«Η ελιά μου είναι καλύτερη…»

Φινάλε στην αίθουσα του Παρθενώνα. «Η ελιά μου είναι καλύτερη. Θα τρώνε λάδι και ελιές. Τι να το κάνουν το νερό σου; Αφού δεν πίνεται!», λέει με ύφος ένα κοριτσάκι στο αγοράκι δίπλα, που την κοιτάζει εκνευρισμένο. «Μπράβο Αννα, πες τα», ακούω τον παππού της δίπλα. Χρειάστηκα λίγα δευτερόλεπτα για να συνειδητοποιήσω ότι η Αννούλα – που είχε εντοπίσει το δυτικό αέτωμα με τη διαμάχη Ποσειδώνα – Αθηνάς γύρω από την Αθήνα – «την είδε» Αθηνά. Οχι αδίκως, διότι η καρτέλα έγραφε: «Προσπάθησε να φανταστείς τον διάλογο Αθηνάς και Ποσειδώνα κατά τη διάρκεια της φιλονικίας τους για την πόλη».

Λίγο πριν από την αποχώρηση τα σακίδια επιστρέφονται. Γίνεται έλεγχος ότι όλα είναι όπως παραδόθηκαν.

Ο Ηλίας όμως επιμένει ότι δεν θέλει να αποχωριστεί το παιχνίδι μνήμης. Ευτυχώς το περιεχόμενό του διατίθεται στο πωλητήριο (15 ευρώ), οπότε ουδείς φεύγει με παράπονο.