Φοίβη Aθηναίου

Τσίτσιδοι

στην Ομόνοια, τώρα!

Αγαπητή Φοίβη,

Ακουσα στις ειδήσεις τους «άξιους» αρχηγούς της ΝΔ και του ΣΥΡΙΖΑ να παίρνουν θέση σε σχέση με το εξαγγελθέν δημοψήφισμα. Ο πρόεδρος της ΝΔ (και της Πολιτικής Ανοιξης άραγε;) αποκάλεσε τυχοδιώκτη τον Πρωθυπουργό επειδή θέλει τη γνώμη του λαού και δεν προσΦΕΥΓΕΙ σε εκλογές που προφανώς λόγω των μέτρων θα τις χάσει ή στην καλύτερη περίπτωση δεν θα έχει αυτοδυναμία. Αρα, οι εκλογές είναι ο σίγουρος τρόπος για να ξεφύγει, όπως ακριβώς έκανε ο «υπέροχος» κυβερνήτης Κωστάκης Καραμανλής (άραγε υπήρξε χειρότερος κυβερνήτης τα τελευταία 60 χρόνια;). Σε αντίθεση, ο Γ. Α. Παπανδρέου μένει, παλεύει, προσπαθεί (και με τα λάθη του), χωρίς να βάζει σε προτεραιότητα το μικροπολιτικό και κομματικό συμφέρον. Ο Αντωνάκης παίζει με την Ελλάδα, με μοναδικό στόχο την κυβέρνηση. Αν την πάρει (ο μη γένοιτο), θα απεμπολήσει το Μνημόνιο, άρα και την ΟΝΕ, για να μην πω και την Ευρωπαϊκή Ενωση;

Συμπέρασμα, μάλλον ο κ. Σαμαράς είναι τυχοδιώκτης! Ο έτερος Καππαδόκης Αλέξης (που κρύβεται πίσω από τις λέξεις) αποκάλεσε τον Πρωθυπουργό «χυδαίο». Ποιος; Αυτός που αιματοκύλησε την Αθήνα στις 6 του Δεκέμβρη του 2008 και οι υπαρχηγοί του (Κουράκης και Σία) αποκάλεσαν «προδότη» τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, Κύριο (με κάππα κεφαλαίο) Κάρολο Παπούλια στην επέτειο της 28ης Οκτωβρίου.

Δεν μας λέει όμως τίποτα για τη θέση του κόμματός του ως προς το ερώτημα, δραχμή ή ευρώ; Συμπέρασμα, μάλλον χυδαίος είναι ο τρόπος συμπεριφοράς του.

Ευχαριστώ για τη φιλοξενία

και περιμένω την απάντησή σου,

Νίκος Ταπεινός, Πειραιάς

Προς τι να ασχοληθεί κανείς παραπάνω με τα πώς και τα γιατί που αφορούν όλα τα ανθρωπάκια (όπως έχουν περιτράνως αποδειχθεί) της ελληνικής πολιτικής σκηνής και τον μίζερο πολιτισμό τους, αγαπητέ Νίκο; Γιατί; Οπως έγραφε και ο Γιάννης Πρετεντέρης, τις προάλλες, μιλάμε για ανθρώπους «για τους οποίους η πολιτική δεν αφορά την ουσία της διακυβέρνησης του τόπου αλλά περιστρέφεται αποκλειστικά γύρω από την κατοχή της εξουσίας, στην οποία οδηγούν οι εκλογές. Υπάρχουν άνθρωποι στην κυβέρνηση και την αντιπολίτευση που προσεγγίζουν τα γεγονότα και τις εξελίξεις μέσα από το πρίσμα μιας σκοπιμότητας: “Τι μας συμφέρει!”. Συμφέρει δημοψήφισμα; Ναι στο δημοψήφισμα. Δεν συμφέρουν οι εκλογές; Οχι στις εκλογές. Αν έκριναν ότι τους συμφέρουν καλλιστεία γυμνισμού είμαι βέβαιος ότι θα έτρεχαν τσίτσιδοι στην Ομόνοια».

