ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ Μόνοι μαζί

Κάθονταν μπροστά μου πάνω στην άμμο. Ο ένας δίπλα στον άλλο. Σιωπηλοί. Είχαν μόλις βγει από τη θάλασσα. Σκουπίστηκαν βιαστικά και αναζήτησαν αμέσως τα κινητά τους τηλέφωνα. Εμοιαζαν και οι δύο 20 χρονών. Ζευγάρι που έκανε διακοπές μαζί. Ρυάκια νερού έτρεχαν ακόμα από τα μαλλιά τους. Από τους ώμους και την πλάτη κατέληγαν στις βρεγμένες τους πετσέτες. Αδιαφορώντας για τη θάλασσα, τη θέα και όσα συνέβαιναν γύρω της, εκείνη πληκτρολογούσε γρήγορα κάποιο μήνυμα, καμπουριάζοντας πάνω από το κινητό της. Εκείνος – δίπλα της – έλεγχε το e-mail του ακούγοντας ταυτόχρονα μουσική από τα ακουστικά. Με λύπη μου συνειδητοποιούσα πως έκαναν διακοπές μαζί, αλλά μόνοι. Ο καθένας βυθισμένος στον διαδικτυακό του εαυτό.

Στο ομώνυμο βιβλίο – «Μόνοι μαζί» – η κλινική ψυχολόγος και καθηγήτρια κοινωνικών σπουδών της επιστήμης και τεχνολογίας στο Τεχνολογικό Ινστιτούτο της Μασαχουσέτης (ΜΙΤ), Σέριλ Τερκλ, εξηγεί πως τα κοινωνικά δίκτυα μάς απομακρύνουν αντί να μας συνδέουν. Χάνουμε την αίσθηση της οικειότητας με τον άλλο, γινόμαστε λιγότερο ανεκτικοί στις δυσκολίες των πραγματικών ανθρώπινων σχέσεων και διαμορφώνουμε έναν ψηφιακό εαυτό που μας ακολουθεί παντού.

Ετοιμάστηκαν να φύγουν. Εκείνη τράβηξε μερικές φωτογραφίες. Διάλεξαν την καλύτερη και την ανέβασαν στο facebook. Το πρώτο «like». «Η σύνδεση είναι εξαιρετικά αργή», του παραπονέθηκε. Υστερα, μπήκαν αμίλητοι στο αυτοκίνητο. Η Τερκλ συνοψίζει τις σκέψεις της στο κεντρικό μότο του βιβλίου: «Περιμένουμε περισσότερα από την τεχνολογία και λιγότερα ο ένας από τον άλλο».