«Ολος ο κόσµος κοιτάζει την προσπάθειά σας»

Το κάλεσµα για το µεσηµέρι του Σαββάτου στο Σύνταγµα δεν έµοιαζε µε τα συνηθισµένα. Είχε την υπογραφή της γαλλίδας σκηνοθέτιδoς και του Θεάτρου του Ηλιου, που µε ένα εντυπωσιακό δρώµενο κατέθεσαν στην πλατεία τις δικές τους πολύχρωµες προτάσεις.

«Γιατίνα µηβλέπουµε τέτοια δρώµενα και απόέλληνες καλλιτέχνες, ακόµη και όταν τελειώσουν οι “Αγανακτισµένοι”;» ρωτάει την παρέα του ένας νεαρός, την ώρα που στην Πλατεία Συντάγµατος «µαίνεται»η µάχη της Δικαιοσύνης, το χάπενινγκ που έστησαν οι καλλιτέχνες του Θεάτρου του Ηλιου µε την ιδρύτριά του Αριάν Μνουσκίν.

Κανένας δεν του απαντάει, αν και γύρω του στέκονται αρκετοί. Εκτός από τους «καταυλακιώτες» τουΣυντάγµατος, πλέον έχουν κατηφορίσει και κάποιοι από την Αµαλίας πουκοιτούν µε ενθουσιασµό ή απορία. Οσο οκόσµος πυκνώνει και τα κοράκια κάνουν τις τελευταίες απόπειρες εναντίον της κυρίας µε τα λευκά, όσο τα µέλη τηςλαϊκής συνέλευσης αφήνουν για λίγο στη µέση τις συζητήσεις για οικονοµία και δηµοκρατία τόσο τα δέρµατα των ταµπούρλων κοντεύουν να σπάσουν.

Το πλήθος όµως δεν επιβεβαιώνει τους φόβους για την αντιδηµοκρατική του εκτροπή και µε τόσα γέλια και πειράγµατα σίγουρα δεν µοιάζει µε το πρόσωπο του τέρατος. Το µόνο του ξέσπασµα έρχεται όταν η τελευταία δυναµική οδηγία τής Μνουσκίν σφυρίζειτη λήξη εν µέσω χειροκροτηµάτων, δονήσεων και γενικού πανζουρλισµού.

Υστερα από συνολικά µία ώρα φουσκοθαλασσιάς, η ιστιοφόρος διαδήλωση κατευθύνεται στη δροσερή σκιά ενός δέντρου, για να τυλίξει τα πανόκαι τις σηµαίες, να βάλει τα ταµπούρλα στηνκαρότσα, να πάρει µια ανάσα,και αυτή,και η Δικαιοσύνη που τόση ώρατσακωνόταν µε τα µαύρα απειλητικά πουλιά.

Το βουητό της πόλης σιγά σιγά επιστρέφει και εκτός από δύο κορίτσια που παίζουν µπουγέλο, οι περισσότεροι µαζεύουν θεατρικά συµπράγκαλα, κατευθύνονται προς τις τέντες της συνέλευσης ή τα σκαλιά της Αµαλίας και παίρνουν βαριεστηµένα τον δρόµο για τις δουλειές τους. Σχεδόν όπως οι πιτσιρικάδες που εγκαταλείπουντις πλατείες έχοντας τσακωθεί για το δίκιοκαι το άδικο των παιχνιδιών τους.

Ακόµη και η Αριάν Μνουσκίν, η γυναίκα που το 1995 έκανε επί έναν µήνα απεργία πείνας για τα γεγονότα στη Βοσνία και το Σαράγεβο, µετάτην ολοκλήρωση του θεατρικού τηςδρώµενου χρειάζεται να ξαποστάσει. Αφού δέχεται συγχαρητήρια, µεταξύ άλλων και από αρκετούς έλληνες ηθοποιούς που έδωσαν το «παρών» στο χάπενινγκ του θιάσου της, µιλάει ζωηρά για τη µικρή παρεµβατική παράσταση που επέλεξε να ανεβάσει στην Πλατεία Συντάγµατος:

«Η µεγάλη µαριονέτα ήλθε µαζί µας από τη Γαλλία και έχει µεγάλη ιστορία» λέει στα «ΝΕΑ». «Την επιστρατεύσαµε στις διαδηλώσεις κατά του Λεπέν και στις διαµαρτυρίες για τη µείωση των συντάξεων» συµπληρώνει και εξηγεί ότιαυτή τη στιγµή «οι Ελληνες ζουν κάτι παρόµοιο».

