Το γούστο γίνεται πέλεκυς;

Αγαπητή Φοίβη,

«Ειρήνη» αριστοφανική στην Επίδαυρο. Πολύ φιλότιμη προσπάθεια από έναν κωμικό με ταλέντο και εργατικότητα, τόλμη, μεγάλη ικανότητα επικοινωνίας, αλλά… Αλλά, αβοήθητος από τους συνεργάτες του έπεσε στη σκληρή χωμάτινη ορχήστρα θεάτρου, που την έχουν βρέξει με ιδρώτα πολύ ικανοί αριστοφανικοί ηθοποιοί. Εκεί γίνονται οι συγκρίσεις, εκεί φαίνεται η διαφορά της παιδείας. Ο ταλαντούχος πρωταγωνιστής δεν μελέτησε καλά το κείμενο, δεν το αντελήφθη εις βάθος και βγήκε στα ρηχά, τραγουδώντας ακόμα και το διαφημιστικό του Jumbo. Τότε, το θυμιατό με λυγαριά του Ασκληπιού έσβησε, από μυστηριώδες ξαφνικό αεράκι! Μπόλικη φθήνια στα σκηνικά, που ούτε σε μαθητική παράσταση δεν στέκονταν, μπερδεύονταν με άστοχα σκηνικά ευρήματα, όπως αυτό με την εμφάνιση του Χίτλερ. Ενα Θεατρικό Συμβούλιο, ανάλογο του ΕΣΡ της τηλεόρασης, θα του έκοβε πρόστιμο. Παράσταση κατάλληλη για περιοδεία σε χωριά και κωμοπόλεις, αλλά στη διασταύρωση της Επιδαύρου έπρεπε να αλλάξει δρόμο.

Θεατής ο… Γιάννης

Μητσόπουλος

Περί γούστου δεν υπάρχει συζήτηση, αγαπητέ Γιάννη. Περί κριτικής και δη αυθαίρετης, όμως, υπάρχει. Θα μου πείτε, εδώ κάθε θεατροφιλόφιλος και κάθε μπλογκόβιος, ακόμη και δίχως παιδεία, γίνεται κριτής πάντων. Ομως η Τέχνη, ακόμη κι αν δεν μας αρέσει ή προκαλεί ή βαλτώνει, δεν επιδέχεται συμβούλια «τιμωρίας». Αν φτάσουμε κι εκεί…