Η τέχνη του Διαστήματος

Ενα αεροποδήλατο από ξύλο και φελλό, μεταξωτό ύφασμα και νήματα από χάλυβα. Ενας πλανήτης που αιωρείται και θα αποτελέσει την πόλη του μέλλοντος. Διαστημικά λεωφορεία, αερόπλοια και τηλεσκόπια σε δύο διαστάσεις, φτιαγμένα δεκαετίες πριν ο Σπούτνικ – ο πρώτος τεχνητός δορυφόρος – εκτοξευθεί από το Κοσμοδρόμιο του Μπαϊνκούρ. Ταξίδια για την κατάκτηση του Σύμπαντος που είχαν «δει» και βάλει στους καμβάδες τους οι εικαστικοί δημιουργοί της ρωσικής πρωτοπορίας την περίοδο 1900 -1930.

Ολα τούτα «προσγειώνονται» για πρώτη φορά στην Αθήνα και στο Ευγενίδειο Ιδρυμα κι αποκαλύπτουν τη σχέση τέχνης κι εξερεύνησης του Διαστήματος μέσα από 58 έργα θησαυρούς με την υπογραφή 19 καλλιτεχνών – όλα τους από τη Συλλογή Κωστάκη (την ακριβότερη πολιτιστική αγορά του ελληνικού Δημοσίου – 13,9 δισ. δρχ – που περιλαμβάνει 1.275 έργα και έχει παραχωρηθεί στο Κρατικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης χωρίς να έχει εκτεθεί ποτέ ως τώρα ολόκληρη ) και την ιδιωτική συλλογή της Αλίκης Κωστάκη – τα οποία επιχειρούν να «κοιτάξουν» το Σύμπαν, το φως και τα μυστικά του σε μια έκθεση ντοκουμέντο που φέρει τον τίτλο «Το Σύμπαν της ρωσικής πρωτοπορίας: τέχνη και εξερεύνηση του Διαστήματος 1900 -1930».

«Ογδόντα τρία χρόνια αργότερα αφότου ο άνθρωπος έχει προσγειωθεί στη Σελήνη και τα ρομπότ διασχίζουν πλέον τον Αρη, μετά την κατασκευή διεθνών διαστημικών σταθμών και την αποστολή εξερευνητικών σκαφών στον Ερμή, στην Αφροδίτη, στον Δία, στον Κρόνο και αλλού, η έκθεση αποδίδει φόρο τιμής σε όσους επιχείρησαν με γενναίες προσπάθειες να κατακτήσουν το Διάστημα», εξηγεί η διευθύντρια του Κρατικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης, στο οποίο ανήκει η Συλλογή Κωστάκη, Μαρία Τσαντσάνογλου.

Στους χώρους του Ευγενιδείου Ιδρύματος θέση θα έχουν το «Σχέδιο για την πόλη του μέλλοντος» όπως την είδε ο Γκούσταβ Κλούτσις. Οι «κοσμικές εικόνες του Ιβάν Κλιουν που συνδυάζουν το κόκκινο της επανάστασης με το φως που παραπέμπει στην έξοδο από τον σκοταδισμό του παρελθόντος. Τα ίχνη μιας πτητικής διαδρομής όπως την αποτύπωσε ο Ιβάν Κουντριασόφ, επηρεασμένος από το γεγονός ότι παρακολουθούσε τον πατέρα του να φτιάχνει μακέτες διαστημοπλοίων. Τα διαστημικά λεωφορεία και τα ιπτάμενα αντικείμενα που ταξιδεύουν στο διαπλανητικό διάστημα διά χειρός Σόλομον Νικρίτιν.

«Πρόκειται για μια έκθεση που εξετάζει τη σχέση της ρωσικής τέχνης με την επιστήμη, ιδίως πριν και μετά την Οκτωβριανή Επανάσταση του 1917. Εστιάζει στις περίπλοκες και γόνιμες σχέσεις των καλλιτεχνικών οραμάτων για το Σύμπαν και των επιστημονικών ερευνών που οδήγησαν στην υλοποίηση του διαστημικού ταξιδιού και τονίζει την αλληλεπίδραση της αισθητικής και της φιλοσοφικής συνείδησης των καλλιτεχνών και των αστροφυσικών με την αστροναυτική έρευνα των αρχών του 20ού αιώνα στη Ρωσία», συνεχίζει.