Φοίβη Αθηναίου

Απίδια, καρύδια και άλλα…

ζαρζαβατικά

Τις τελευταίες βδομάδες έχει ανακύψει θέμα με τα ταξί και την απελευθέρωσή τους. Με μεγάλη μου λύπη παρατηρώ πως το θέμα έχει ξεφύγει από την πραγματική του υπόσταση και περιορίζεται σε παραπολιτικά σχόλια που ενίοτε αγγίζουν την υπερβολή. Το θέμα κατά την ταπεινή μου άποψη έγκειται στο αν η Αθήνα μπορεί να εντάξει στους κόλπους της (οδικές αρτηρίες) ανεξέλεγκτα χιλιάδες νέα ταξί μιας και κάτι τέτοιο πρoϋποθέτει δημιουργία νέων σημείων στάθμευσης (πιάτσες), Στο νέο ρυθμιστικό πρόγραμμα του ΥΠΕΚΑ η λέξη ταξί, απουσιάζει, λες και το μεταφορικό έργο των ταξί δεν υφίσταται. Αλήθεια, έχετε διανοηθεί τα προβλήματα στη δύσμοιρη αυτή πόλη με 30.000 ταξί μέχρι να γίνει η περιβόητη «αυτορρύθμιση»;

Μαντράδες: Αναντίρρητα πληγή για τον χώρο των ταξί αλλά έχω την υπόνοια ότι δεν λειτουργούν «αναρχοαυτόνομα». Προφανώς μέρος των χρημάτων από τις αγοραπωλησίες πηγαίνει σε τσέπες κάποιων που θέλουν να ξεπλύνουν χρήμα. Ποιοι έχουν το συμφέρον να ξεπλύνουν το γνωρίζουν και οι πέτρες… Η λύση είναι να ορίσει το κράτος μια τιμή για την άδεια και να καρπώνεται το ίδιο οφέλη μέσω φόρων από τις αγοραπωλησίες. Ετσι θα έχει έξτρα έσοδα στη δύσκολη αυτή συγκυρία και οι καινούργιοι παίχτες θα σέβονται τα χρήματα που έχουν καταβάλει και να είστε βέβαιη πως την επόμενη μέρα δεν θα υπάρχει μαντράς.

Οδηγοί: Εδώ η υπερβολή περισσεύει. Κανείς οδηγός δεν καταβάλλει 100 ευρώ την ημέρα για την ενοικίαση ταξί. Χαρακτηριστικά σας αναφέρω πως τα περισσότερα ιδιωτικά συμφωνητικά κυμαίνονται από 28-35 ευρώ για μισή βάρδια και στα 60 για ολόκληρη. Αρκετά χρήματα θα μου πείτε και θα έχετε και δίκιο. Γνωρίζετε όμως πόσα είναι τα ημερήσια έξοδα για έναν ιδιοκτήτη – οδηγό; 25 ευρώ για καύσιμα. 12 ευρώ για ασφαλιστικές εισφορές. 15 ευρώ για αγορά και συντήρηση αυτοκινήτου. 10 ευρώ για ασφάλεια αυτοκινήτου και μικροπεριφερειακά. Το σύνολο: 62 ευρώ περίπου χωρίς να λογίζουμε το δάνειο που πληρώνει η πλειοψηφία των ιδιοκτητών για την αγορά της άδειας. Ενδεικτικά σας αναφέρω πως το δικό μου δάνειο είναι της τάξης των 700 ευρώ. Στις δύσκολες αυτές εποχές και με τον κύκλο εργασίας μειωμένο μέχρι δακρύων είναι τουλάχιστον αφελές να χαρακτηρίζουμε τους ιδιοκτήτες ως ανώτερη κάστα με συντεχνιακά προνόμια.

