«Καταστρέφω, άρα υπάρχω»

«Το Λονδίνο καίγεται όπως καιγόταν το Παρίσι πριν από μερικά χρόνια. Σκηνές αντάρτικου πόλεων με λάβαρο το “καταστρέφω, άρα υπάρχω”, καρπός της κοινωνικής, οικονομικής και πολιτισμικής μητροπολιτικής ταπείνωσης». Ωστόσο, οι αναλογίες ανάμεσα στις ταραχές που σημειώθηκαν από τη μια και την άλλη πλευρά της Μάγχης τελειώνουν εδώ για τον γάλλο πολιτολόγο Ντομινίκ Μοϊζί. «Οι γάλλοι casseur δρούσαν στην περιφέρεια, δεν κατάφεραν να εισβάλουν στο κέντρο της πόλης», δηλώνει σε συνέντευξή του στην «Κοριέρε ντέλα Σέρα». «Επειτα – προσθέτει – οι άγγλοι χούλιγκαν βάζουν στόχο κυρίως τα καταστήματα, σύμβολα του καπιταλισμού και του καταναλωτισμού από τον οποίο αισθάνονται αποκλεισμένοι. Οι Γάλλοι έκαιγαν σχολεία και αυτοκίνητα, εμβλήματα της κοινωνικής και φυσικής κινητικότητας. Σαν να λένε ότι “σε μια κοινωνία που μας έχει αποκλείσει, το σχολείο δεν έχει να μας προσφέρει τίποτα”». Συγκρίνοντας την αυτοκτονία του Τυνήσιου Μοχάμεντ Μπουαζίζι με τον θάνατο του Αγγλου Μαρκ Ντάγκαν, ο διεθνούς φήμης γάλλος επιστήμονας αναφέρει ότι αντίθετα με την Αραβική Ανοιξη οι ταραχές στην Αγγλία δεν έχουν πολιτικό μέλλον. «Δεν είναι επανάσταση αλλά μια διαδοχή εξεγέρσεων. Ο κινητήρας δεν είναι ένα σχέδιο αλλαγής αλλά οι μηδενιστικές ώσεις κάποιων που αισθάνονται αποκλεισμένοι, γύρω από τους οποίους συγκεντρώνεται η δυσαρέσκεια των πολλών. Οι άγγλοι ταραξίες υποστηρίζονται από πολλούς νέους που ακόμη και αν δεν συμφωνούν με τη βία, την καταλαβαίνουν. Αλλά δεν υπάρχει ένα πραγματικό αίτημα για κοινωνική δικαιοσύνη».