Φρίντα, η ανεξερεύνητη

H αλήθεια είναι ότι η ζωή της Φρίντα ήταν άρρηκτα δεμένη με εκείνη του Ντιέγκο. Ακόμη και στους τοίχους του Μπλε Σπιτιού – του πατρικού της σπιτιού όπου έζησε μεγάλο μέρος της ζωής της και σήμερα λειτουργεί ως μουσείο – είναι γραμμένες φράσεις όπως «Ο Ντιέγκο ήταν τα πάντα… το παιδί μου, ο εραστής μου, ο κόσμος μου». Η Τζούντι Σικάγο ωστόσο υποστηρίζει πως τα πράγματα δεν ήταν ακριβώς έτσι. Αλλωστε η Φρίντα είχε κι άλλους εραστές.

«Ο δρόμος προς την επιτυχία για μια γυναίκα περνούσε μέσω του άνδρα. Οι γυναίκες εκείνη την εποχή – μιλάμε για τη δεκαετία του ’20 – δεν μπορούσαν ούτε να συμμετέχουν στην εκπαιδευτική διαδικασία, ούτε σε ένα καλλιτεχνικό κίνημα». Και τονίζει πως δεν πρέπει να βλέπουμε τη Φρίντα πάντα μέσα από το πρίσμα του Ντιέγκο.

«Λένε, για παράδειγμα, πως η Φρίντα έβαλε ζώα στα έργα της όταν ετέθη θέμα διαζυγίου με τον Ντιέγκο. Πώς το ξέρουμε αυτό; Γιατί να μη θέλει να μιλήσει για τη σχέση του ανθρώπινου είδους με άλλα είδη; Αυτό δεν συμβαίνει με τους άνδρες καλλιτέχνες. Σκέφτεστε οι ιστορικοί της τέχνης να διατείνονταν ότι ο Τζάκσον Πόλακ έριχνε χρώμα πάνω στον καμβά κάθε φορά που τσακωνόταν με τη γυναίκα του; Υπάρχουν τόσοι δρόμοι στο έργο της Φρίντα Κάλο που έχουν μείνει ανεξερεύνητοι. Κι όμως ήταν εκείνη που ασχολήθηκε με θέματα που ώς τότε δεν είχε αγγίξει η τέχνη, όπως η αρρώστια, η αποβολή, η άμβλωση, η βία κατά των γυναικών. Αν βλέπουμε το έργο της μόνο σε συνάρτηση με εκείνο του συζύγου της, χάνονται πολύτιμες και προκλητικές πλευρές της», καταλήγει η Τζούντι Σικάγο.