ΑΝΑΛΥΣΗ Ιδια συνταγή, νέα εκτέλεση

Εντάξει, έγινε οανασχηµατισµός.

Νέα πρόσωπα ανέλαβαν την άσκηση της οικονοµικής πολιτικής. Θα είναι όµως και νέα αυτή η πολιτική;

Αν θέλουµε να είµαστε ειλικρινείς, τα περιθώρια είναι ελάχιστα. Από τη στιγµή που η χώρα εξαρτάται από τους δανειστές της για ναεξασφαλίζει τα προς το ζην, είναιυποχρεωµένη να εφαρµόζειµια πολιτική µε βάση την οποία αυτοί ναθεωρούν ότι θα µπορέσουν να πάρουν τα χρήµατά τους πίσω. Μας αρέσει δεν µας αρέσει, αυτή είναι η πραγµατικότητα, εκτός αν θέλουµε να ξεµείνουµε από δανεικά. Γιατί µπορεί οι δανειστές µας να είναι πρόθυµοι να συνεχίσουν ναστηρίζουν τη χώρα, όπως έδειξαν µε κάθε τρόπο τις τελευταίες µέρες, αλλά θα το κάνουν µε τις προϋποθέσεις τους.

H βασική συνταγή, εποµένως, ο βασικός στόχος παραµένει ο ίδιος:

µείωση του δηµοσιονοµικού ελλείµµατος και περιορισµός του δηµόσιου χρέους. Το πρώτο σηµαίνει λιτότητα στον προϋπολογισµό, δηλαδή περικοπές δαπανών και νέους φόρους και το δεύτερο σηµαίνει επιπροσθέτως ένα εκτεταµένο πρόγραµµα αποκρατικοποιήσεων. Αυτά τα δύο είναι αδιαπραγµάτευτα. Από ‘κεί και πέρα, µπορεί ίσως να συζητήσει κανείς την αναλογία περικοπών δαπανών και φόρων και τη σύνθεση των φορολογικών επιβαρύνσεων, αρκεί το αποτέλεσµα να οδηγεί στην ίδια επιθυµητή µείωση του ελλείµµατος.

Οικονοµική πολιτική όµως δεν είναι µόνο η συνταγή, αλλά και η εκτέλεσή της και αυτό εξαρτάται αποκλειστικά από την κυβέρνηση.

Αν η εκτέλεσητης συνταγής είναι επιτυχηµένη, αν π.χ. αρχίσει να πατάσσεται η φοροδιαφυγή, αν εφαρµοστούν χωρίς υπεκφυγές οι νόµοι που ψηφίζονται για το άνοιγµα των αγορών και δηµιουργηθούν οι προϋποθέσεις για νέες επενδύσεις,τότε θα αποκατασταθεί µια αίσθηση δικαίου (αφού θα πληρώνουν όλοι και όχι µόνο οι ίδιοι και οι ίδιοι), θα µπορέσει ίσως να απαλυνθεί ο πόνος όσων πλήττονται υπερβολικά σήµερα και θα γεννηθεί η ελπίδα ότι κάποια στιγµή θα τα καταφέρουµε και θα βγούµε από το αδιέξοδο.

Αυτό είναι το ζητούµενο από τη νέα κυβέρνηση. Οχι τόσο να αλλάξει τη συνταγή, όσο να τηνεκτελέσει µε επιτυχία και νααλλάξει το κλίµα.

Καθόλου εύκολο, οµολογουµένως.