Στο παρελθόν έχει δηλώσει ότι γιατην ίδια «ηπιθανότητα να αλλάξει ο κόσµος φαίνεται δυνατή µέσα από το θέατρο». Αναγνωρίζει µια ανάλογη δύναµη και στους ανθρώπους που βγαίνουν στις πλατείες; «Αν δεν πολεµήσετε, θα χάσετε.Οι άνθρωποι νικούν µε θάρρος και ελπίδα και αυτήν τη στιγµή όλος ο κόσµος κοιτάζει την προσπάθειά σας» απαντάει παίρνοντας δύναµη από τα ίδια της τα λόγια. Και δεν πιστεύει ότι πρέπει να δώσει στους διαδηλωτές κανενός είδους συµβουλή, ούτε να τους επιστήσει σε κάτι την προσοχή. «Δεν θα τολµούσα να το κάνω ποτέ. Ισως εκείνοι είναι που πρέπει να µας συµβουλεύσουν».

Η Αριάν Μνουσκίν επανέλαβε στην Πλατεία Συντάγµατος το χάπενινγκ που είχε στήσει και στις διαδηλώσεις κατά του Λεπέν, καθώς και στις διαµαρτυρίες για τη µείωση των συντάξεων στην πατρίδα της, τη Γαλλία

Με την ντουντούκα, τα βιβλία του και τον λόγο
Μικέλα Χαρτουλάρη

Το κάτω µέρος της «πλατείας των Αγανακτισµένων», εκεί όπου γίνονται καθηµερινά πολιτικές συζητήσεις, ζυµώσεις και συνελεύσεις του προοδευτικού χώρου, διάλεξε συνειδητά να περιηγηθεί ο διάσηµος χιλιανός συγγραφέας Λουίς Σεπούλβεδα, το βράδυ της Παρασκευής. «Στην Πλατεία Συντάγµατος γράφεται η ιστορία της αξιοπρέπειας της σύγχρονης Ευρώπης» υπογράµµισε σε εκείνους που τον αναγνώρισαν και έσπευσαν να τον χαιρετίσουν. «Ο κόσµος που µαζεύεται στην πλατεία είναι οι αληθινοί πολίτες – εκείνοι που τιµούν την ουσιαστική έννοια αυτής της λέξης» συµπλήρωσε απευθυνόµενος προς «ΤΑ ΝΕΑ».

Αυτό συνέβη γύρω στις οκτώ, την ώρα που άρχιζε η συζήτηση µε θέµα το ζήτηµα της άµεσης δηµοκρατίας, µε πρώτους οµιλητές τον καθηγητή στο Πανεπιστήµιο Μπέρκµπεκ Κώστα Δουζίνα και τον Μανώλη Γλέζο και µε πλήθος κόσµου καθισµένου οκλαδόν στο πλακόστρωτο κοντά στο σιντριβάνι.

Ο συγγραφέας του «Patagonia Express», ο οποίος έχει επισκεφθεί άλλες τρεις φορές την Ελλάδα, ήταν εκεί µαζί µε τη γυναίκα του, την ποιήτρια Κάρµεν Γιάνες, και τον εκδότη του Γιώργο Μυρεσιώτη του Οίκου Opera, και κατηφόρισε έπειτα τη Μητροπόλεως όπου παρακολούθησε µια εκδήλωση στο Ινστιτούτο Θερβάντες. Λίγο νωρίτερα, τον συνάντησαν και οι εκπρόσωποι του Συλλόγου Βιβλίου Χάρτου µε µια ενηµερωτική ανακοίνωση διαµαρτυρίας (γραµµένη στα ισπανικά!)

ενάντια στις απολύσεις στον χώρο του βιβλίου. Αποτέλεσµα, το Σάββατο το πρωί όταν πήγε στου Ελευθερουδάκη για να υπογράψει βιβλία, και ενώ η ουρά των αναγνωστών του µεγάλωνε, βγήκε στο πεζοδρόµιο, πήρε την ντουντούκα από τους συνδικαλιστές του βιβλίου και δήλωσε αλληλέγγυος στον αγώνα τους, τονίζοντας ότι τη λύση στην κρίση δεν θα τη φέρουν οι απολύσεις.