Η καρδιά του σκότους βρίσκεται σ’ εμάς

Εδώ και δεκαετίες η πολιτική βία στη χώρα μου είναι «προνόμιο» των νεοναζιστών και άλλων ρατσιστικών ομάδων. Τη δεκαετία του 1970 έβαλαν βόμβες σε αριστερά βιβλιοπωλεία και σε χώρους όπου πραγματοποιούνταν εκδηλώσεις την ημέρα της εργατικής Πρωτομαγιάς. Τη δεκαετία του 1980 δύο νεοναζιστές εκτελέστηκαν από τους ομοϊδεάτες τους με την κατηγορία της προδοσίας. Τις τελευταίες δύο δεκαετίες δύο μη λευκοί Νορβηγοί δολοφονήθηκαν από ρατσιστές. Καμία ξένη οργάνωση δεν σκότωσε ή τραυμάτισε κόσμο επί νορβηγικού εδάφους μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, εξαιρουμένης της ισραηλινής Μοσάντ, που έβαλε στόχο και σκότωσε από λάθος έναν αθώο άνθρωπο στο Λίλεχαμερ το 1973. Παρ’ όλ’ αυτά αυτά, οι πρώτες μας υποψίες για τους υπαίτιους αυτής της τραγωδίας έπεσαν στον ισλαμικό κόσμο. Είναι κάτι που εξηγείται: εδώ και δέκα χρόνια μάς λένε ότι η απειλή έρχεται από την Ανατολή. Οτι οι Αραβες είναι ύποπτοι. Η επίθεση καταγγέλθηκε στην αρχή ως επίθεση στη Νορβηγία, στον τρόπο ζωής μας. Βλέπουμε πολύ συχνά μελαψούς ανθρώπους να ελέγχονται στα αεροδρόμια. Καθώς ο ισλαμικός κόσμος έγινε ο Αλλος, αρχίσαμε να πιστεύουμε ότι αυτό που διαφοροποιεί «εμάς» από «αυτούς» είναι η ικανότητα μιας μαζικής δολοφονίας εν ψυχρώ. Ανακαλύψαμε, όμως, ότι η καρδιά του σκότους βρίσκεται στον ίδιο μας τον εαυτό. Ο τρομοκράτης δεν ήταν μουσουλμάνος, αλλά κάποιος που μισεί τους μουσουλμάνους. Ομως το πρόβλημα δεν είναι μόνο της Νορβηγίας, δεν είναι μόνο της Σκανδιναβίας. Είναι ολόκληρης της Ευρώπης.

Το κείμενο του νορβηγού συγγραφέα Ασλακ Σίρα Μάιρε δημοσιεύτηκε στους βρετανικούς «Τάιμς»