[Προβολείς] Η χρήσιμη τιμωρία

Δεν υπάρχει περισσότερο ανεύθυνη συμπεριφορά από εκείνη των καθηγητών (όποιων καθηγητών) και των δημοτικών αρχόντων (όποιων δημοτικών αρχόντων) της Λάρισας που επιδιώκουν ο μαθητής, ο οποίος μούντζωσε τους επίσημους στην παρέλαση και είδαμε τη φωτογραφία του σε όλο τον ελληνικό Τύπο, να αντιμετωπισθεί σαν να μη συνέβη τίποτα. Πρώτον, διότι συνέβη. Ο μαθητής πήρε μια πρωτοβουλία που, αν μη τι άλλο, αλλάζει, όπως και να το κάνουμε, τη σχέση του με τον περίγυρό του. Μετά την πράξη του και την αναπαραγωγή της, αίφνης, έχει περιβληθεί ένα φωτοστέφανο αγωνιστή. Προφανώς, όμως, έχει διαμορφώσει λανθασμένη άποψη για το τι σημαίνει αγώνας και για το τι σημαίνει επιβράβευση. Αν συνεχίσει να έχει αυτή την άποψη χωρίς οι καθηγητές του να του την αλλάξουν, χωρίς δηλαδή να του υπενθυμίσουν τα όριά του, τη θέση του και τις συνέπειες που μπορεί να έχει η υπέρβαση των ορίων αυτών, στην πραγματικότητα δρουν αντιπαιδαγωγικά: του μαθαίνουν την αυθαιρεσία, το «έτσι γουστάρω», μια ζωή χωρίς κανόνες – και ταυτόχρονα του φουσκώνουν τα μυαλά.

Αυτό είναι το πρόβλημα με το ενδεχόμενο να μην τιμωρηθεί ο μαθητής – κι όσοι άλλοι αυθαιρέτησαν στην παρέλαση. Η τιμωρία έχει χαρακτήρα παιδαγωγικό. Κανένας μαθητής δεν τιμωρείται επειδή κάποιοι θέλουν να τον εκδικηθούν αλλά γιατί έτσι είναι ο κανόνας. Και το πρώτο πράγμα που χρειάζεται να μάθει ένας μικρός μαθητής είναι ότι η κοινωνία έχει κανόνες, ανταμείβει και τιμωρεί, και όλοι οφείλουμε να αναλαμβάνουμε το κόστος των επιλογών μας.

Τίποτα σε αυτή τη ζωή δεν είναι τσάμπα.