Με τους φόρους δεν υπάρχει λύση

Μ.Κ.: Θα ήθελα να σας ρωτήσω, κ. Χριστοδουλάκη, τι θα γίνει πρακτικά με όλους αυτούς τους ανθρώπους που έχασαν ή χάνουν τις δουλειές τους, που οι μισθοί τους με τις περικοπές έμειναν πλέον οι μισοί; Πώς θα αντιμετωπίσουν τις φορολογικές επιβαρύνσεις και τις έκτακτες εισφορές που ζητάει το κράτος; Τι προοπτική μπορεί να υπάρχει για έναν άνθρωπο, όταν τα πράγματα γίνονται όλο και χειρότερα; Δεν θα ήταν λύση να πληρώσουν επιτέλους τάξεις ή κατηγορίες ανθρώπων που δεν πληρώνουν ποτέ, για να μην αναφέρω ανάμεσά τους και την Εκκλησία. Βέβαια, όπως λέτε πολύ σωστά, χρειάζεται δουλειά γιατί είχαμε μάθει στο εύκολο. Τι θα γίνει όμως με τα καινούργια μέτρα τώρα που οδηγούμαστε σε φτώχεια;

Ν.Χ.: Συμφωνώ μαζί σας ότι με φόρους, και φόρους, και φόρους, δεν υπάρχει λύση. Οταν εξουθενώνεις φορολογικά τον ίδιο άνθρωπο, αυτός οδηγείται σε απελπισία και εσύ επιπλέον ως κράτος δεν μαζεύεις τα έσοδα. Αυτή η διαρκής φορολογική επιβάρυνση, που ουσιαστικά είναι επιδρομή και βομβαρδισμός, θα έχει ελάχιστα αποτελέσματα. Προσωπικά θα περίμενα και θα ευχόμουν να φορολογηθεί εκείνος που τη γλίτωνε ώς τώρα. Είναι άδικη επίσης αυτή η άκρατη φορολόγηση ενός ανθρώπου, γιατί δεν του στερεί μόνο το εισόδημά του, αλλά έχει επιπτώσεις στην κατανάλωση, γεγονός που βαθαίνει ακόμη περισσότερο την ύφεση. Τι μπορεί να γίνει; Να σταματήσουν να μπαίνουν άλλοι φόροι και να υπάρξει μια νηνεμία. Να μειωθεί η φορολογία κυρίως των μισθωτών, αλλά και όσων επενδύουν. Να μη μειωθεί όμως στις επιχειρήσεις, γιατί οι επιχειρήσεις έχουν ιδιαίτερα ευνοϊκή φορολογική μεταχείριση, δεν χρειάζονται άλλα κίνητρα. Είναι ο μόνος τρόπος για να ξαναμπεί η οικονομία σε μια τροχιά ανάπτυξης.