούστον στο επεισόδιο – πιλότο μιας σειράς που αποτυπώνει τις πολιτισμικές και εν τέλει κοινωνικές και εσωτερικές ανθρώπινες συγκρούσεις που προκάλεσε μια τηλεοπτική εποχή η οποία αποθέωσε το «νέο» με τυφλό πάθος.

Η σκηνοθεσία διαμορφώνει έξοχα την ατμόσφαιρα της έντασης που επικρατεί στην προετοιμασία ενός μιούζικαλ για να εντάξει σε αυτή τον προβληματισμό γύρω από τα στερεότυπα του σουξέ. Τι είναι αυτό που κάνει κάποιον αστέρι; Μπορεί να είναι άραγε μια απολιθωμένη νεανική φιγούρα, με την οποία προσπαθούν να υποστηρίξουν την εμπειρία τους οι «φτασμένοι», ή αρκεί το κυνήγι της στιγμιαίας δόξας νεαρών αοιδών σε διάφορα τάλεντ σόου, που καταργούν τη σημασία της διαδρομής, της προετοιμασίας, της σπουδής;