ΜΑΤΙΕΣ Οι κηπουροί

Είναι ηθοποιός µελαµπρή διεθνή καριέρα. Γνωριζόµαστε πολλά χρόνια. Δεκαετίες. Μας ενώνει µια δυνατή φιλία. Ηταν από τις πρώτες που πήγαν ναψηφίσουντον Παπανδρέου, τότε που ο Σηµίτης του έδινετο «δαχτυλίδι». Παρακολουθεί τα «πολιτικά» από κοντά. Μου λέει: «Βλέπω τον Γιώργο στηντηλεόραση.Παρατηρώ τα µάτια του. Είναι τόσο λυπηµένα! Ολοι τον βρίζουν! Και όµως, είναι ο µόνος πολιτικός στηνΕλλάδα, πουδουλεύει τόσο πολύ! Ενώ απέναντί του, ηΔεξιά, είναι όλο λόγια! Και τα ίδια λόγια! Και οι ίδιοι µορφασµοί, πάντοτε! Δεν πρόκειται να αλλάξουν ποτέ αυτοί οι άνθρωποι…».

Τρώµεσε µια ταβέρνα. Είναι κι ένας τρίτος µαζί µας, πρώην βουλευτής του ΠΑΣΟΚ. Φίλος, επίσης. Πολύ µελαγχολικός τον τελευταίο καιρό. Δένει το νήµα τηςσυζήτησης, από την άκρηπου άφησε ηηθοποιός. Λέει: «Σύµφωνοι,ο Πρωθυπουργός είναι λυπηµένος και πράγµατι, δουλεύειδυο και τρειςφορές περισσότερο από όσο δουλεύουν οι υπουργοί συνεργάτες του, µε πενιχρά, δυστυχώς, αποτελέσµατα. Αλλάφταίει κι αυτός για το αλαλούµ που επικρατεί στην κυβέρνηση.Για το κυβερνητικόσχήµα διάλεξε,πρωτίστως,τους φίλους του, την παρέα του,χωρίς προηγουµένως κανείς απόαυτούς ναέχει δοκιµαστεί, έστω καιµισή ώρα,στον δύσκολο στίβο της διακυβέρνησης. Και όλα αυτά σε εποχή που η πτώχευση της χώρας ήταν προ των πυλών. Από πού κι ως πού έγιναν υπουργοί ο Δρίτσας, οΓερουλάνος, η Μπιρµπίλη, ο Παµπούκης, ο Παπακωνσταντί νου, οΠεταλωτής,ο Πανάρετος κ.λπ.; Ο µόνος που έχει σχέση µε τηνπολιτική– καιεπιτυχήσχέση, ως δήµαρχος Πάρου– είναιο Ραγκούσης. Εχειδίκιο ο Φλωρίδης που µιλάει για κηπουρούς…».

Εχει δίκιο ο Φλωρίδης. Αλλά και ο Φλωρίδης, όταν ορκίστηκε υπουργός επί Σηµίτη, τι κυβερνητική «προϋπηρεσία» είχε; Ή και οίδιος ο Σηµίτης, όταν έγινε υπουργός επί Ανδρέα. Τι ήταν ο Γεννηµατάς, ο Ακης, ο Λαλιώτης, η Μελίνα, ο Τσοβόλας, ο Αλέκος Παπαδόπουλος,η Ντόρα, ο Αλογοσκούφης, ο Παυλόπουλος, ο Κακλαµάνης, ο Σιούφας, ο Χυτήρης καιόλοι οιάλλοι –πάνω απόεκατό – που σήµερα δηλώνουν «πολιτικοί»; Ο Κατσιφάρας έλεγε τοειλικρινέστατο «αν δεν υπήρχε ο Ανδρέας, δεν θα µας γνώριζε ούτε ο θυρωρός της πολυκατοικίας µας»! Εποµένως, δεν έχει καθόλου άδικο και ο Γερουλάνος, που απαντώντας στηθεωρία των «κηπουρών», λέει: «…Αν δεν κάνω λάθος, ο κ.Φλωρίδης δεν γεννήθηκε υπουργός».

Τέλος πάντων. Σηµασίαέχει ότιαυτόν τον καιρό, ολόκληρος ο ελληνικός λαός είναι απελπισµένος, απίστευτα θυµωµένος, βέβαιος ότι δεν υπάρχει πλέον καµιά έξοδοςκινδύνου και οι περισσότεροι πολιτικοί έχουν τον χαβά τους. Και το µόνοπου τουςτροµάζειείναι οξεσηκωµός του κόσµου. Δεν φαντάζονταν ότι οι πολίτες, που το πολιτικό σύστηµα τους έσπρωξε στην απόγνωση, θα ξεσηκώνονταν µε τόση οργή, ώστενα φτάνουν, κάποιες φορές, στα άκρα.

Φοβούνταιοι πολιτικοί. Αλλάφοβάται και ο κόσµος. Χειρότερο καλοκαίρι απ’ αυτό πουάρχισε, δεν έζησαν.Ιδίως οι νεώτεροι.Αυτοί πουγεννήθηκανµετά τη Μεταπολίτευση και πίστεψαν ότιη ζωή τους θα ήταν πάντα ανέφελη, όπως το ‘80, το ‘90, το 2000…