ΗΜΟΥΝ ΚΙ ΕΓΩ ΕΚΕΙ Καλοκαίρι στην πόλη

Για το καλοκαίρι και τα βράδια στην άδεια Αθήνα, μιλάμε, όταν η ζέστη μπορεί να είναι και αφόρητη. Ομως έτσι ήταν πάντα τέτοιο καιρό, το θυμάμαι από παιδί όταν «κλέβαμε» αυγά με τα φιλαράκια μου – μάνα που έλειπε ή πολλά αυγά στο ψυγείο οπότε και να ‘λειπαν κάνα δυο δεν θα το έπαιρνε είδηση – τα σπάγαμε και τα «τηγανίζαμε» για πλάκα πάνω στην άσφαλτο που έλειωνε μέσα στην κάψα του μεσημεριού. Μετά οι δρόμοι γέμισαν και δεν άδειαζαν ούτε τα καλοκαίρια, αν και τον Αύγουστο βέβαια πάντα έβρισκες να παρκάρεις πιο εύκολα παντού. Φέτος όμως κάτι άλλαξε πάλι. Αδειοι εντελώς οι δρόμοι. Λες και έφυγαν όλοι μαζί οι κάτοικοι αυτής της πόλης πριν καλά καλά βγει ο Ιούλιος. Είναι και σα να έχει πέσει μια παράξενη βόμβα που έχει εξαφανίσει επιλεκτικά τα κίτρινα αυτοκίνητα. Ναι, τα ταξί εννοώ που η απουσία τους έχει αλλάξει τη ζωή μας.

Κατ’ αρχάς το «θα βρεθούμε εκεί» αντικαταστάθηκε ήδη από το «θα πάμε μαζί». Γιατί τώρα πια πας παντού μαζί με φίλους, συναδέλφους και συγγενείς. Και αν έχουν μεταφορικό μέσο ακόμα καλύτερα. Ασε που κάνεις και οικονομία αφού δεν γλιτώνεις μόνο το κόμιστρο του ταξί αλλά και τα λεφτά που θα ξόδευες αν πήγαινες κάπου μετά, αργά το βράδυ. Εχουμε και λέμε λοιπόν: αναγκαστικά φεύγεις από το γραφείο πιο νωρίς για να προλάβεις το τελευταίο δρομολόγιο του Μετρό και του ηλεκτρικού, μπαίνεις σε τρόλεϊ και λεωφορεία, περπατάς πολύ, πας σινεμά εννιά με έντεκα. Εννοείται θερινό. Πας στον «Αμύντα» και νομίζεις ότι διακτινίστηκες ξαφνικά σε μια άλλη ωραία εποχή. Τότε που υπήρχαν ακόμη χαμηλά σπίτια, μεγάλες πλατείες και καθαροί δρόμοι. (Ναι, τόσο ωραία είναι ακόμα αυτή η γειτονιά – δυο βήματα από το Κέντρο – που λέγεται Υμηττός.) Και στην Αίγλη του Ζαππείου, όπου κι εκεί τίποτα δεν έχει αλλάξει αν εξαιρέσουμε το πανί στις καρέκλες που έχει ξεχειλώσει κάπως. Οι φοίνικες, τα λιγούστρα και οι ευκάλυπτοι του κήπου κοντεύουν να φτάσουν στον ουρανό, τα τζιτζίκια τραγουδάνε ακόμα και τα τραπεζάκια ήταν γεμάτα προχθές, με σουβλάκια, πίτσες, νάτσος, μπίρες, νερά, κρασί, αναψυκτικά, ουίσκι, μαργαρίτες, μοχίτο και τζιν τόνικ. Εστω και σε πλαστικό ποτήρι. Δεν είναι κακό.