Το μεγαλόπρεπο όστρακο που έχει βρει τον μπελά του
Κάποιοι κυνηγούσαν τις πίνες μπας και βρουν μέσα τους μαργαριτάρια. Και ο μπιζελοκάβουρας μαργαριτάρι νομίζει ότι είναι
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
3 λεπτά Στην αρχή στέκεται όρθια και ακίνητη σαν άγαλμα. «Επιτέλους ψόφησε το σιχαμένο», λέει από μέσα της. Θα ‘θελε! Περνούν λίγα λεπτά και η πίνα δείχνει να φουντώνει. Αλλάζει χρώμα και αρχίζει να γέρνει αριστερά μέχρι που κουτουλάει στον διπλανό βράχο. Κρατάει την αναπνοή της μην και έγινε το θαύμα αλλά δεν.
Η απελπισία ξεχειλίζει. Αυτοσυγκεντρώνεται, σφίγγεται και αρχίζει να ξανασηκώνεται όρθια για να γείρει προς τα δεξιά. Ούτε και τώρα τίποτα. Δοκιμάζει μια μπροστινή επίκυψη, μπλέκει σε κάτι φύκια, ξανασηκώνεται και πέφτει προς τα πίσω. Αποκαμωμένη και ανάσκελα καθώς είναι, αντιλαμβάνεται ότι ο αγώνας είναι μάταιος. Ετοιμη να κλάψει είναι η δόλια.
Μα τι έχει πάθει αυτό το όστρακο; Υποφέρει από φαγούρα. Αυτό έχει πάθει. Αλλά δεν φταίει αυτή, φταίει ένα καβουράκι που της έχει κάτσει στον λαιμό, και το οποίο δεν λέει να ξεκουμπιστεί να φύγει. Να λοιπόν ο λόγος που αν κανείς βουτήξει με μάσκα στα βαθιά μπορεί να δει τα μεγαλόπρεπα αυτά όστρακα να στέκονται υπό διάφορες κλίσεις, αγέρωχα σαν τα αγάλματα στο Νησί του Πάσχα.
Να απαλλαγούν από το ελεεινό καβουράκι προσπαθούν αλλά το μόνο που καταφέρνουν είναι να τις πιάσει λουμπάγκο. Το καβουράκι λέγεται Pinnotheres pisum και έχει μέγεθος όσο το μπιζέλι. Οι εκλεπτυσμένοι τρόποι της πίνας δεν της επιτρέπουν να το φτύσει. Η πίνα είναι το κατεξοχήν είδος που αντιλαμβάνεται από πρώτο χέρι πόσο μπελάς είναι τα καβούρια.
Γιατί δεν φτάνει μόνο που της προκαλεί φαγούρα, της τρώει και το φαγητό από πάνω. Αυτός ο μπιζελοκάβουρας τρέφεται με φυτοπλαγκτόν το οποίο φιλτράρει η πίνα με τα βράγχια της για να φάει. Οι πίνες που έχουν μέσα τους αρσενικό καβουράκι είναι σε καλύτερη μοίρα από τις άλλες που έχουν θηλυκό.
Μόλις φάει ο αρσενικός μπιζελοκάβουρας, φεύγει από την πίνα του και πάει στη διπλανή για να ζευγαρώσει με το θηλυκό. Και τότε αρχίζει το δράμα.
Οι πίνες, όσες έχουν απομείνει δηλαδή, ζουν κυρίως στις Κυκλάδες, στον Σαρωνικό, στον Ευβοϊκό, στην Κρήτη και στο Ιόνιο. Το όστρακό τους είναι σχετικά εύθρυπτο. Σφηνοειδές στο μπροστινό μέρος και στρογγυλό στο οπίσθιο.
Το μέγεθός τους κυμαίνεται κατά μέσο όρο στα 40 εκατοστά, αλλά υπάρχουν πίνες πολύ μεγαλύτερες. Βρίσκονται προσκολλημένες στον πυθμένα, σε κροκαλώδη αμμώδη βυθό ή σε φύκια (φανερόγαμα).
Η εξωτερική τους επιφάνεια καλύπτεται από μικρά λέπια που έχουν σωληνοειδή μορφή και το χρώμα τους είναι καφετί προς το γκρι. Στο εσωτερικό, όπου ζει και ο μπιζελοκάβουρας, το χρώμα είναι καφέ, κόκκινο ή ιριδίζον. Οι πίνες έχουν αρχίσει να εκλείπουν και χαρακτηρίζονται ως είδος υπό εξαφάνιση.
Google news
