Η αλήθεια είναι ότι στις ΗΠΑ το πρόβλημα της παχυσαρκίας είναι μεγαλύτερο από αυτό του καρκίνου. Τα αίτια πολλά και πολύπλοκα. Ακόμη και ταξικά. Ενοχοποιείται η χαμηλή ποιότητα των φτηνών τροφών που καταναλώνουν οι μεγάλες λαϊκές μάζες. Το ίδιο συμβαίνει πλέον παντού στον κόσμο.
Το ερώτημα που θέτει ωστόσο μια νεανική σειρά όπως το «Huge», είναι πολύ πιο βαθύ, δύσκολο και προκλητικό για τη συνείδηση του φιλοθεάμονος. Πόσο ανεκτικό είναι το βλέμμα στη θέα ενός κόσμου υπέρβαρων; Το βλέμμα εκείνου, που έχει συνηθίσει να συνδέει το ερωτικό σκίρτημα με την αιθέρια εμφάνιση των κοριτσιών και την αγαλμάτινη των αγοριών;
Η υψηλή τηλεθέαση σειρών όπως αυτή ή το «Μάικ και Μόλι» – εδώ μόνο οι πρωταγωνιστές είναι υπέρβαροι – δεν απαντά στα ερωτήματα. Πολλοί είναι εκείνοι που αναρωτιούνται αν υπάρχει κανένας λόγος να γυρίζονται σειρές μόνο με υπέρβαρους, όπως και ριάλιτι και τάλεντ σόου μόνο γι’ αυτούς, όπου π. χ. αγωνίζονται να χάσουν βάρος χορεύοντας, κάτι που θεωρήθηκε ότι τους μετατρέπει σε νούμερα τσίρκου για να γελούν οι αδύνατοι. Ενα αδιαμφισβήτητο κέρδος όμως από όλα αυτά τα θεάματα είναι η συνειδητοποίηση ότι η παχυσαρκία έχει σε ελάχιστο ποσοστό σχέση με τη γλεντζέδικη απόλαυση του καλού φαγητού και είναι περισσότερο ένα από τα νοσηρά φαινόμενα των καιρών.