Η εκδίκηση των «αποτυχημένων»

Ο Αργεντίνος ήταν η απάντηση της Παιανίας στην παντοκρατορία τού Ολυμπιακού.

Θυμίζουμε την ιστορία: ο Ολυμπιακός απέκτησε τον Λέτο από τη Λίβερπουλ (καλοκαίρι 2008) και μετά τις περιπέτειες με Αρτσούμπι και άλλους «κασκαντέρ» του Τζόρτζεβιτς, ήλπιζε να βρει τον αληθινό αντι-Τζόλε. Ο Λέτο ξεχώρισε, είχε ικανοποιητική απόδοση, αλλά κάποια ξεσπάσματά του ήταν αδύνατο να τα ανεχθεί ο Βαλβέρδε. Πάλι καλά που ο Λέτο δεν πέτυχε τον βάσκο κόουτς όταν κλωτσούσε αφιονισμένος μπουκάλια, ένα σαββατιάτικο απόγευμα στην Κομοτηνή. Στην πορεία, οι άνθρωποι του Ολυμπιακού θυμήθηκαν πως η ρήτρα των περίπου 2,5 εκατ. ευρώ ήταν υψηλή, προτίμησαν να αφήσουν τον Αργεντινό στη Λίβερπουλ και ουδέποτε περίμεναν την κίνηση του Πατέρα. Για να κάνει το κομμάτι του και να την «μπει» στους άσπονδους φίλους του στον Ολυμπιακό, ο τότε επικεφαλής της διοίκησης του ΠΑΟ ξηλώθηκε κανονικά και έφερε τον Λέτο στην Παιανία. Εκτοτε, τα συνθήματα για τον αριστεροπόδαρο εξτρέμ δίνουν και παίρνουν, ενώ η σύγκριση είναι κάτι το καθημερινό. Στο Λιμάνι δεν το ομολογούν, αλλά πολύ θα ήθελαν να είχαν έναν τέτοιο παίκτη στο ρόστερ τους. Ποιοτικός και ταχύς, μπορεί να κάνει άνω κάτω την αντίπαλη ομάδα. Ισως και τα αποδυτήρια της δικής του ομάδας. Αλλά ποιος «σταρ» είναι παιδί του… κατηχητικού;

ΝΙΚΟΠΟΛΙΔΗΣ

Διαχρονικά, ποια είναι η καλύτερη ασίστ από τον ΠΑΟ στον Ολυμπιακό; Μα, φυσικά, ο Αντώνης Νικοπολίδης!

Ο άλλοτε διεθνής κίπερ, λίγο μετά την κατάκτηση του Euro με την Εθνική, όπου έφτασε στον κολοφώνα της δόξας του, φόρεσε την κόκκινη φανέλα. Εγινε αποδεκτός από ένα «δύσκολο κοινό», δέθηκε με την ομάδα, παρέμεινε σοβαρός στις δηλώσεις του και εξελίχθηκε σε φυσιογνωμία των αποδυτηρίων. Ο ΠΑΟ δεν πίστεψε τον Νικοπολίδη στην τελευταία του σεζόν στην Παιανία, ο «άσος» καθηλώθηκε στον πάγκο τη χρονιά του νταμπλ και αυτό ήταν ένα ακόμη στοιχείο που μέτρησε για να λάβει την απόφαση να διαβεί τον Ρουβίκωνα. Για επτά περιόδους ο πολύπειρος και γκριζομάλλης γκολκίπερ ήταν η «ήρεμη δύναμη» στον Ολυμπιακό.

Δεν πρέπει, ασφαλώς, να πιστέψετε ότι στο Λιμάνι δεν κάνουν λάθη. Το αντίθετο. Πήραν τον Σηφάκη από τον ΟΦΗ, ο Μιχαλιός το 2007 έδειχνε ταλέντο για να «βγει», κάποιοι όμως δεν ήταν βέβαιοι πως μπορεί να σταθεί σε μεγάλη ομάδα και εξέφραζαν την άποψη ότι είναι καλύτερος σε συνθήκες πίεσης. Ετσι, δεν ενεργοποίησαν τη ρήτρα και ο Σηφάκης από τον ΟΦΗ πήγε στον Αρη. Αποτέλεσμα; Εφτασε στην Εθνική ομάδα, αν είναι υγιής θα είναι βασικός στο προσεχές Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα και στον Ολυμπιακό σκέφτονται να δαπανήσουν χρήματα για να τον φέρουν πίσω. Είναι αυτό που λέει ο λαός, «τα λάθη πληρώνονται»!

«ΣΗΜΑΙΑ»

Για τον Λυμπερόπουλο ο ΠΑΟ ήταν ένα σχολείο. Μεγάλωσε ερχόμενος από την Καλαμάτα, έφτασε στην αναγνώριση, η φθορά του χρόνου όμως άγγιξε τη σχέση. Πήγε στην ΑΕΚ και μέχρι και σήμερα βάζει γκολ και πείθει για τη χρησιμότητά του σε δύσκολους καιρούς. Αντί για πράσινη σημαία, έγινε σημείο αναφοράς στην ΑΕΚ.