[Ορθόδοξα] Αναζητώντας λόρδους Βύρωνες

Και ξαφνικά ανακαλύψαμε τον νέο Λόρδο Βύρωνα! Πρόκειται για τη σουηδή δημοσιογράφο Κάισα Εκις Εκμαν, της οποίας το άρθρο κυκλοφορεί ευρέως στο Ιντερνετ (αν βάλετε στο Google τις λέξεις «Σουηδέζα» και «Ελλάδα» θα το βρείτε εύκολα) γνωρίζοντας την αποθέωση αφού – όπως χαρακτηριστικά λέγεται και γράφεται – «λέει την αλήθεια για τους Ελληνες, κόντρα στη διεθνή προπαγάνδα».

Αυτόν τον ενάμιση εφιαλτικό χρόνο, έχουν ακουστεί ουκ ολίγες διεθνείς φωνές υπέρ της χώρας μας. Από το γαλλικό Σοσιαλιστικό Κόμμα και έγκυρες αγγλικές εφημερίδες έως τον βετεράνο σκηνοθέτη Ζαν-Λικ Γκοντάρ, τον – μετά ΔΝΤ και καμαριέρας – Ντομινίκ Στρος-Καν και τον – σοβαρότερο όλων – Ντανιέλ Κον-Μπεντίτ. Φωνές που μιλούν για τις τεράστιες ευθύνες της Ευρώπης καθώς και για τα δυσβάσταχτα μέτρα που αυτή επιβάλει σε μια χώρα που εμφανώς δεν αντέχει. Το κείμενο όμως της Εκμαν δεν κινείται σε αυτή τη λογική. Αφού πλέκει ένα πρωτοφανές εγκώμιο του ελληνικού λαού υιοθετεί μέχρι κεραίας τις θέσεις της λεγόμενης «Κάτω Πλατείας» των «Αγανακτισμένων», μιλώντας για Αργεντινές και Ισημερινούς, για φήμες αγοράς της Ακρόπολης από γερμανική εταιρεία(!) και καταλήγοντας ουσιαστικά στο συμπέρασμα πως πρέπει να βγούμε από το ευρώ! Εξκιούζμι, ρε παιδιά. Αν θέλουμε να βγούμε από το ευρώ χρειαζόμαστε τη στήριξη καμιάς Σουηδέζας, Πολωνέζας ή Μποτσουανέζας; Πολύ απλά, δεν πληρώνουμε τα χρέη και γυρνάμε στη δραχμούλα. Με ό,τι αυτό συνεπάγεται.

Δεν θέλω να το παίξω ντετέκτιβ Μονκ. Μπορεί η κοπέλα να βρέθηκε στη χώρα μας και να κατέληξε σε αυτά τα συμπεράσματα. Κάτι μου λέει όμως πως απλώς είχε καλές σχέσεις με άτομα που κινούνται στον συγκεκριμένο χώρο και μετέφερε αυτούσιες τις θέσεις τους στην εφημερίδα της. Ως εκ τούτου, δεν καταλαβαίνω τα ρίγη ενθουσιασμού που προκάλεσε αυτό το άρθρο. Αν συμφωνείς με αυτές τις απόψεις επικροτείς, ειδάλλως πας παρακάτω…

Το λάθος μας είναι πως συνεχίζουμε να ψάχνουμε για Βύρωνες (αλλά και για Μέτερνιχ). Για να αποθεώσουμε ή να «χώσουμε». Μήπως κάποια στιγμή πρέπει να κοιτάξουμε τι κάνουμε εμείς οι ίδιοι για τους εαυτούς μας;