Το αδιέξοδο των εργαζομένων

ΑΦΟΥ μειώθηκαν οι μισθοί στον ιδιωτικό τομέα σε τέτοιο σημείο ώστε να έχουν επιστρέψει σε τιμές του 2006 και πολλοί εργαζόμενοι να έχουν σήμερα αποδοχές μικρότερες από τη σημερινή σύνταξη του πατέρα τους και να έχουν χάσει την αγοραστική τους δύναμη…

ΑΦΟΥ άλλοι από αυτούς που εναπόμειναν να απασχολούνται πληρώνονται, έστω αυτά τα λίγα, στην ώρα τους, άλλοι από αυτούς λαμβάνουν έναντι και άλλοι φαίνεται να απασχολούνται με άλλη ειδικότητα και να προσφέρουν διαφορετικές υπηρεσίες, ενώ άλλοι φαίνεται να απασχολούνται με 4ωρη απασχόληση αλλά τελικά απασχολούνται περισσότερες ώρες ή και ανασφάλιστοι…

ΑΦΟΥ οι εναπομείναντες εργαζόμενοι ζουν καθημερινά την εργασιακή ανασφάλεια και αβεβαιότητα, ενώ παράλληλα φτωχοποιούνται περισσότερο λόγω των έκτακτων χαρατσιών και της αύξησης των έμμεσων φόρων καθώς και της ανεξέλεγκτης ακρίβειας στην αγορά…

ΑΦΟΥ κανείς, ούτε το κράτος, ούτε συνδικαλιστικοί και καταναλωτικοί φορείς αναλαμβάνουν να δώσουν λύση στα αδιέξοδα της αγοράς και της φτωχοποίησης που έχουν οδηγηθεί αυτοί οι εργαζόμενοι…

ΑΦΟΥ πολλοί από αυτούς είναι εγκλωβισμένοι σε δανειακές υποχρεώσεις και ο νόμος για τα υπερχρεωμένα νοικοκυριά τούς εγκλωβίζει πιο βαθιά…

ΑΦΟΥ συμβαίνουν όλα αυτά και οι μισθοί έχουν καταρρεύσει και οι εργαζόμενοι του ιδιωτικού τομέα έχουν εξαθλιωθεί οικονομικά και κοινωνικά, εκβιάζονται ότι θα τους κόψουν το ρεύμα αν δεν καταβάλουν τα χαράτσια, αυξάνουν τα τέλη κυκλοφορίας σε αυτοκίνητα που δεν μπορούν να αντικαταστήσουν εκ των πραγμάτων, πλασάρουν την πράσινη ενέργεια ως εναλλακτική μορφή αλλά που είναι πανάκριβη και δεν μπορούν να την αξιοποιήσουν, οι τράπεζες τους πιέζουν μέχρι εκεί που δεν παίρνει για την εξόφληση των δανείων και οι φόροι, άμεσοι και έμμεσοι, δίνουν και παίρνουν, έρχονται και μιλούν για ανάπτυξη τη στιγμή που οι ίδιες οι συνθήκες την πνίγουν…

Και επειδή η ανάπτυξη μιας χώρας εξαρτάται από την προσωπική ανάπτυξη του καθένα από μας, δεν είναι δυνατόν αυτή να επέλθει υπό τέτοιους όρους και προϋποθέσεις, σε καθεστώς ανασφάλειας, αβεβαιότητας και απαισιοδοξίας…

Το παράδοξο μέσα σε όλα αυτά είναι ότι η ανεξέλεγκτη στην ακρίβεια, πλέον, αγορά, διαφημίζει τα προϊόντα της σαν να μην έχει συμβεί τίποτα αρνητικό με δήθεν απίστευτες προσφορές.

Εκτός αν, η μουρμούρα και η διαμαρτυρία των ελλήνων εργαζομένων και καταναλωτών περί φτωχοποίησής τους είναι υποκριτική και τελικά όντως λεφτά υπάρχουν…

Επειδή όμως δεν συμβαίνει με όλους το ίδιο, μια μεγάλη μερίδα εργαζομένων του ιδιωτικού τομέα και ταυτόχρονα καταναλωτών σίγουρα βρίσκεται σε αδιέξοδο.