Κάποιο λάκκο έχει η φάβα

Νιώθοντας την ανάγκη να απολογηθώ εκ μέρους όλων των άπιστων που τον πήραν στον μεζέ, θα ζητήσω από τον Σουλτάν μπιν Νάσερ Αμπντούλ Ραχμάν μπιν Φαρχάν αλ Σαούντ (και κάτι ψιλά) να μου απαντήσει με το χέρι στην καρδιά: σκάει μύτη με ταξί Skoda Oktavia και μαύρο γυαλί από την Αθηνάς ο miserabile visu (που έλεγαν και οι Λατίνοι) Τσάκας, εμφανίζει ένα κωλόχαρτο αμφιβόλου προελεύσεως που λέει ότι ένας κροίσος Σαουδάραβας με τον οποίο τυχαίνει να «παίζουν καρπαζιές» καψουρεύτηκε με τον Παναθηναϊκό και θέλει να ρίξει προχείρως 220 μύρια στην ομάδα, κι έπειτα ορμάει όπου βλέπει μικρόφωνο και κελαηδάει στα ράδια και στα κανάλια – που θα έλεγε και ο κατατρεγμένος αγωνιστής του Στοιχήματος – για τη συμφωνία, αναφέροντας το όνομα του ανθρώπου που εκπροσωπεί με διαφορετικό τρόπο κάθε φορά! Για όνομα του Αλλάχ, πολυχρονεμένε μου, εσείς δεν θα μπαίνατε στον πειρασμό να σκεφτείτε ότι ο πρίγκιπας είναι γιαλαντζί και ο προφήτης του στην Ελλάδα, ψευδοπροφήτης;

Με την υποσημείωση, αφέντη μου, ότι ο ίδιος άνθρωπος πριν από μερικά χρόνια εκπροσωπούσε κάποια Πατρίτσια από την Αργεντινή που τάχα μου ήθελε να αγοράσει τον ΠΑΟΚ, αλλά αποδείχθηκε πρόσωπο υπαρκτό όσο και ο Μινώταυρος.

Με την ιστορία του πρίγκιπα, μέσα στη μαυρίλα της οικονομικής κατοχής, οι Ελληνες ξαναβρήκαν το κέφι τους και οι δημόσιοι υπάλληλοι το χαμένο ηθικό τους όταν ο… πολιούχος τους, πλέον, Αϊ-Βλάσης ο Τσάκας εξηγούσε πως η εξουσιοδότηση αργεί επειδή «οι υπηρεσίες στη Σαουδική Αραβία δεν δουλεύουν με τους ίδιους ρυθμούς όπως στην Ελλάδα». Αλλά τα γέλια κόπηκαν προτού ακόμη φτάσει η εξουσιοδότηση, στη λογική σκέψη ότι έπειτα από τόσα χρόνια συνεργασίας με την Aramco, η οικογένεια Βαρδινογιάννη θα μπορούσε με ένα τηλεφώνημα να μάθει τα πάντα: από το πούθε βαστάει η σκούφια κάθε Σαουδάραβα, μέχρι το ποιος κάνει το καλύτερο ντονέρ καμήλας σε ολόκληρη την Τζέντα. Το ότι ο Τζίγγερ δεν έδωσε εντολή να πετάξουν έξω τον Τσάκα με τις κλωτσιές, ήταν η πρώτη απόδειξη ότι ο πρίγκιπας υπάρχει.

Προσοχή, όμως. Στη Σαουδική Αραβία οι γαλαζοαίματοι, δηλαδή καμιά δεκαπενταριά χιλιάδες νοματαίοι, είναι σαν τα εγκαύματα: έχουν βαθμούς. Ο «δικός μας» είναι τρίτου και τελευταίου βαθμού, όπως προδίδει και το «Φαρχάν» στο όνομά του. Οσο για την οικονομική του επιφάνεια, δεν τίθεται ζήτημα. Ετσι κι αλλιώς, ο καψουρεμένος προέρχεται από μια χώρα στην οποία ακόμη και όσοι καθαρίζουν παρμπρίζ στα φανάρια έχουν αρκετά για να αγοράσουν ομάδα στην Ελλάδα. Το θέμα όμως δεν είναι μόνο αν κάποιος έχει λεφτά. Είχε και ο Χατζηιωάννου, είχε και ο Παππάς, είχε και ο Νοτιάς, είχε και ο Κανελλόπουλος, και να πού κατάντησε η ΑΕΚ: να πουλάει τάπερ για να ζήσει. Το θέμα είναι αν θέλει να δώσει, πόσα και – κυρίως – γιατί. Το «γιατί» είναι το ωραιότερο σημείο του παραμυθιού. Ο πρίγκιπας, λέει ο Τσάκας, ενθουσιάστηκε τόσο που ο Παναθηναϊκός νίκησε τους Ισραηλινούς και σήκωσε την κούπα στο μπάσκετ ώστε αποφάσισε να αγοράσει την ποδοσφαιρική ομάδα, που είναι και σε προσφορά. Το γιατί δεν άλλαξε γνώμη όταν ο Παναθηναϊκός έφαγε την τριάρα από τους άπιστους στο Τελ Αβίβ, εξηγείται ευκόλως: την ώρα του ματς είχαν διακοπή ρεύματος στο Ριάντ και δεν το έμαθε ποτέ!

Ωστόσο, το μεγαλύτερο μυστήριο είναι η κωλοφαρδία του Τζίγγερ. Ανάμεσα σε δύο εξίσου εφιαλτικές επιλογές, να αφήσει την ΠΑΕ να πτωχεύσει ή να την παραδώσει στον Βγενόπουλο, εμφανίζεται ο πρίγκιπας και του κουνάει τα πετροδόλαρα. Λες και ο Βαρδινογιάννης έτριψε το λυχνάρι του Αλαντίν και ξεπήδησε ο Τσάκας για να εκπληρώσει τις ευχές του!

Το παζλ είναι ακόμη κομμάτια και μόνο όποιος καταφέρει να τα συναρμολογήσει σωστά, θα δει την εικόνα καθαρά. Προς το παρόν, και μπροστά μου να τα βγάλει από την κελεμπία τα 20 εκατομμύρια ο Σουλτάν, θα εξακολουθώ να πιστεύω ότι κάποιο λάκκο έχει η φάβα. Γενικώς, όπου ακούς πολύ πετρέλαιο, κράτα μικρό μπιτόνι.