Να μπει πληθυσμικό κριτήριο

Η απελευθέρωση του επαγγέλματος των ιδιοκτητών ταξί κινείται στη γενικότερη κατεύθυνση της απελευθέρωσης των λεγόμενων κλειστών επαγγελμάτων. Δηλαδή, σε μια λογική εναρμόνισης του εσωτερικού μας δικαίου με τα αντίστοιχα της διεθνούς πραγματικότητας και κυρίως σε σχέση με την Ευρώπη.

Πέραν του ότι η απελευθέρωση των επαγγελμάτων και συνεπακόλουθα και των ιδιοκτητών ταξί αποτελεί μέρος των δεσμεύσεων της χώρας μας με την Ε.Ε., η πολιτική αυτή είναι και μία ανάγκη των καιρών, στην οποία μάλιστα υπάρχουν και συγκλίνουσες αντιλήψεις μεταξύ αρκετών κομμάτων σε όλο το πολιτικό φάσμα.

Θεωρώ ότι το γεγονός αυτό θα πρέπει να αναδεικνύεται, παρότι ορισμένα από αυτά τα κόμματα επιλέγουν να προβάλλουν με υποκρισία τις επιμέρους διαφοροποιήσεις τους, χάριν μιας προφανώς υστερόβουλης κομματικής σκοπιμότητας.

Παρ’ όλα αυτά, τόσο η πολιτική ηγεσία του υπουργείου Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων από την πλευρά της όσο και η Πανελλήνια Ομοσπονδία των ιδιοκτητών Ταξί θα πρέπει να κινηθούν άμεσα σε μια κατεύθυνση διαλόγου. Θα πρέπει να συζητηθούν οι κανόνες, οι όροι και οι προϋποθέσεις που πραγματικά θα αποφέρουν το άνοιγμα της δραστηριότητας των ταξί, με τον καλύτερο δυνατό και κοινώς αποδεκτό τρόπο, διασφαλίζοντας παράλληλα και τη σωστή, εύρυθμη και εξορθολογισμένη λειτουργία τους. Αλλωστε, ειδικά κατά την τρέχουσα περίοδο, οι δογματισμοί και οι μονολιθικότητες από όλες τις διαπραγματευόμενες πλευρές μόνο κακό στην ίδια τη χώρα μπορεί να προξενήσουν.

Κατά τη γνώμη μου, βασικό στοιχείο πέραν των άλλων παραμέτρων που θα πρέπει να ληφθεί υπόψη σε αυτή την περίπτωση είναι το πληθυσμικό κριτήριο, όπου σημειωτέον η Ελλάδα βρίσκεται ήδη σαφώς πιο πάνω από άλλες ευρωπαϊκές χώρες σε ό,τι αφορά τον αριθμό των ταξί ανά χίλιους κατοίκους.

Επιπλέον, καλό είναι όλοι όσοι συμμετέχουμε στον δημόσιο διάλογο σχετικά με το άνοιγμα του κλάδου των ταξί να λαμβάνουμε υπόψη τα όσα προκύπτουν από τις ρυθμίσεις του Ν. 3919/2011. Συγκεκριμένα, στο άρθρο 2 παρ. 4 συντρέχει μία σειρά από προϋποθέσεις υπό τις οποίες μπορεί να υπάρξουν όροι και περιορισμοί στην απελευθέρωση ενός επαγγέλματος, χάριν του δημοσίου συμφέροντος. Υπό αυτή την έννοια, νομίζω ότι κάλλιστα μπορεί να ληφθεί υπόψη και το συγκεκριμένο περιοριστικό κριτήριο του πληθυσμού. Εχουμε άλλωστε ανάλογο προηγούμενο και σε σχέση με το άνοιγμα άλλων επαγγελμάτων που προηγήθηκαν, όπως αυτό του φαρμακοποιού και όχι μόνο.

Σε κάθε περίπτωση, ωστόσο, και οι ιδιοκτήτες των ταξί, παρά τις όποιες αντιθέσεις τους με τις πολιτικές επιλογές του αρμόδιου υπουργού, δεν θα πρέπει να ξεπερνούν τους κανόνες του ευ αγωνίζεσθαι, ιδίως όταν με την υπερβολή των αντιδράσεων πλήττεται η με κόπο δομούμενη διεθνής εικόνα της Ελλάδας και επιβαρύνονται η ολοένα αυξανόμενη κόπωση και η αποξένωση των άλλων πολιτών από τα εύλογα αιτήματά τους.