Τουριστικοί πράκτορες: Αλήθεια, ο καλός αυτός άνθρωπος που εξυπηρέτησε τον καναδό τουρίστα πληρώθηκε; Αν ναι (που είμαι σίγουρος) έκοψε κάποιο παραστατικό – απόδειξη για αυτήν την υπηρεσία ή απλά προστέθηκε άλλος ένας κρίκος στην αλυσίδα της παραοικονομίας και της φοροδιαφυγής; Θα σας παρακαλούσα να ερευνήσετε το βρώμικο παιχνίδι στα λεγόμενα transfers των τουριστικών γραφείων μια και η μέση χρέωση για διαδρομές από – προς το αεροδρόμιο κυμαίνεται στα 60 ευρώ με τον οδηγό του ταξί να εισπράττει τα «νόμιμα» 35 ευρώ. Είναι τουλάχιστον εξοργιστικό την ώρα που στη Β. Αφρική οι νεκροί αυξάνονταν λόγω των γεγονότων οι εδώ τουριστικοί πράκτορες κυνικά να πανηγυρίζουν για τις κρατήσεις που θα αυξηθούν και τώρα να καλοβλέπουν το άνοιγμα του επαγγέλματος αποσκοπώντας στο μεταφορικό φιλέτο που έχει το ταξί. Αν νομίζετε πως με την απελευθέρωση του επαγγέλματος και την αλλαγή χρήσης στο δικαίωμα της μεταφοράς του φιλέτου αεροδρόμιο – λιμάνι και tours θα μειωθούν οι τιμές και θα παρέχονται καλύτερες υπηρεσίες πλανάστε οικτρά.

Απίδια και καρύδια: Η δημοσιογραφία που ασκείτε θέλει ρεπορτάζ στην αληθινή ζωή και σίγουρα δεν γίνεται από το στενό σας γραφείο. Θέλει καρύδια και όχι εντολοδόχους yes sir που συντάσσονται πάντα με τις επιταγές της εκάστοτε εξουσίας. Και δυστυχώς, Φοίβη, καρύδια δεν έχεις ούτε για δείγμα.

Vasilis Liarmakopoulos

(@gmail.com)

Το ξεχειλώσατε το παράπονο, αγαπητέ Vassilis, αλλά χαλάλι σας. Αφού μπαίνετε και μέσα, ως ιδιοκτήτης ταξί, και δύο ευρώ την ημέρα – απ’ ό,τι καταλάβαμε με το ισοζύγιο εσόδων 60 από δω, 62 από κει – συν 700 ευρώ τον μήνα. Και αφού πληρώνετε ασφάλεια 3.600 ευρώ ετησίως (ούτε βιομηχανία!). Και αφού τις εισπράξεις τις κρατάνε οι (πλούσιοι προφανώς) οδηγοί. Να σας οικτίρουμε. Και να αναρωτηθούμε: αφού είναι τόσο ασύμφορη η ιδιοκτησία ταξί, με ποια λογική θα αποκτήσουμε 30.000, από τα 16.000 σήμερα στο Λεκανοπέδιο (σας θυμίζω ότι υπάρχει και άλλη Ελλάδα); Αφού δεν θα συμφέρει κατά πώς τα λέτε κανέναν, γιατί να αποκτήσει ταξί; Αρα προς τι ο φόβος να χάσετε τα κεκτημένα σας; Μη και χάσετε τη… ζημία; Σύμφωνα με μελέτη του ΚΕΠΕ, το κόστος των κλειστών επαγγελμάτων (ιδέ και ταξί) για τον μέσο πολίτη με μέσο μηνιάτικο 1.000 ευρώ – πόσω μάλλον για τους χαμηλόμισθους και συνταξιούχους – είναι έως 1,6% του ΑΕΠ, ήτοι 8-16 ευρώ τον μήνα. Σας πληρώνουμε, δηλαδή, όλοι και φορολογούμαστε μάλιστα γι’ αυτά. Εσείς πόσα δηλώνετε και πόσα πληρώνετε, αλήθεια, στην Εφορία; Οι εισπράξεις σας έχουν αποδείξεις; Φορολογούνται; Τα απίδια, λοιπόν, σας τα μέτρησα. Να μετρήσουμε και τα… καρύδια; (α, και σας ευχαριστώ που δεν μου αποδίδετε ίχνος καρυδιών – θα ήταν και παράλογο ανατομικώς!).