2.000.000 «όχι» στη λιτότητα

Για πρώτη φορά στη ζωή της η Μάργκαρετ Πάλμερ θα απεργήσει σήμερα. Το κάνει με βαριά καρδιά: στα 44 της χρόνια, η βρετανίδα παιδοψυχολόγος, εργαζόμενη σε κλινική του Λονδίνου, δεν θυμίζει σε τίποτα κοινωνική αγωνίστρια. Εκτιμά όμως πως η ώρα είναι κρίσιμη: «Ο δημόσιος τομέας δέχεται ολομέτωπη επίθεση. Η κυβέρνηση Κάμερον προσπαθεί να φορτώσει σε εμάς τις συνέπειες της χρηματοπιστωτικής κρίσης, για την οποία εντούτοις ευθύνονται οι τραπεζίτες».

Η Πάλμερ δεν θα είναι ο μόνος πολίτης της Βρετανίας που κατεβαίνει σήμερα στον δρόμο για πρώτη φορά. Τριάντα συνδικάτα, στη συντριπτική πλειονότητά τους του δημόσιου τομέα, έχουν ψηφίσει υπέρ της απεργίας. Δύο εκατομμύρια άνθρωποι αναμένεται να διαδηλώσουν εναντίον της λιτότητας, όλα δείχνουν πως θα είναι το μαζικότερο κοινωνικό κίνημα από τον Ιανουάριο του 1979, όταν ο «χειμώνας της δυσφορίας» είχε κάνει τη Βρετανία να παραλύσει. Για ορισμένα συνδικάτα, η απόφαση είναι ιστορική: το συνδικάτο των διευθυντών σχολείων καλεί σε απεργία για πρώτη φορά στην 114χρονη ιστορία του. Χάος αναμένεται και στα βρετανικά αεροδρόμια λόγω της απεργίας των τελωνειακών.

ΣΥΝΤΑΞΕΙΣ. Το εύρος της οργής είναι λοιπόν πρωτοφανές για τα τελευταία 30 χρόνια. Και η αιτία είναι η μεταρρύθμιση των συντάξεων του δημόσιου τομέα. Η κυβέρνηση διαπραγματεύεται εδώ και εννέα μήνες μια ριζοσπαστική αλλαγή: οι εργαζόμενοι θα πρέπει να αυξήσουν κατά 50% τις εισφορές τους (που περνούν από το 6% στο 9% του μισθού τους)• θα δικαιούνται μικρότερη σύνταξη, με βάση τον μέσο όρο όλων των μισθών τους και όχι εκείνων των τελευταίων ετών• και η ηλικία συνταξιοδότησης, που κυμαίνεται σήμερα από τα 60 έως τα 65 έτη, θα αυξηθεί στα 65 έτη για όλους το 2018, στα 66 έτη από το 2020 και προοδευτικά στα 68 έτη σε τριάντα χρόνια.

Στις αντιδράσεις, η κυβέρνηση απαντά πως η αύξηση του προσδόκιμου ζωής καθιστά τις αλλαγές αναπόφευκτες. Επιπλέον, σημειώνει πως οι συντάξεις στον ιδιωτικό τομέα είναι σαφώς λιγότερο γενναιόδωρες: λειτουργούν με βάση τα ενεργητικά των ταμείων συντάξεων, που έχουν πληγεί δριμύτατα από τις διάφορες χρηματιστηριακές κρίσεις.

Αλλά η οργή του βρετανικού δημόσιου τομέα δεν αφορά μόνο τις συντάξεις. Το πρόγραμμα λιτότητας που εφαρμόζει η κυβέρνηση Συντηρητικών – Φιλελεύθερων Δημοκρατών από την αρχή της χρονιάς γίνεται πλέον αισθητό παντού. Μόνο το πρώτο εξάμηνο, καταργήθηκαν 150.000 θέσεις του δημόσιου τομέα, σε σύνολο έξι εκατομμυρίων. Περισσότερο πλήττονται οι οργανισμοί Τοπικής Αυτοδιοίκησης: η κυβέρνηση μειώνει τη χρηματοδότησή τους κατά ένα τέταρτο μέσα στην πενταετία.