Η αναμπουμπούλα

βολεύει τη μούγκα (στη στρούγκα)

Αγαπητή Φοίβη,

διαβάζοντας το σχόλιό σου σε επιστολή (21.10.2011), συγκλονίστηκα από την καταγγελία ότι εξακολουθούν να «εργάζονται» (υποτίθεται) στη Βουλή εύπορες «κυρίες» των βορείων προαστίων, διορισθείσες (;) από την πρώην πρόεδρο (δεν την αναφέρεις ονομαστικά αλλά νομίζω ότι συνάγεται εύκολα) και αμειβόμενες από τον προϋπολογισμό της Βουλής, δηλαδή από τους φορολογουμέους, δηλαδή από εμάς τα διαχρονικά κορόιδα.Και σου θέτω τα ακόλουθα ερωτήματα:

n Δεν υπάρχουν αρμόδιες κρατικές ή δημόσιες Αρχές να διερευνήσουν αν το συγκεκριμένο προσωπικό παρίσταται κανονικά στον τόπο εργασίας του ή απουσιάζει συστηματικά; Μήπως η βουλευτική ασυλία έχει επεκταθεί εθιμικά και στο προσωπικό της Βουλής το οποίο, ελέω των εκάστοτε προεδρείων της Βουλής (κόρακας κοράκου μάτι δεν βγάζει), απολαμβάνει διοικητικής ασυλίας, διαχρονικά;

n Δεν έχει βρεθεί μέχρι σήμερα, ύστερα από τόσα χρόνια (!), ούτε ένας βουλευτής να προβεί στη δέουσα καταγγελία; (Τότε το ΠΑΣΟΚ δεν ήταν στην αντιπολίτευση;).

Αγαπητή Φοίβη, σε παρακαλώ να κρατήσεις ζεστό το θέμα αυτό στην επφάνεια του καταγγελτικού σου λόγου, ώσπου ευαρεστηθεί ο κ. Πρόεδρος της Βουλής να απαντήσει ή ανευρεθεί κάποιος βουλευτής να πράξει τα δέοντα.

And last but not least (όπως λέμε στα σύγχρονα ελληνικά) μπορεί οι τελευταίες δραματικές εξελίξεις στα χρηματο-οικονομικά, δημοσιονομικά να καλύπτουν τα ενδιαφέροντά μας αλλά (κατά την άποψή μου) δεν (θα) πρέπει να συγκαλύπτουν τη δύσμοιρη καθημερινότητά μας. Αλλωστε δικοί μας δεν ήταν οι πρόγονοι που είπαν (μεταξύ τόσων πολλών άλλων που παραμένουν εσαεί επίκαιρα) «και τούτο μεν ποιείν κακείνο μη αφιέναι»; (Αλλο κάλυψη και, προφανώς, άλλο συγκάλυψη!). Τούτων τεθέντων, αναμένω με ιδιαίτερο ενδιαφέρον τη συνέχεια που θα (θελήσεις να) δώσεις.

Φιλικά, Ευάγγελος Κωστέας (ετών 65)

Θυμάστε εκείνη την παλιά καλή ταινία «Ο κλέψας του κλέψαντος», αγαπητέ Ευάγγελε; Ε, μεταφέρετέ την στο σήμερα της ελληνικής πολιτικής και στον εκ-πολιτισμό της Βουλής μας και των υπευθύνων της, απελθόντων και εν ενεργεία. Τι προκύπτει; «Ο καλύψας του καλύψαντος». Και πολλή ντροπή. Προφανώς όχι για τις κυράτσες που εισπράττουν τους 16 μισθούς ως υπάλληλοι της Βουλής και δεν πατάνε καν στην εργασία τους και ουδείς αρμόδιος το ελέγχει (πόσο βολεύει η αναμπουμπούλα και η παραδοχή ότι η χώρα είναι… χάος, κατά το πρωτοσέλιδο της «Liberation», που υπουργός της κυβέρνησης έλεγε: «Τι ασχολείστε με χρεοκοπημένες εφημερίδες»!)