[Προβολείς] Τσίου τσίου στον Κορυδαλλό
2 λεπτά
Υπάρχουν μερικά ταμπού που δεν έχω την παραμικρή διάθεση να τα σεβαστώ. Ισα – ίσα που μου έρχεται να χαστουκίσω όποιον δηλώνει «έχω εμπιστοσύνη στην ελληνική δικαιοσύνη», αδιάφορο από ποιανού τη μεριά μιλάει. Είτε θύτης είναι, είτε θύμα στα μάτια μου είναι ένας κακομοίρης που ξορκίζει την ανεπάρκεια του δικαιικού μας συστήματος όπως περίπου φοβάται κανείς τον Θεό. Κι αν υπάρχει; Ε, τότε σίγουρα την έχουμε βάψει.
Εδώ όμως είναι σίγουρο ότι μιλάμε για κάτι παντελώς ανύπαρκτο που ανιχνεύεται μόνο διά της απουσίας του. Γιατί αν υπήρχε, δεν θα επέτρεπε στον νόμο 99 περί πτωχεύσεως να λειτουργεί σαν συγχωροχάρτι για τους κατά συρροήν κακοπληρωτές και τους κατά συνείδηση τρακαδόρους.
Αν μας έβλεπε από ψηλά και σκάναρε τα δούναι και λαβείν μας, δεν θα άφηνε να μπαινοβγαίνουν κουμπούρια στον Κορυδαλλό παρά μόνο σποράκια και έντομα με τα οποία τρέφεται το γνωστό λοφιοφόρο πτηνό με το μακρύ νυχάκι στο πίσω δάχτυλο.
Εχω κι άλλα να καταθέσω εις βάρος του Κορυδαλλού που κελαηδάει πουρνό – πουρνό για να τη σπάσει στους υπναράδες και να χωρίσει βίαια παράνομους εραστές. Αυτός είναι που ευθύνεται για το πικρό τέλος του Ρωμαίου και της Ιουλιέττας, αυτός φταίει και για τη γενικευμένη δυσπιστία μας σε ό,τι είναι ή υποδύεται την απόδοση δικαιοσύνης.














