Μια πέτρα βοηθούσε τους Βίκινγκς να προσανατολίζονται στους ωκεανούς

Η μυθική πέτρα των Βίκινγκς που αποκάλυπτε τη θέση του ήλιου στον σκοτεινό ουρανό, δείχνοντας στα πλοία τους τον δρόμο για την Αμερική, ίσως τελικά να υπήρχε. Επιστήμονες υποστηρίζουν ότι αυτή η ηλιόπετρα ήταν ένας ασβεστίτης (καλσίτης) που λειτουργούσε ως πυξίδα. Οι Βίκινγκς τον χρησιμοποιούσαν για να προσδιορίζουν τη θέση του ήλιου όταν ο ουρανός ήταν σκοτεινός και έτσι να πορεύονται προς τις βόρειες ακτές της Αμερικής.

Ο καλσίτης γινόταν πιο φωτεινός ανταποκρινόμενος στο ηλιακό φως και με τον τρόπο αυτό βοηθούσε τους ναυτικούς να προσανατολιστούν καταμεσής του ωκεανού.

Σύμφωνα με ειδικούς, οι Βίκινγκς θα μπορούσαν να αξιοποιούν και τη θέση των άστρων για να πραγματοποιούν μακρινά ταξίδια. Ωστόσο, όμως, στη διάρκεια του αρκτικού καλοκαιριού, οπότε και ξεκινούσαν συνήθως οι μεγάλες θαλάσσιες επιχειρήσεις, το παρατεταμένο λυκόφως θα καθιστούσε την παρατήρησή τους αδύνατη.

Τη δεκαετία του 1970, σε ένα βρετανικό ναυάγιο του 15ου αιώνα που εντοπίστηκε στη Θάλασσα της Μάγχης βρέθηκε ένας καλσίτης. Ο Γκι Ροπάρ που είναι ερευνητής στο Εθνικό Κέντρο Επιστημονικών Ερευνών της Γαλλίας (CNRS) μαζί με συναδέλφους του διαπίστωσαν ότι ο συγκεκριμένος καλσίτης προερχόταν από την Ισλανδία – όπου αφθονούν αυτά τα πετρώματα – και πως αυτός ο κρύσταλλος μπορούσε να φανερώσει τη θέση του ήλιου στον ουρανό με απόκλιση μίας μοίρας.

Ο καλσίτης αποτελείται από ανθρακικό ασβέστιο και έχει διάφορες μορφές και χρώματα. Είναι εύκαμπτο πέτρωμα και μπορεί να αποκτήσει πολλές μορφές κατόπιν επεξεργασίας. Μία από τις ιδιότητες που έχει είναι ότι οι κρύσταλλοί του είναι πολωμένοι και αφήνουν να διέλθει από μέσα τους μόνο το φως που ταλαντώνεται σε μια συγκεκριμένη κατεύθυνση.