«Κέρδισα την αυτοπεποίθησή μου»

«Είμαι η Ολγα Δασουρά και η μεγαλύτερη νίκη μου είναι η αυτοπεποίθησή μου». Τα λόγια της 31χρονης αθλήτριας Ολγας Δασουρά που είναι και Παγκόσμιος Κήρυκας των Special Olympics (International Global Messenger) προκάλεσαν τα χειροκροτήματα και τη συγκίνηση χιλιάδων θεατών κατά την Τελετή Εναρξης των Παγκόσμιων Αγώνων στο Καλλιμάρμαρο Στάδιο. Η νεαρή αθλήτρια δεν συμμετέχει στους Παγκόσμιους Αγώνες Special Olympics της Αθήνας μολονότι είναι κολυμβήτρια, αγωνίζεται όμως καθημερινά για να μεταδώσει σε θεατές και αθλητές το θετικό μήνυμα: «Μπορούμε να τα καταφέρουμε».

Αυτό το μήνυμα μετέφερε και χθες μιλώντας στα «ΝΕΑ». Ηταν στο Ολυμπιακό Στάδιο για να ενθαρρύνει τους συναθλητές της με διανοητική υστέρηση, αλλά και για να καλέσει τον κόσμο να γεμίσει τα στάδια. Ευδιάθετη και επικοινωνιακή όπως απαιτεί ο ρόλος του Παγκόσμιου Κήρυκα, τόνισε ότι το μήνυμα για τον κόσμο είναι: «Σεβασμός στη διαφορετικότητα». Είπε επίσης ότι καλεί τους πολίτες να γεμίσουν τα γήπεδα για να δουν από κοντά «τους αθλητές των Special Olympics. Να έρθουν όλοι, μικροί και μεγάλοι». Αυτές τις ημέρες που επισκέπτεται τα στάδια ως Παγκόσμιος Κήρυκας, δεν ξεχνά τους φίλους και συναθλητές της. Ετσι, από τις εξέδρες του κλειστού κολυμβητηρίου δίνει κουράγιο στη φίλη της, την Εφη που αγωνίζεται. «Της φωνάζω “Εφη, κολύμπα”», λέει με χαμόγελο. Και μετά φροντίζει να βρεθεί και πάλι δίπλα στους αθλητές. «Πάω και τους αγκαλιάζω», λέει.

Από 9 ετών. Η Ολγα μπήκε στις πισίνες σε ηλικία 9 ετών. Και από τότε, το κολύμπι είναι σχεδόν τα πάντα για εκείνη. «Σε τι με έχει βοηθήσει η κολύμβηση; Στο μυαλό, στο σώμα, στην καρδιά. Σχεδόν είκοσι χρόνια κολυμπάω. Από το 1993». Και αμέσως μετά, σε μία της φράση συμπυκνώνει όλο το νόημα και τη σημασία των Special Olympics. «Κοιμάμαι μακριά από τη μητέρα μου» λέει, θέλοντας να δείξει πως οι Αγώνες, τα ταξίδια και η συμμετοχή της σε αποστολές στην Ελλάδα και το εξωτερικό την έχουν βοηθήσει να γίνει πιο αυτόνομη και ανεξάρτητη. Ως κολυμβήτρια των Special Olympics Hellas αλλά και ως αθλήτρια της ενόργανης παλαιότερα, έχει ταξιδέψει στο Βέλγιο, το Ισραήλ, την Ιταλία, στην Αμερική.

Αλλαξε η ζωή της. Εκείνη που μπορεί να εξηγήσει πώς άλλαξε όλη η ζωή της Ολγας αλλά και της οικογένειάς της χάρη στη συμμετοχή της στους Αγώνες των Special Olympics είναι η μητέρα της. Η Ελένη Δασουρά λέει πως μέχρι τα 7 της χρόνια η Ολγα δεν μπορούσε να σταθεί στα πόδια της. Ούτε μπορούσε καλά καλά να μιλήσει. Οι γιατροί τούς είχαν πει ότι θα πρέπει να μπει σε πισίνα και να αθλείται για να δυναμώσει το μυϊκό της σύστημα. Δεν ήταν όμως εύκολο να ξεπεράσουν το εμπόδιο του κοινωνικού ρατσισμού. Οι υπεύθυνοι σε πισίνες και κολυμβητήρια της έλεγαν, «πού να πάει αυτό το παιδί σε πισίνα;». Δύο χρόνια μετά η οικογένεια Δασουρά γνώρισε τα σωματεία Special Olympics και η Ολγα άρχισε να κολυμπάει. «Ο δρόμος δεν είχε πλέον αγκάθια. Από τον πρώτο χρόνο κιόλας η Ολγα άρχισε να συνεννοείται. Αυξήθηκε η κρίση της. Μπορούσε να αριθμεί τις αναπνοές της. Και βέβαια, με τη συνύπαρξη με τα άλλα παιδιά, με τη βοήθεια των προπονητών της διαμόρφωσε έναν πολύ διαφορετικό χαρακτήρα», τονίζει η μητέρα της. Το πιο σημαντικό είναι, λέει, «ότι απέκτησε θάρρος και εμπιστοσύνη στον εαυτό της. Αρχισε να βγαίνει έξω και να βγαίνουμε και εμείς μαζί της. Ηταν φανταστική η εξέλιξή της». Γι’ αυτό τονίζει ότι «εμείς ως γονείς είμαστε ευγνώμονες απέναντι στα Special Olympics Hellas. Νιώθουμε υποχρέωση να τους ευχαριστήσουμε, όπως επίσης τους εθελοντές και τους χορηγούς».