Φοίβη Αθηναίου

«Μη μαθαίνεις,

παιδί μου, γράμματα»

Κυρία Φοίβη, καλημέρα,

Εβλεπα σήμερα το πρωί σε ενημερωτική εκπομπή έναν εκπρόσωπο της Διδασκαλικής Ομοσπονδίας, έναν δηλαδή από αυτούς στους οποίους εμπιστευόμαστε τα παιδιά μας, να προτρέπει τους γονείς να μην αφήσουν τα παιδιά τους να βγάλουν φωτοτυπίες τα βιβλία που ακόμη δεν έχουν φτάσει στα σχολεία.

Με δυο λόγια, να μη διδαχθούν. Και αναρωτιόμουν: πού πήγε εκείνο το δάσκαλε που δίδασκες; Τώρα φτάσαμε στο δάσκαλε που για συντεχνιακά ή κομματικά μόνον συμφέροντα καλείς τα παιδιά να μείνουν ξύλα απελέκητα που λέει μια άλλη παροιμία.

Και ενώ στη συζήτηση στην εκπομπή ακουγόταν πως το πρόβλημα είναι τεχνικό με πολιτικές ευθύνες και όχι πολιτικό, ο ίδιος με ύφος Γιαγκούλα έλεγε (για να μην πω βρυχάτο) ότι θα κοστίσουν οι φωτοτυπίες για ολόκληρα τα βιβλία 25 ευρώ στους γονείς. Κάτι που ξέρω ότι είναι ψέμα, καθώς και για τα δύο παιδιά μου στο σχολείο υπολογίζουμε πάντα στα σχολικά έξοδα και δύο πακέτα χαρτί για τις φωτοτυπίες των ασκήσεων. Αρα αυτό είναι ένα έξοδο υπολογισμένο ήδη από τους γονείς και τα κεφάλαια των βιβλίων που θα διδαχθούν ως τα τέλη Οκτωβρίου που θα έχει τακτοποιηθεί όπως φαίνεται το ζήτημα δεν είναι τόσα πολλά που να δικαιολογούν επιπλέον φωτοτυπίες 25 ευρώ.

Δεν ντρέπονται ήθελα να ήξερα όλοι αυτοί που δηλώνουν και δάσκαλοι; Θα μου πείτε είναι συνδικαλιστές, ιδιότητα που είναι… να μην πω στην Ελλάδα. Ντροπή τους!

Αναστασία Καλτετζά, Παιανία

Εκείνο που έκρυψε ο συνδικαλιστάρας – όπως και όλοι του φυράματός του που κυκλοφορούν ελεύθεροι και βρυχώνται – αγαπητή Αναστασία είναι πως δεν έκανε και ο ίδιος και οι όμοιοί του τίποτα για την καμπάνια επιστροφής των βιβλίων για να ξαναχρησιμοποιηθούν από μαθητές. Από τα 32 εκατομμύρια βιβλία που διανεμήθηκαν πέρυσι μόλις 32.000 επιστράφηκαν. Σ’ αυτό δεν έχουν ευθύνη και οι μεγαλόστομοι συνδικαλιστάρες; Επίσης δεν τους είδαμε να αντιδρούν καθόλου όσον καιρό – κάπου 70 ημέρες τυπικά, αλλά εφτά μήνες συνολικά – το Ελεγκτικό Συνέδριο συνεδρίαζε, υποτίθεται, για να αποφανθεί επί της προμήθειας του χαρτιού για τα βιβλία. Δύο φορές ανέτρεψε τη σύμβαση το εν λόγω όργανο. Και τελευταία φορά συνεδρίασε για το θέμα στις 6 Μαΐου για να βγάλει απόφαση μέσα στο καλοκαίρι, που λίγα μπορούσαν να γίνουν με τις άδειες, στις 19 Ιουλίου. Σαν το ΕΣουΡούλι μας, το Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης δηλαδή, που αποφαίνεται για εκπομπές αφού έχουν σταματήσει ή μήηηηνες μετά – διότι θέλει πολλήηηηηη σκέψη το πράμα. Γι’ αυτή την ξεφτίλα δεν μίλησαν οι συνδικαλιστάρες. Μόκο! Να μη διδαχθούν τα παιδιά ξέρουν όμως να λένε, ξεδιάντροπα.

Ποιος έχασε

την ντροπή…

Κυρία Φοίβη.

Λένε, λένε, λένε για την περίφημη εξυγίανση του Δημοσίου, που όπως έχετε γράψει επανειλημμένα είναι δημοσιονομικό, άρα αφορά το Δημόσιο και τα έξοδά του. Λένε ακόμη για τις απεργίες των (βολεμένων) εργαζόμενων στα μέσα μαζικής μεταφοράς.

Πώς θα πάει αυτός ο τόπος μπροστά, λέω εγώ. Οταν έχει στα μέσα μαζικής μεταφοράς «εργάζομενους» (το βάζω επίτηδες σε εισαγωγικά, κυρία Φοίβη) που δουλεύουν σαν ελεγκτές, χαλαρά, πίνουν καφέδες για δυο τρεις ώρες, άλλοι τούς χτυπάνε κάρτα και διαμαρτύρονται διότι με τις μετατάξεις θα πρέπει να αποκτήσουν ωράριο. Και καταλήγουν με χαλαρό ωράριο σε υπηρεσία γραφείου στο υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού.

Για να χτυπάνε και πάλι μύγες. Αυτή είναι η παραγωγικότητα που κάποιοι κυβερνητικοί επαγγέλλονται; Αυτό είναι το «μας φταίνε οι κυβερνήσεις και οι άλλοι» που λένε πολλοί και από τους αντίστοιχους αντιπαραγωγικούς δημοσίους υπαλλήλους;

Απλώς τους παίρνουμε από τη μία χαλαρή ανεξέλεγκτη δουλειά και τους βάζουμε στην άλλη; Και διαμαρτύρονται και απεργούν και χαλάνε τον κόσμο με στάσεις εργασίας και ταλαιπωρούν το κοινό;

Δεν υπάρχει πια ντροπή. Ούτε και γιατρειά για τον τόπο αυτό.

Χρήστος Αϊβαζόγλου

Το ξαναείπαμε, αγαπητέ Χρήστο. Κάποιοι τους βολεύουν όλους αυτούς, εξίσου ξεδιάντροπα. Και κάποιοι τους φοβούνται, φαίνεται, αντί να περάσουν από κρησάρα τη δουλειά τους. Γιατί «η ντροπή στον τόπο αυτό πάντα είχε πλάτες», που λένε και οι Active Member.