Στο άδυτον της Τράπεζας
Δεν έχει γράψει μόνο τις σημαντικότερες σελίδες στην οικονομική ιστορία της Ελλάδας, αλλά και στην αρχιτεκτονική. Απόδειξη η έκθεση με τους θησαυρούς της στο Μουσείο Μπενάκη
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
3 λεπτά Η επιγραφή στην είσοδο είναι σαφής: «Τράπεζα της Ελλάδος». «Μετακόμισε στην Πειραιώς;», λέει χαριτολογώντας συνάδελφος. Καθώς προχωράμε όμως στην πρώτη μεγάλη αίθουσα του Μουσείου Μπενάκη η αίσθηση είναι τέτοια που νόμιζα ότι μόλις είχα διαβεί το κατώφλι του επιβλητικού κτιρίου που καταλαμβάνει ένα ολόκληρο τετράγωνο στην καρδιά της Αθήνας: Πανεπιστημίου, Εδουάρδου Λω, Σταδίου και Ομήρου.
Υποβλητικά – αλλά όχι κουραστικά – φωτισμένος ο χώρος παραπέμπει στο εσωτερικό του κτιρίου της Τράπεζας της Ελλάδος. Η παλιά πόρτα άλλωστε μάς υποδέχεται, έτοιμη να στριφογυρίσει για να μας βάλει στον θαυμαστό κόσμο της μοναδικής ελληνικής εκδοτικής τράπεζας. Ξύλινη, με τις γυάλινες πόρτες της, είναι εκείνη που μας ανοίγει τον δρόμο για την αίθουσα συναλλαγών.
Ενα τεράστιο σχέδιο της στον τοίχο – έργο τέχνης. Στο πάτωμα το βενετσιάνικο ψηφιδωτό. Πάνω του ένα βαρύ τραπέζι, καρέκλες και σκαμνάκια – έπιπλα που είχαν αγοραστεί επί εποχής που διοικητής ήταν ο Ξενοφών Ζολώτας. Στην οροφή – σε αντίγραφο – ένα βιτρό.
Η Τράπεζα της Ελλάδος λοιπόν μπαίνει στο μουσείο και εκθέτει… τον εαυτό της. Στους τοίχους γύρω τριγύρω αρχιτεκτονικά σχέδια – μερικά μόνο από τα 15.000 που εντόπισε η καθηγήτρια του ΕΜΠ Μάρω Καρδαμίτση – Αδάμη με τους συνεργάτες της στο αρχείο της τράπεζας και η οποία επιμελείται την έκθεση που συνδιοργανώνουν τα Αρχεία Νεοελληνικής Αρχιτεκτονικής του Μουσείου Μπενάκη και η Τράπεζα της Ελλάδος.
Βαρετά; Κάθε άλλο. Εχουν να πουν κάτι σε όλους. Οσοι αγαπούν την αρχιτεκτονική θα έχουν την ευκαιρία να δουν τις τάσεις της εποχής, μέσα από τις προτάσεις που υποβλήθηκαν για τους διαγωνισμούς των κτιρίων Αθηνών, Θεσσαλονίκης και Πειραιά. Οσοι ψάχνουν χαμένες εικόνες της Αθήνας θα ανακαλύψουν χαμένα κτίρια που γειτόνευαν με εκείνα της τράπεζας.
Οσοι αγαπούν τη διακόσμηση θα «κοιτάξουν» από την κλειδαρότρυπα στα γραφεία του υποδιοικητή και μέσα από γοητευτικά σχέδια και έπιπλα στον χώρο θα φτάσουν στα άδυτα της τράπεζας. Οσοι είναι φιλότεχνοι θα δουν τις μακέτες έργων του Γιώργου Ζογγολόπουλου που δεν υλοποιήθηκαν ποτέ και τις μήτρες για τα πλακάκια που σχεδίασε ο Γιάννης Μόραλης για το αναψυκτήριο των υπαλλήλων.
Και αμέσως μετά ακολουθεί ταξίδι σε ολόκληρη την Ελλάδα: από τη Σάμο και τη Ρόδο έως την Πάτρα και το Αργοστόλι, αλλά και στον χρόνο – από τα κτίρια του Μεσοπολέμου έως τα πλέον πρόσφατα του 21ου αιώνα σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη μέσα από σχέδια, τρισδιάστατες μακέτες και εντυπωσιακές φωτογραφίες που αναδεικνύουν αθέατες στους συναλλασσόμενους πλευρές των κτιρίων.
Ορισμένα εξ αυτών μάλιστα δεν ανήκουν πλέον στην τράπεζα – όπως της Πάτρας, της Ξάνθης, του Αργοστολίου, του Αγρινίου – διότι από τον κανονισμό της δεν μπορεί να κατέχει κτίρια αν δεν εξυπηρετούν τους τραπεζικούς της σκοπούς, ενώ εκείνο του Πειραιά, αν και δεν λειτουργεί πλέον ως υποκατάστημα, δεν έχει αποφασιστεί ακόμη το μέλλον του. Την έκθεση συνοδεύει μνημειακή έκδοση με πλούσιο εικονογραφικό υλικό.
Google news
